امروز: وعدههای دولت یازدهم برای حمایت از نهادهای صنفی و مدنی، باعث افزایش امیدها به بازگشایی نهادهایی شده که طی سالهای اخیر به دلیل فشارهای امنیتی و قضایی از فعالیت بازماندهاند.
انجمن دفاع از آزادی مطبوعات و انجمن صنفی روزنامه نگاران از جمله این نهادها هستند. انجمن دفاع از آازدی مطبوعات پس از انتخابات سال ۱۳۸۸ به دلیل بازداشت تعدادی از اعضای هیات مدیره و خروج تعدادی از اعضایش به خارج از ایران ناگزیر از تعطیلی فعالیتهایش شد و انجمن صنفی روزنامه نگاران نیز در مرداد سال ۱۳۸۸ توسط سعید مرتضوی دادستان سابق تهران پلمپ شد. در هفتههای اخیر رایزنیهایی از سوی دستندرکاران این دو انجمن برای آغاز دوباره فعالیتهایشان در حال انجام است هر چند که هنوز نتیجه قطعی از این رایزنیها حاصل نشده است.
عیسی سحرخیر روزنامه نگار و از بنیان گذاران انجمن دفاع از آزادی مطبوعات در گفتگویی با «جرس» بر امیدواری به بازگشایی نهادهای صنفی تعطیل شده تاکید میکند و معتقد است که با مشی تعاملی میتوان به احیاء انجمنها کمک کرد.
متن کامل گفتگو را بخوانید:
آقای سحرخیز قبل از هر صحبتی اگر ممکن است در مورد اهداف وجودی انجمن دفاع از ازادی مطبوعات، ضرورتها و مضمون فعالیتهایی که تا کنون انجام میداده توضیحی بدهید؟
انجمن دفاع از ازادی مطبوعات یک نهاد صنفی - حمایتی است که در زمان دولت اصلاحات شکل گرفت و در سال ١٣٨٠ به ثبت رسمی رسید و فعالیتهای خود را از لحاظ کمی و کیفی بسط و گسترش داد. این نهاد تا ماهها پس از برگزاری انتخابات خرداد ٨٨ نیز فعال بود. در مورد وضعیت مطبوعات و محدودیتها و آزادی رسانهها گزارش دورهای میداد، بیانیه صادر میکر د و فعالیتها حمایتی نظیر برگزاری هر ساله جایزه قلم طلایی به روزنامه نگاران و حامیان فعالیتهای مطبوعاتی برگزیده اجرا میکرد و افراد شاخصی که در طول حیات خود بیشترین فعالیت را برای حفاظت از ازادی قلم و پیشبرد وظایف روزنامه نگاری انجام داده بودند را مورد تشویق قرار میداد.
طرح ملاقات با اقای هاشمی رفسنجانی بر چه اساسی در دستور کار انجمن دفاع از ازادی مطبوعات قرار گرفت؟
کار انجمن دفاع از آزادی مطبوعات مدتی بود که دچار وقفه شده بود. همانطور که دیگر نهادهای صنفی و حمایتی همچون انجمن صنفی روزنامه نگاران، انجمن دفاع از زندانیان یا حتی احزاب و نهادهای سیاسی پس از انتخابات پیشین گرفتار این وقفه شدهاند. انجمن برای دور جدید فعالیتش پس از انکه نقدی بر منشور حقوق شهروندی نوشت و انتشار داد، سلسله ملاقاتهایی را در برنامه کار خود گذاشت که اولین آنها با آقای هاشمی رفسنجانی صورت گرفت.
آقای سحرخیز وقتی شما از شروع به کار انجمن صحبت میکنید این پرسش پیش میاید که آیا به نظرتان محدودیتهایی که تا کنون در مورد فعالیت انجمن وجود داشته رفع شده است؟
بحث ما در واقع شروع به کار نیست و همانطور که گفتم آغاز دور جدید فعالیت انجمن است و میتوان گفت که طی چهار سال گذشته اکثر قریب به اتفاق نهادهای صنفی دچار مشکل و محدودیت بودند. خوشبختانه انجمن دفاع این مشکل را نداشت هر چند که بسیاری از اعضای آن، اعضای شورای مرکزی آن امکان فعالیت نداشتند. تعدادی دستگیر شده و حکم زندان گرفته و در بازداشت بودند، تعدادی از کشور خار ج شده بودند و در واقع شرایط مناسب وجود نداشت. ولی الان خوشبختانه شرایطی فراهم شده و امیدواریهایی بوجود آمده است که بعد از انتخاب اقای روحانی و روی کار آمدن دولت اعتدال انجمن بتواند فعالیت خود را بازسازی و تقویت کند.
در شرایطی که ازادی فعالیت انجمن صنفی روزنامه نگاران هنوز مورد بحث است این ملاقات و احتمالاً ملاقتهای اینده که گفتید در برنامه هست، میتواند کمکی به آزادی فعالیت انجمن صنفی بکند؟
انجمن صنفی روزنامه نگاران پروسهای را دارد طی میکند و تلاش میکند و ما هم امیدوار هستیم که بتواند کار خود را از سر بگیرد. انجمن دفاع این رویکرد را دارد که بتواند با گفتگوهای دو جانبه و تعاملی که بوجود میآورد، بحث ضرورت ازادیها، ازادی مطبوعات، فعالیت مستقل صنفی روزنامه نگار ان را طرح کند و پیش ببرد این گفتگوها دیدارها و مشورتها هم در چهارچوب این تلاش طراحی شده است.
در این دیدار تعدادی از روزنامه نگاران سرشناس حضور داشتند و بخشی هم نبودند. این حضور و غیاب معنای خاصی دارد و حاکی از اختلاف نظر میان شیوه پیشبرد برنامه یا اصل چنین روشهایی میان اعضای انجمن است؟
نه! اختلافی نیست. مشکل اینکه تعدادی از اعضا در ایران نیستند، تعدادی در زندان هستند و تعدادی در مرخصی دوران حبس و محدودیتهای فعالیت، یعنی به هر حال حکم زندان دارند. بعضی از دوستان هم در ان روز بخصوص مشغلهای داشتند و با وجود اینکه در نشستهای انجمن حاضر بودهاند، نتوانستند حاضر باشند. ولی من فکر میکنم که شورای مرکزی انجمن توانست با تعداد قابل توجهی از اعضا ـ اگر اشتباه نکنم دوازده نفر ـ این ملاقات را انجام بدهد و بحثهای مفیدی را پیش ببرد.
در این ملاقات چه مسائلی بحث شد؟
در کل ضرورت بازسازی و فعالیت مجدد همه نهادهای مدنی و صنفی مطرح شد و بحث اصلی این بود که اگر در جامعه رکن چهارم دموکراسی یعنی مطبوعات نتوانند فعالیت خودشان را آنچنان که باید انجام بدهند، همه جامعه آسیب میبیند و دیگر امور کشور میتوانند مختل بشوند. مثل مسائلی که امروز در زمینه فسادهای بزرگ و فراگیر شاهد هستیم. طبعاً اگر مطبوعات قادر بودند به این گونه مسائل در سطوح پایینتر بپردازند، امروز شاهد تلنبار شدن و گسترش فساد در این ابعاد نبودیم.
نکته دیگر، مباحث مطرح شده در منشور حقوق شهروندی بود و نقطه نظرات ما نسبت به آنکه در طرحی که منتشر کرده بودیم آورده بودیم. مسئله مهم دیگری که در این ملاقات طرح شد، با حضور خانم مفیدی که در هر دو انجمن حضور دارند، بحث ضرورت بازگشایی انجمن صنفی روزنامه نگاران بود. به ویژه اینکه آقای روحانی در تبلیغات انتخاباتی در مبارزات انتخاباتی این نکته را تأکید کرده بودند که انجمنهای صنفی، نهادهای مدنی باید گسترش پیدا کنند و ایشان خودشان را حامی این فعالیتها معرفی میکرد و الان هم به نظر میرسد که این حمایتها وجود دارد و تلاشهایی دارد صورت میگیر د که انجمن صنفی روزنامه نگاران بتواند کار خود را شروع کند. البته در جریان هستید که محل انجمن صنفی در سال ۸۸ توسط آقای مرتضوی پلمب شد. امروز مشخص شده است که آقای مرتضوی اساساً فراتر از حوزه اختیارات خودش و فراتر از قانون عمل میکرده است. پلمپ مرکز انجمن صنفی هم کاری خارج از اختیارات او و اساساً قوه قضائیه بود. انجمن یک نهاد صنفی است که طرف او در وهله اول وزارت کار، در مرحله بعد وزارت ارشاد و در مرحله نهایی وزارت اطلاعات است آنهم به این دلیل که استعلامهای خاص را انجام میدهد نه به دلیل اینکه مستقیماً درگیر مسئله باشد.
به این ترتیب شما به شروع مجدد فعالیت انجمن صنفی روزنامه نگاران امیدوار هستید؟
آقای روحانی دستور داده است که این سه وزیر در مورد بازگشایی انجمن فعالیت بکنند. اما ما شاهد این هم هستیم که بعد از اینکه این بحثها مطرح شد و آقای جنتی ضرورت بازگشایی انجمن را مطرح کردند، اقای اژهای مسائل دیگری ر ا مطرح کردند و گفتند که قوه قضائیه ر وی در این مسئله حرف دارد و تا تعدادی از اعضای انجمن و یا رویکرد انجمن تغییر نکنند ما موافقت نمیکنیم. در حالیکه قوه قضائیه هیچ جایی در اساسنامه انجمن ندارد و دخالتی که بخشی از مقامات قضایی و امنیتی در شرایط ویژه بعد از انتخابات سال هشتاد و هشت کردند هیچ وجاهت قانونی نداشته است. آنها خانه روزنامه نگران را بستند بدون اینکه هیچ دادگاهی تشکیل شده باشد یا هیچ حکمی وجود داشته باشد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر