تقدیم به دکتر اکبر کرمی و تمام اسرای سر افراز حقوق بشر (زندانیان سیاسی - عقیدتی)، چه آنها که شهره اند، چه آنها که ناشناس، به پاس کوشش هاشان برای تحقق آزادی، دموکراسی، برابری و صلح. من نمی توانم برای آزادی آنها کاری انجام دهم تنها می توانم فراموششان نکنم. پس هماره بلند باد نامشان و گرامی باد یادشان.
«پاسخش شد زندان»
میان من و تو دیوارهاست
میان من و تو زنجیرها
میان من وتو سکوتِ فروخورده ای است
تلخ و رنج آور
تو در میان دیوارهای یک زندان
و من اسیر وحشت زندانبان
تو در درون یک سلول زندانی
ومن برون آن
تو در اسارت استبداد
و من اسیر استعمار
کجاست رویایمان
کجاست آزادی
کجاست دنیایمان
کجاست آبادی
سوال بود تنها
و پاسخش شد زندان
زندان
زندان.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر