امروز: یک روز می گفتند کدام حصر؟ آنها را از خشم مردم نجات دادیم و در خانه خودشان مراقبشان هستیم.
یک روز می گویند خانه خودشان کجا بود؟ شمال، کنار ساحل قدم می زنند.
یک روز می گویند که کمی بریده اند و قرار است تا هفته دیگر کاملا ببرند. مشغول نوشتن عفو هستند و بعد نظام! تصمیم می گیرد که با درخواست عفو آنها چه کند.
یک روز آقایی که مقام قضایی در حد دادستان کل کشور و سخنگویی قوه قضائیه دارد، می گوید برای آنها پرونده تشکیل نشده اما به نوعی رسیدگی شده! و بدین گونه تاریخ علم حقوق در جهان را به دو فصل پیش از این اظهار نظر و بعد از این اظهار نظر خود تقسیم می کند.
پیش از اینکه این مقام قضائی چنین نظری بدهد، چند ماه قبل همکار سابق وی در نهاد قضائی که سابقه امنیتی هم دارد و حالا در پست مرتبطی در دولت وزیر دادگستری شده و چم و خم حوزه های امنیتی و قضائی و تفاوت آنها از یکدیگر را بهتر از خیلی ها می شناسد، گفته بود که پرونده رفع حصر دست شورای عالی امنیت ملی است.
چندی بعد از آن دبیر شورای عالی امنیت ملی می گوید درباره رفع حصر ما مرد عملیم و نه حرف. یعنی که پرونده رفع حصر، سیاسی امنیتی است و مشخصا دست نهاد قضائی نیست.
اما هنوز روزنامه نگاران در حال پیدا کردن معنی و تیتر برای موضع "رسیدگی به نوعی" آقای محسنی اژه ای بودند که جواد لاریجانی، برادر روسای قوای قضائیه و مقننه، دامدار و زمیندار زحمتکش، برادر آقای فاضل لاریجانی که آقای مرتضوی و احمدی نژاد ایشان را معرف حضور کرده اند و همگی تلاش های خالصانه زیادی برای انقلاب کشیده اند، آنقدر خالصانه که هیچ کس خبری از فعالیت های انقلابی آنها ندارد، این آقا جواد یکباره از راه می رسد و پس از بذل محبت و تکان دادن سر به نشانه تایید ضمنی سوابق میرحسین و کروبی در انقلاب و نظام، می فرمایند که بخاطر این سوابق خوب سه سال حصر اتفاق افتاده تا کار به دادرسی نکشد و این گونه احترام آن سوابق مورد تایید جوادآقا حفظ شود.
همه اینها در گیر و دارند که باز از وزیر دادگستری نظر تازه ای می رسد که به نظر از صداقت بهره بیشتری برده است. وی می گوید محاکمه ای در کار نبوده، چون مصلحت نبوده. چون نگرانی برای راهپیمایی و آشوب بوده. لذا آقایان در نهایت عدالت و رفتار شرعی و قانونی، بدون محاکمه، حکم را صادر و اجرا هم کرده اند.
این همه آشفتگی در برابر دو پیرمرد انقلابی و زنی روشنفکر و هنرمند که حاضر نیستند از فاز مسالمت جویانه شان خارج شوند. بی ادا و بی صدا در حصر بر سر حرف حقشان ایستاده اند و آن سیستم با آن ید و بیضا، دائم شاخ و شانه می کشد، ولی هر لحظه در برابر آن شیران در زنجیر، آب تر می شود.
این همه تناقض برای آن است که این کار غیر قانونی است، غیر منطقی است، غیر عادلانه است، خلاف مصالح ملی است، شرعی نیست، و امکان دفاع از جانب هیچ کس برای آن وجود ندارد.
آقایان، "اعدلوا، هو اقرب للتقوی". به عدالت رفتار کنید که به تقوا نزدیک تر است. این توصیه دینی را عمل کنید، خواهید دید که به مصلحت کشور هم نزدیک تر خواهد بود و از این آشفتگی ترحم برانگیز رها خواهید شد. اگر هم مدار رفتارتان همچنان بر پایه کینه است، که باشد. هنوز مواضع متفاوت دیگری هم باید باشد که گفته نشده اند. همین طور ببافید پراکنده گویی کنید و جلو بروید، اما آنکه حرف حق گفته، از حرف خود باز نخواهد گشت.
کلمه - سید مسیحا موسوی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر