کنفرانس بین المللی ارتباطات رادیویی سال ۲۰۱۲ که توسط یک آژانس سازمان ملل متحد به نام اتحادیۀ بین المللی مخابرات (آی تی یو) سازماندهی شده، روز دوشنبه سوم بهمن - ۲۳ ژانویه در ژنو گشایش یافت، که همزمان با نشست افتتاحیه این کنفرانس، تعدادی از فعالان سیاسی - مدنی و روزنامه نگاران ایرانی خارج از کشور، از شهرهای مختلف اروپا در اعتراض به سانسور در ایران، در محل کنفرانس دست به تجمع زدند.
به گزارش تلویزیون رسا، این فعالان در نظر دارند با پیگیری منظم خواسته های خود، تلاش نمایند کشورهایی که خدمات ماهواره ایی به ایران ارائه می دهند را متقاعد کنند که حاکمیت ایران به تمامی معاهدات بین المللی احترام گذاشته و از ارسال پارازیت به روی برنامه های ماهواره ای که از خارج از ایران ارسال می شود را سریعا پایان دهد.
کاوه شیرزاد، فعال مدنی مقیم فرانسه، هدف از این گردهمایی را بطور کلی حمایت از گردش آزاد اطلاعات در ایران و اعتراض به سانسور بویژه فیلترینگ اینترنت و ارسال پارازیت به روی برنامه های ماهواره ای اعلام می کند.
محمدصادقی عضو شورای مرکزی ادوار تحکیم وحدت و از سازمان دهندگان در این تجمع نیز در این باره می گوید: " بی شک هدف برگزار چنین تجمعی، مجاب کردن کشورهای عضو ، به رعایت قوانین جهانی است. در این شرایط که وضعیت سانسور در ایران در بدترین شکل خود قرار گرفته، انتظار می رود که اعضای کنفرانس بر این توافق داشته باشند که نماینده ایران را مورد سوال قرار دهند و مهمتر از آن، شرکت هایی که به صورت غیر قانونی تجهیزات شنود مکالمات را در اختیار قرار می دهند را از این کار منع کنند. این تجهیزات متاسفانه برای حفظ امنیت شهروندان بکار گرفته نمی شوند بلکه حکومت ایران آنها را برای سرکوب فعالان سیاسی و شهروندان معترض استفاده می کنند."
اما مقابله دولت ایران با ماهواره و اینترنت ابعاد اجتماعی بیشتری دارد که برخی از شرکت کنندگان در این تجمع به آن اشاره می کنند.
سپیده پورآقایی فعال حقوق بشر برخوردهای اخیر با دارندگان و استفاده کنندگان دیش های ماهواره ای و وضع مجازات سنگین برای آنها را نگران کننده توصیف می کند.
فاریا بارلاس، روانشناس و فعال مدنی مقیم لندن نیز از منظر دیگری بر نقش مخرب سانسور در ایران می پردازد.
او می گوید امروزه تلاش برای محدود کردن دسترسی شهروندان به اطلاعات آزاد و یا دستوری کردن اخبار و اطلاع رسانی با معیار تطبیق بر چهارچوب های عقیدتی یک گروه فکری خاص، نه تنها نقض فاحش حقوق انسانی است بلکه با نادیده گرفتن قدرت درک و تحلیل شهروندان می تواند تاثیرات نامطلوبی بر روی سلامت روانی جامعه نیز بر جای بگذارد.
امیر رشیدی، کارشناس آی تی و فعال سیاسی که از شهر تورین ایتالیا خود را به ژنو رسانده است تا در این کمپین شرکت کند می گوید: "امروزه برخی از کشورها دسترسی به اینترنت آزاد و بدون سانسور را بخشی از حقوق شهروندان خود محسوب می کنند. "
او به تجربه مثبت جنبش سبز مردم اشاره می کند و آن را نشانه ای می داند که با وجود تکنولوژی جدید هیچ مانعی برای پخش اطلاعات و بازنشر اخبار وجود ندارد و این حکومت مستبد مستقر در ایران را هراسان کرده است. اما علی هنری از دیگر شرکت کنندگان در این کمپین از هلند بر این باور است به بعد دیگری از دلایل اعتراض به محدود شدن اینترنت در ایران اشاره دارد.
اما خود این حضور نسبتا پرتعداد و متنوع جوانان و فعالان ایرانی در این تجمع از جهاتی قابل توجه بود.
کامیار بهرنگ، فعال سیاسی معتقد است این گروه در تلاش خواهد بود که به صورت مستمر پیگیر این مطالبات باشد تا بتوان این سدی را دولت اقتدارگرا به روی پخش اطلاعات آزاد نهاده است و هر روز بر ارتفاع آن افزوده می شود، شکسته شود و مردم ایران بتوانند از دسترسی آزادانه به اطلاعات که بخشی از حقوق بشر از بهره مند شوند.
حسن طالبی، فعال سابق دانشجویی که مستقیما در تدارک و مسائل اجرایی این کمپین مشارکت داشته است استقبال بسیار خوب فعالان سیاسی از کشورهای مختلف را دلیلی بر اهمیت موضوع سانسور در ایران و حساسیت جامعه به سد گردش آزادانه اطلاعات می داند.
این کنفرانس در حالی آغاز به کار می کند که جنبه های گوناگون سانسور از سوی حاکمیت اقتدار گرای ایران ابعاد عمیق تری به خود می گیرد. افزایش پارازیت به روی برنامه های ماهواره ای، ایجاد محدودیت برای دسترسی آزادانه به اینترنت، تلاش برای محدود کردن قطعی ورودی اطلاعات تحت پروژه ی اینترنت ملی و همچنین جنبه ی حقوق بشری آن که شامل دستگیری وبلاگ نویسان و اعلام حکم اعدام برای فعال برنامه نویس سایت های اینترنتی است، بخشی جنبه هایی است که این فعالان در برنامه اعتراضی خود به آن اشاره داشتند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر