امروز: محمد صدر، معاون عربی و آفریقایی وزارت امور خارجه دوران اصلاحات با اشاره به اینکه مهمترین تغییری که در این بازده شش ماهه رخ داده است تغییر جو بینالمللی نسبت به جمهوری اسلامی ایران است گفت: عملکرد دولت پیشین به گونهیی بود که درهای سیاست خارجی به روی جمهوری اسلامی ایران بسته شده بود، هرچند اکنون هم نمیتوانیم ادعا کنیم که شاهد بازشدن کامل این درها هستیم اما مهم این است که روند گشوده شدن این درها آغاز شده است.
به گزارش دیپلماسی ایرانی، صدر افزود: متاسفانه ما در جریان دولت آقای احمدینژاد شاهد بودیم که ایران هدف تحریم بینالمللی قرار گرفت. در صورتی که همان روال ادامه پیدا میکرد روز به روز ایران منزویتر از گذشته میشد. این انزوا از بعد سیاسی و فرهنگی شروع و سپس به ابعاد اقتصادی هم تسری پیدا کرده و کشور را گرفتار مشکلات اقتصادی بسیار جدی میکند.
این تحلیلگر مسائل سیاست خارجی در ادامه گفت: تغییراتی هم که در سیاست خارجی به وجود آمد و تیم جدید سیاست خارجی که برخلاف دولت گذشته تخصص جدی در مسائل بینالمللی و بحث انرژی هستهیی دارد وارد مذاکره شده و بر جو مثبت به وجود آمده افزود. به گفته صدر بزرگترین ظلم به امام این است که بگوییم دیدگاههای افراطیون امروزی یا دیدگاههای حاکم بر دستگاه سیاست خارجی در دولت پیشین، به نظر و اندیشه امام(ره) نزدیک بود. من با توجه به سابقه ۳۰ ساله کار در حوزه سیاست خارجی اعلام میکنم که این ظلم به امام است که حرکتهای تند خود در حوزه سیاست خارجی را به وی منتسب کنیم چرا که منشا تصمیمگیریهای امام عقل، علم و تدبیر بود و این
در حالی است که حلقههای مفقوده در تصمیمگیریهای افراطیون همین سه مساله است. آنچه در دیدگاههای افراطیون میبینیم- به شرط صداقت- تنها و تنها رفتارهای از روی هیجان و احساسات است.
او درخصوص اینکه برخی منتقدان دولت جدید را به ذوقزدگی در برابر امریکا و افراط در این تعامل متهم میکنند گفت: ذوقزدگی ویژگی کسانی است که در خصوص موضوع مدنظر از شناخت و علم کافی بیبهره هستند. اگر ادعا کنیم که دستگاه دیپلماسی در خصوص رابطه با امریکا دچار ذوقزدگی است بدان معناست که شخص وزیر امور خارجه و آقای رییسجمهور شناختی از حوزه سیاست خارجی نداشته و به همین دلیل دچار ذوقزدگی شدهاند. در حال حاضر یکی از اساسیترین مسائل مطرح در حوزه سیاست خارجی، بحث امریکا و تعامل یا تقابل با این کشور است. به گمان من حتی مخالفان سیاستهای دستگاه دیپلماسی کشور هم، چنین ادعایی ندارند که تیم جدید سیاست خارجی ما تسلطی بر حوزه نداشته و شخص رییسجمهور هم اشراف کامل بر آن ندارد.
صدر تاکید کرد: برای باز کردن گره موجود در پرونده هستهیی طبیعتا باید با ۱+۵ و البته یک کشور امریکا که بر دیگر کشورها تاثیر بسزایی دارد، وارد مذاکره شویم. مذاکره با امریکا منحصرا خاص این چندماه حضور دولت جدید در راس قدرت نیست بلکه مذاکرات مخفی هم در دولت گذشته انجام شده بود. در حال حاضر هم مذاکره با امریکا عمدتا در خصوص پرونده هستهیی و در چارچوب منافع ملی جمهوری اسلامی ایران است.
او در ادامه افزود: ازسرگیری رابطه با امریکا یک مساله دوجانبه است. اگر دولتی مانند دولت جورج بوش جمهوریخواه در امریکا در راس قدرت باشد، هیچگاه رابطه میان ایران و امریکا از سرگرفته نخواهد شد. جورج بوش، طیف محافظهکاران و صهیونیستهای مسیحی در امریکا که بر اساس عقل و تدبیر تصمیمگیری نمیکنند. این طیف تندرو، جنگ طلب و غیرمنطقی بوده و البته هنوز هم برخی از این چهرهها در کنگره حضور دارند و شاهد تنش میان آنها با باراک اوباما هم بر سر پرونده هستهیی ایران هستیم. بنابراین اگر چنین دولتهایی در راس کار در امریکا باشند ره به جایی نخواهیم برد چرا که هر اندازه هم از جانب ایران نرمش و انعطاف در سیاست خارجی رخ دهد باز هم فایدهیی نخواهد داشت. نمونه عینی این مساله را در دوران ریاستجمهوری آقای خاتمی دیدیم. در این سه دهه ما دولتی عاقلتر، میانهروتر و منطقیتر از دولت آقای خاتمی نداشتهایم.
به گفته او در شرایطی که امریکاییها دست از توطئه علیه ایران برداشته و همانگونه که بر زبان ادعا میکنند به دنبال تغییر رژیم نیستند در عمل هم آن را اثبات کنند، میتوان به سمت عادیسازی رابطه بر اساس احترام متقابل و در نظر گرفتن منافع مشترک حرکت کرد.
صدر افزود: اگر مذاکرات هستهیی به نتیجه رسیده و جمهوری اسلامی ایران هم از طرف مقابل حسن نیت ببیند، میتوانیم به سمت مثبت شدن جو حاکم بر روابط ایران - امریکا حرکت کنیم. این همان استدلالی است که امام(ره) هم در خصوص امریکا با زبان دیگری به کار برده بودند: اگر امریکا آدم شود، ما با این کشور هم رابطه برقرار میکنیم.
صدر در خصوص اینکه چهرههایی مانند وندی شرمن و جان کری هر از چندگاهی با مواضع تند خود بر تنور تندروهای ایرانی و البته امریکایی میدمند، تصریح کرد: دو بحث مدنظر است: موضعگیریهای سیاسی و بحث تبلیغات. در حال حاضر محور کار با امریکا توافقنامه ژنو است. اگر امریکاییها به تعهدات خود پایبند بوده و به مفاد آن عمل کنند، طرف ایرانی هم به آن پایبند خواهد بود. اما در بحث تبلیغات هم در هر دو سوی میدان کسانی هستند که موضعگیریهای تند و تیز داشته و جواب هم را میدهند. باید میان بحث تبلیغات با بحث کار اصولی تفاوتهایی قایل شد. در شرایطی که امریکاییها اندکی از تعهدات خود در حوزه سیاست خارجی فاصله بگیرند بیشک طرف ایرانی هم مقابله به مثل خواهد کرد.
شاید بدون اغراق بتوان گفت که در حال حاضر پیچیدهترین پرونده سیاست خارجی در سطح بینالمللی برای تمامی کشورها مساله سوریه است. قطعا ایران به عنوان یکی از حامیان جدی بشار اسد باید در تلاشها برای رسیدن به راهکار سیاسی حضور داشته باشد. در شرایطی که عربستان، قطر و ترکیه به عنوان حامیان برخی جریانهای معارضه حضور دارند، ایران هم باید به عنوان حامی بشار اسد حضور فعال داشته باشد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر