امروز: خانوارهای شهری و روستایی ایران در سال گذشته به تناسب افزایش درآمدهای خود نسبت به سال ۱۳۹۰، هزینههای سالانه شان رشد کرد اما در این میان وضعیت دخل و خرج خانوارهای شهری نسبت به روستایی به مراتب بهتر بود.
آخرین یافتههای آماری نشان میدهد که خانوارهای شهری در برابر درآمد متوسط سالانه ۱۶۷ میلیون ریالی، به طور میانگین حدود ۱۶۴ میلیون ریال هزینه سالانه داشتهاند، براین اساس این گروه در سال قبل حدود سه میلیون ریال پسانداز داشتهاند. در مقابل خانوارهای روستایی به طور متوسط ۱۰۱ میلیون ریال درآمد کسب کرده و در مقابل ۱۰۸ میلیون ریال هزینه کردهاند که این به نوبه خود حاکی از کسری حدودا ۷ میلیون ریالی خانوارهای روستایی در دخل و خرجشان است.
طبق این گزارش، متوسط هزینه خانوارهای روستایی در سال ۹۱ بیش از ۲۸ درصد رشد و متوسط هزینه خانوارهای شهری بالغ بر ۲۳ درصد افزایش یافته است. اما نگاهی به درآمد و هزینه این گروهها نیز بیانگر آن است که خانوارهای روستایی نسبت به شهریها هزینه بیشتری صرف مواد خوراکی و دخانی کردهاند. مرکز آمار طبق روال سالانه خود با نمونهگیری از یک جامعه آماری، برآوردی از وضعیت دخل و خرج خانوارهای شهری و روستایی ارائه داد.
طبق این گزارش، متوسط تعداد افراد خانوار روستایی ۹/۳ نفر بوده و توزیع خانوارهای نمونه بر حسب تعداد خانوار، نشان میدهد که خانوارهای چهار نفری با ۶/۲۵ درصد، بیشترین و خانوارهای ۹ نفری با ۸/۰ درصد کمترین تعداد خانوارهای نمونه را به خود اختصاص دادهاند اما متوسط تعداد افراد خانوار شهری ۶/۳ نفر بوده و توزیع خانوارهای نمونه برحسب تعداد افراد خانوار، نشان میدهد که خانوارهای چهار نفری با ۳/۲۹ درصد، بیشترین و خانوارهای ۱۰ نفر و بیشتر با ۲/۰ درصد کمترین تعداد خانوارهای نمونه را به خود اختصاص دادهاند.
هزینه خانوارهای روستایی بیش از شهریها افزایش یافت
طبق این گزارش متوسط هزینه سالانه خانوار روستایی برابر با ۱۰۸ میلیون و ۱۸۷ هزار و ۶۷۶ ریال بود که این میزان نسبت به سال ۹۰ برابر با ۸/۲۸ درصد افزایش داشته است. در مقابل متوسط هزینه سالانه خانوارهای شهری نیز ۱۶۴ میلیون و ۲۸۰ هزار و ۶۲۱ ریال بود که هزینه شهریها نیز نسبت به سال قبل از آن ۸/۲۳ درصد رشد داشت. براین اساس هزینه خانوارهای روستایی در سال گذشته به مراتب بیش از خانوارهای ساکن در شهر افزایش داشته است.
درآمد شهریها همچنان بیشتر از روستاییها
بخش دیگر این نتایج آماری به بخش درآمدی خانوارها اشاره دارد که بر مبنای آن متوسط درآمد خانوارهای شهری در سال ۹۱ برابر با ۱۶۷ میلیون ریال بوده که این میزان نسبت به سال ۹۰ نزدیک به ۳/۲۸ درصد رشد داشته و در آن سوی ماجرا خانوارهای روستایی درآمد متوسط ۱۰۱ میلیون ریالی داشتند، در سال قبل این میزان نیز نسبت به سال پیش از آن ۲۷ درصد افزایش یافته است. اما مقایسه درآمد خانوارهای شهری و روستایی نشان میدهد که متوسط درآمد سالانه شهریها نسبت به خانوارهای روستایی در سال قبل حدود ۶۷ درصد بیشتر بوده است.
پس انداز مازاد درآمد در خانوارهای شهری
ارزیابی وضعیت دخل و خرج خانوارهای شهری و روستایی نشان میدهد که شهریها بیش از هزینههای خود درآمد کسب کرده و در مقابل، هزینه خانوارهای روستایی بیش از هزینههایشان بوده است. براین اساس شهریها ۱۶۷ میلیون ریال درآمد کسب کرده و ۱۶۴ میلیون ریال هزینه سالانه داشتهاند که به تبع آن چیزی در حدود سه میلیون ریال مازاد درآمد خود را پس انداز کردهاند. در مقابل خانوارهای روستایی حدود ۱۰۱ میلیون ریال درآمد کسب کرده و در مقابل ۱۰۸ میلیون ریال هزینه کردهاند که این بیانگر کسری هفت میلیون ریالی دخل وخرج سالانه این گروه در سال قبل بوده است.
هزینه خوراکی روستاییها بیشتر از شهریها
خانوارهای شهری در سال ۹۱ بیشترین هزینه خود را به بخش غیرخوراکی اختصاص داده و در مقابل روستاییها بیشتر از شهریها درآمدشان را صرف مواد خوراکی و دخانی کردند. طبق این گزارش، خانوارهای شهری در سال قبل به طور میانگین حدود ۲۷ درصد هزینههایشان را به مواد خوراکی و دخانی و ۹/۷۲ درصد آن را به هزینههای غیرخوراکی اختصاص دادند اما وضعیت خانوارهای روستایی به گونه دیگر بود چرا که آنها ۳/۴۲ درصد هزینه سالانهشان را به مواد خوراکی و دخانی و ۷/۵۷ درصد آن را به هزینههای غیرخوراکی اختصاص دادند.
بر اساس نتایج این بررسی، در بین هزینههای خوراکی و دخانی خانوارهای شهری، بیشترین سهم ۹/۲۳ درصد، مربوط به هزینه «گوشت» بوده و هزینههای مربوط به «آرد، رشته، نان، غلات و فرآوردههای آن» با ۹/۲۱ درصد، «میوهها و سبزیها» با ۶/۱۶ درصد، «شیر و فرآوردههای آن و تخم پرندگان» با ۵/۱۱ درصد و «نوشابهها، غذاهای آماده و دخانیها» با ۲/۷ درصد در مراتب بعدی اهمیت قرار داشته است. از سوی دیگر در بخش هزینههای خوراکی و دخانی خانوارهای روستایی، بیشترین سهم ۲۵ درصد مربوط به «آرد، رشته، نان، غلات و فرآوردههای آن» بوده است. هزینه «گوشت» با ۶/۲۲ درصد، هزینه «میوهها و سبزیها» با ۷/۱۴ درصد، «شیر و فرآوردههای آن و تخم پرندگان» با ۵/۱۰ درصد، «قند، شکر، شیرینیها، چای، قهوه و کاکائو» با ۲/۸ درصد، « نوشابهها، غذاهای آماده و دخانیها» با ۵/۶ درصد، «خشکبار و حبوب» با ۹/۴ درصد، «روغنها و چربیها» با ۸/۴ درصد، «ادویهها، چاشنیها و سایر ترکیبهای خوراکی» با ۹/۲ درصد در مراتب بعدی اهمیت قرار داشته است.
متوسط هزینهها و درآمد خانوار بر حسب استان
بررسی متوسط هزینه کل سالانه یک خانوار روستایی نشان میدهد که استان زنجان با ۱۵۷۱۷۶۷۲۷ ریال بیشترین و استان سیستان و بلوچستان با ۶۶۸۰۸۱۲۵ ریال کمترین هزینه را در سال ۱۳۹۱ داشتهاند. بر اساس نتایج به دست آمده استان تهران با ۹۰۵۲۹۸۰۰ ریال بیشترین و استان سیستان و بلوچستان با ۳۰۰۲۰۶۷۱ ریال کمترین متوسط هزینههای غیرخوراکی سالانه یک خانوار روستایی در سال ۱۳۹۱ را دارا هستند. استان زنجان با ۷۰۰۷۰۴۳۹ ریال بیشترین و استان کرمان با ۳۱۹۹۲۰۶۰ ریال کمترین متوسط هزینه خوراکی و دخانی سالانه یک خانوار روستایی را در سال ۱۳۹۱ نشان میدهد. همچنین استان تهران با ۱۳۹۱۹۹۴۰۶ ریال بیشترین و استان سیستان و بلوچستان با ۶۰۹۴۴۲۶۱ ریال کمترین متوسط درآمد سالانه یک خانوار روستایی را در سال ۱۳۹۱ به خود اختصاص داده است.
گزارش از اعتماد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر