اسفند ۲۲، ۱۳۸۹
برگزاری تجمع بزرگ اعتراضی در شهر گوتنبرگ در اعتراض به بازداشت رهبران جنبش سبز هماهنگ با سی شهر دیگر دنیا
در آخر هفته منتهی به واقع چهارشنبه سوری، سی شهر دنیا شاهد حضور هماهنگ اعتراضی مردمی بود که با در دست داشتن عکسهای چهار رهبر اسیر، میرحسین موسوی، شیخ مهدی کروبی، زهرا رهنورد و فاطمه کروبی اقدام به اعتراض در این زمینه کردند تا صدایشان انعکاسی باشد از اتفاقات نگران کننده اخیر ایران. پایان بخش برنامه قرائت بیانیهای بود ضمن مروری کوتاه بر شرح رفته بر جنبش در دو سال اخیر، خواهان هشیاری سازمان ملل، اتحادیه اروپا و سازمان کنفرانس اسلامی در این زمینه شد. شرکت کنندگان در این تجمع با ذکر بندهایی از قانون اساسی جمهروری اسلامی ایران و همچنین اعلامیه جهانی حقوق بشر، نقض آنها را محکوم کردن و خواهان عکسالعمل فوری جهانی، بدون توجه به مساله سیاسی و اقتصادی فیمابین دولتها در مقابل این روندها شدند.
ظهر امروز، میدان اصلی شهر گوتنبورگ میزبان نزدیک به صد نفر از افراد معترضی بود که با در دست داشتن عکسهای میرحسین موسوی، شیخ مهدی کروبی، زهرا رهنورد و فاطمه کروبی، و همچنین نمادهای سبز، اقدام اخیر حکومت ایران را در ربودن رهبران جنبش معترضین موسوم به جنبش سبز را محکوم کردند. حضور پر رنگ مردم از سه نسل مختلف و اقدام مشترک دانشجویان و مردم ساکن در شهر در این تجمع از نکات جالب این تجمع بود که چنین تجربهای را، متمایز از آنچه که تا الان این شهر به خود دیده ساخت.
این تجمع سکوت به همّت گروهی از دانشجویان حامی جنبش سبز ایران در شهر گوتنبورگ و حمایت و پشتیبانی کمیته پشتیبانی از جنبش مردم ایران از گوتنبورگ راس ساعت ۱۳ در میدان اصلی غاز شد که در طول یکساعت زمان برگزاری خود، با پخش اعلامیههایی به زبان انگلسی و فارسی، و همچنین پخش منشور جنبش سبز اقدام به اطلاع رسانی در زمینه دستگیریهای اخیر رهبران جنبش اعتراضی ایران، و همچنین روندهای نا ثواب و ضدّ حقوق بشری جاری در ایران کرد که در پایان با قرائت بیانیهای به کار خود پایان داد.
شرح کامل بیانیه قرائت شده به شرح زیر است:
دبیر کل محترم سازمان ملل متحد/ریاست دورهای اتحادیه اروپا/دبیر کل محترم سازمان کنفرانس اسلامی
جهان, امروز شاهد گسترش موج آزادی خواهی ملتهای مظلومی است که طی سالیان دراز تحت سلطه و اسارت حکومتهای خودکامه گرفتار آمده اند.در این میان ، جنبش آزادی خواه مردم ایران در طول یک صد سال اخیر به اشکال مختلف و تجربههای طولانی در راه مبارزه برای آزادی قدم برداشته است. در ادامه این راه و بعد از جریانات انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال ۸۸، مردم ایران از طریق بسط و گسترش آگاهیهای عمومی ،با پیروی از الگوی پرهیز از خشونت، در غالب جنبش فراگیر سبز، برای رسیدن به آزادیهای مدنی و سیاسی و برای ایفای حقوق ضایع شده، مردم به اعتراض و مبارزه برخواسته اند.
آنچه از اسنادمکتوب برجا مانده دال بر این است که مردم ایران در این مسیر، آشکارا مورد تهاجم و ستم وصف ناپذیر حکومت استبدادی ایران قرار گرفته اند. عاملین این سرکوب گری وحشیانه تحت هدایت نهاد رهبری و حمایت دولت غیر مشروع آقای احمدی نژاد, بیاعتنا به قواعد بشری و بین المللی ، و حتی نقض صریح قانون اساسی ایران، به این امر ضد انسانی پرداخته اند.
در این راستا، براساس آمار منتشرشده از سوی سازمانها و نهادهای بینالمللی، گزارشهای دبیرکل سازمان ملل و بیانیههای مختلف سازمان جهانی حقوقبشر، جمهوریاسلامی ایران، از جمله دولتهایی بوده که همواره به طور سیستماتیک به نقض حقوقبشر پرداخته است.
پس از انتخابات برگزار شده در ژوئن سال ۲۰۰۹ و اعتراضات مردم ایران، براساس اسناد منتشرشده، حکومت به سرکوب معترضان پرداخت. در این میان نزدیک به ۲۰۰ تن از معترضان کشته شده و برخی دیگر در زندانها مورد شکنجه، ضرب و شتم و حتی تجاوز قرار گرفتند. جمهوریاسلامی در ۲۰ ماه گذشته برخلاف اصول متعدد قانون اساسی خود (اصول ۱۹، ۲۳، ۲۴، ۲۵، ۲۶، ۲۷، ۳۲، ۳۳، ۳۴، ۳۵، ۳۶، ۳۷، ۳۸ و۳۹) و همچنین مواد اعلامیه جهانی حقوق بشر (مواد ۵، ۹، ۱۰، ۱۲، ۱۹ و ۲۰) عمل کرده است.
اکنون حکومت ایران اقدام به ربودن دو رهبر معترضان - آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی - و همسران آنها - خانمها زهرا رهنورد و فاطمه کروبی - کرده است. هیچ خبر موثقی از این افراد از تاریخ ۲۹ بهمن در دست نیست.رسانههای داخلی و مسئولین کشور با انعکاس اخبار ضد و نقیض از بیان واقعیت سر باز زده و حتی بچههای آنها از اوضاع این چهار تن اظهار بیاطلاعی مطلق کرده اند، این چهار تن در نتیجه حصر خانگی ناپدید شدهاند و این مساله مصداق بارز ناپدیدشدن قهری است که قابل بررسی و پیگرد از سوی جامعه جهانی است.
با توجه به سابقه جمهوریاسلامی در آزار و اذیت زندانیان و همچنین شکنجه روحی و جسمی آنها، بیخبری از افراد نام برده شده، کمپین بین المللی حمایت سبز که از حرکت خودجوش فعالین جنبش سبز شکل گرفته، هماهنگ در سراسر جهان اعلام میدارد ، بر جامعه جهانی لازم است بر اساس منشور حقوقی سازمان ملل، بدون در نظر گرفتن معادلات اقتصادی و سیاسی موجود, از تمامی ظرفیتهای سیاسی و اجرائی خود, جهت آزادی رهبران جنبش سبز ایران و دیگر زندانیان سیاسی استفاده کرده و پیگیر بررسی و اگاهی از وضعیت حقوقی این عزیزان باشد.
امضاء کنندگان این بیانیه خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط افراد ذکر شده میباشد. لذا، از آن مرجع محترم تقاضا دارند که به صورت فوری و مشخص برای پیگیری مستمر نقض حقوق بشر در ایران، و اطلاع از وضعیت آقای میر حسین موسوی، خانم زهرا رهنورد آقای مهدی کروبی و خانم فاطمه کروبی اقدام شود. برای روشن شدن شرایط مبهم بازداشتِ بدون حکم مرجع قضایی آنها و رسیدگی به ابهام مکان بازداشت و وضعیت سلامتشان، با فرستادن فی الفور گزارشگر ویژه به ایران از سوی سازمان ملل طبق قوانین موجود منشور حقوقی سازمان ملل اقدام نموده و پیگیر این امر غیر انسانی باشند
به امید جهانی برابر و آزاد برای همه
"اکنون حکومت ایران اقدام به ربودن دو رهبر معترضین، آقایان میر حسین موسوی و مهدی کروبی و همسران آنها کرده است. هیچ خبری موثقی از تاریخ ۲۹ بهمن از این افراد در دست نیست. رسانههای داخلی و مسئولین کشور با انعکاس اخبار ضدّ و نقیض از بیان واقعیات سرباز زده اند. این چهار نفر در نتیجه حصر خانگی ناپدید شده اند و این مساله مصداق بارز ناپدید شدن قهری است که قابل پیگرد از سوی جامعه جهانی میباشد". اینها قسمتی از بیانیه پایانی تجمعای است که ظهر امروز در شهر گوتنبورگ و بطور هماهنگ در بیش از سی شهر دنیا، در سه قاره مختلف برگزار شد. شرکت کنندگان در این تجمع با ذکر بندهایی از قانون اساسی جمهروری اسلامی ایران و همچنین بندهایی از اعلامیه جهانی حقوق بشر، نقض آنها را محکوم کردن و خواهان عکسالعمل فوری جهانی، بدون توجه به مساله سیاسی و اقتصادی فیمابین دولتها در مقابل این روندها شدند.
ظهر امروز، میدان اصلی شهر گوتنبورگ میزبان نزدیک به صد نفر از افراد معترضی بود که با در دست داشتن عکسهای میرحسین موسوی، شیخ مهدی کروبی، زهرا رهنورد و فاطمه کروبی، و همچنین نمادهای سبز، اقدام اخیر حکومت ایران را در ربودن رهبران جنبش معترضین موسوم به جنبش سبز را محکوم کردند. حضور پر رنگ مردم از سه نسل مختلف و اقدام مشترک دانشجویان و مردم ساکن در شهر در این تجمع از نکات جالب این تجمع بود که چنین تجربهای را، متمایز از آنچه که تا الان این شهر به خود دیده ساخت.
این تجمع سکوت به همّت گروهی از دانشجویان حامی جنبش سبز ایران در شهر گوتنبورگ و حمایت و پشتیبانی کمیته پشتیبانی از جنبش مردم ایران از گوتنبورگ راس ساعت ۱۳ در میدان اصلی غاز شد که در طول یکساعت زمان برگزاری خود، با پخش اعلامیههایی به زبان انگلسی و فارسی، و همچنین پخش منشور جنبش سبز اقدام به اطلاع رسانی در زمینه دستگیریهای اخیر رهبران جنبش اعتراضی ایران، و همچنین روندهای نا ثواب و ضدّ حقوق بشری جاری در ایران کرد که در پایان با قرائت بیانیهای به کار خود پایان داد.
شرح کامل بیانیه قرائت شده به شرح زیر است:
دبیر کل محترم سازمان ملل متحد/ریاست دورهای اتحادیه اروپا/دبیر کل محترم سازمان کنفرانس اسلامی
جهان, امروز شاهد گسترش موج آزادی خواهی ملتهای مظلومی است که طی سالیان دراز تحت سلطه و اسارت حکومتهای خودکامه گرفتار آمده اند.در این میان ، جنبش آزادی خواه مردم ایران در طول یک صد سال اخیر به اشکال مختلف و تجربههای طولانی در راه مبارزه برای آزادی قدم برداشته است. در ادامه این راه و بعد از جریانات انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال ۸۸، مردم ایران از طریق بسط و گسترش آگاهیهای عمومی ،با پیروی از الگوی پرهیز از خشونت، در غالب جنبش فراگیر سبز، برای رسیدن به آزادیهای مدنی و سیاسی و برای ایفای حقوق ضایع شده، مردم به اعتراض و مبارزه برخواسته اند.
آنچه از اسنادمکتوب برجا مانده دال بر این است که مردم ایران در این مسیر، آشکارا مورد تهاجم و ستم وصف ناپذیر حکومت استبدادی ایران قرار گرفته اند. عاملین این سرکوب گری وحشیانه تحت هدایت نهاد رهبری و حمایت دولت غیر مشروع آقای احمدی نژاد, بیاعتنا به قواعد بشری و بین المللی ، و حتی نقض صریح قانون اساسی ایران، به این امر ضد انسانی پرداخته اند.
در این راستا، براساس آمار منتشرشده از سوی سازمانها و نهادهای بینالمللی، گزارشهای دبیرکل سازمان ملل و بیانیههای مختلف سازمان جهانی حقوقبشر، جمهوریاسلامی ایران، از جمله دولتهایی بوده که همواره به طور سیستماتیک به نقض حقوقبشر پرداخته است.
پس از انتخابات برگزار شده در ژوئن سال ۲۰۰۹ و اعتراضات مردم ایران، براساس اسناد منتشرشده، حکومت به سرکوب معترضان پرداخت. در این میان نزدیک به ۲۰۰ تن از معترضان کشته شده و برخی دیگر در زندانها مورد شکنجه، ضرب و شتم و حتی تجاوز قرار گرفتند. جمهوریاسلامی در ۲۰ ماه گذشته برخلاف اصول متعدد قانون اساسی خود (اصول ۱۹، ۲۳، ۲۴، ۲۵، ۲۶، ۲۷، ۳۲، ۳۳، ۳۴، ۳۵، ۳۶، ۳۷، ۳۸ و۳۹) و همچنین مواد اعلامیه جهانی حقوق بشر (مواد ۵، ۹، ۱۰، ۱۲، ۱۹ و ۲۰) عمل کرده است.
اکنون حکومت ایران اقدام به ربودن دو رهبر معترضان - آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی - و همسران آنها - خانمها زهرا رهنورد و فاطمه کروبی - کرده است. هیچ خبر موثقی از این افراد از تاریخ ۲۹ بهمن در دست نیست.رسانههای داخلی و مسئولین کشور با انعکاس اخبار ضد و نقیض از بیان واقعیت سر باز زده و حتی بچههای آنها از اوضاع این چهار تن اظهار بیاطلاعی مطلق کرده اند، این چهار تن در نتیجه حصر خانگی ناپدید شدهاند و این مساله مصداق بارز ناپدیدشدن قهری است که قابل بررسی و پیگرد از سوی جامعه جهانی است.
با توجه به سابقه جمهوریاسلامی در آزار و اذیت زندانیان و همچنین شکنجه روحی و جسمی آنها، بیخبری از افراد نام برده شده، کمپین بین المللی حمایت سبز که از حرکت خودجوش فعالین جنبش سبز شکل گرفته، هماهنگ در سراسر جهان اعلام میدارد ، بر جامعه جهانی لازم است بر اساس منشور حقوقی سازمان ملل، بدون در نظر گرفتن معادلات اقتصادی و سیاسی موجود, از تمامی ظرفیتهای سیاسی و اجرائی خود, جهت آزادی رهبران جنبش سبز ایران و دیگر زندانیان سیاسی استفاده کرده و پیگیر بررسی و اگاهی از وضعیت حقوقی این عزیزان باشد.
امضاء کنندگان این بیانیه خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط افراد ذکر شده میباشد. لذا، از آن مرجع محترم تقاضا دارند که به صورت فوری و مشخص برای پیگیری مستمر نقض حقوق بشر در ایران، و اطلاع از وضعیت آقای میر حسین موسوی، خانم زهرا رهنورد آقای مهدی کروبی و خانم فاطمه کروبی اقدام شود. برای روشن شدن شرایط مبهم بازداشتِ بدون حکم مرجع قضایی آنها و رسیدگی به ابهام مکان بازداشت و وضعیت سلامتشان، با فرستادن فی الفور گزارشگر ویژه به ایران از سوی سازمان ملل طبق قوانین موجود منشور حقوقی سازمان ملل اقدام نموده و پیگیر این امر غیر انسانی باشند
به امید جهانی برابر و آزاد برای همه
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر