بهمن ۰۵، ۱۳۹۰
دلیل بی تفاوتی مسئولان به موفقیت اصغر فرهادی:نمی خواهند نام ایران در جهان بدرخشد
ایلنا: محمد بقاييماكان، معتقد است؛ بيتفاوتي به موفقيتهاي اصغر فرهادي براي ساخت فيلم درخشان جدايي نادر از سيمين، از جنس بيتفاوتيها نسبت به موفقيت رمان «زوال كلنل» و كسب جايزهي برترين محقق دنيا در زمينهي سرطان خون توسط دكتر اردشير قوامزاده است.
وي در گفتگو با خبرنگار ايلنا، با اشاره به فيلم اصغر فرهادي گفت: فيلم جدايي نادر از سيمين كه بهتر است آن را جدايي سيمين از نادر بناميم؛ با توجه به محتوايش؛ يكي از آثار درخشان سينماي ايران محسوب ميشود كه مفهومي جهاني را انعكاس ميدهد. آنچنانكه ميتواند در همه جاي جهان مصداق داشته باشد.
بقاييماكان ادامه داد: در سهدههي اخير فيلمهايي در سينماي ايران ساخته شدهاند كه به عقيدهي من از لحاظ ارزش محتوايي و شيوهي كارگرداني؛ آثاري ارزنده بودهاند. فيلمهايي مانند «باشو؛ غريبهي كوچك» اثر بسيار تحسين برانگيز بهرام بيضايي و همچنين فيلم «خانهي دوست كجاست» اثر قابل تمجيد عباس كيارستمي.
اين پژوهشگر كه در برخي جنبهها «باشو؛ غريبهي كوچك» و «خانهي دوست كجاست» را ارزندهتر از فيلم جدايي نادر از سيمين ميداند؛ در شرح تفاوت آنها گفت: تفاوت اين فيلمها با فيلم جدايي نادر از سيمين در اين است كه اينفيلمها مفهومي بومي محلي داشتند اما فيلم اصغر فرهادي ديدگاهي جهاني را دنبال ميكند.
وي افزود: «باشو غريبهي كوچك» زماني ساخته شد و بهرام بيضايي در هنگامي آن را به اكران درآورد كه در كشورما مطرح كردن موضوعات وابسته به مليگرايي جرمي غيرقابل گذشت محسوب ميشد. چندانكه از ملي بودن تنها بانكي باقي مانده بود و كارخانهي كفشي!
اين نويسنده و مترجم اظهار داشت: نگاه غضبآلودي هم كه پس از اهداء جايزهي گلدن گلوب به آقاي فرهادي و فيلم او ازسوي برخي از رسانهها و افراد شد، ريشه در همان ديدگاهي دارد كه پيشكسوتان آقاي فرهادي در دهههاي گذشته بر پردهي سينما منعكس ميكردند و كار اين عناد به جايي كشيد كه حتي تصميم وزارت ارشاد را در ارسال فيلم «باشو غريبهي كوچك» به جشنوارههاي اروپايي و امريكايي عملي خيانتكارانه دانستند. يعني مطرح شدن نام سينماي ايران و طبيعتا خود ايران چندان برايشان اهميت نداشت كه حداقل از روي تسامح هم كه شده پردهاي بر هواجس نفساني خويش بياندازند.
بقاييماكان گفت: همين نكته را ميتوان در مورد كانديد شدن كتاب كلنل محمود دولتآبادي در جايزهي بوكر آسيايي و تعلق گرفتن جايزهي برترین محقق جهان در زمینه سرطان و بیماریهای خونی به دكتر اردشير قوامزاده، تعميم داد. بنابراين آنچه درخصوص فيلم جدايي نادر از سيمين براي هر صاحبنظري ميتواند مورد ارزيابي قرار گيرد اهميتيست كه جهان خارج و اهالي دانش و صدق در داخل كشور بدان دادهاند. اين معياريست كه ميتوان آن را در همهي زمينهها ازجمله مسائل اقتصادي فرهنگي هنري و مانند اينها به كار گرفت.
وي ادامه داد: برخي از رويدادهاي چشمگيري كه در زمينههاي مختلف فرهنگي در كشور پيش ميآيد قابل تشبيه به گلهاييست كه بطور اتفاقي در كوير ميرويد و زماني چند جلوهاي دارد و با تدريج فراموش ميشود. براين اساس؛ و در چنين شرايطي؛ موفقيتهايي كه در عرصههاي نمايش، سينما، ادبيات داستاني و امثالهم ميبينيم، پديدههايي كاملا اتفاقي هستند و نه روشمند.
اين پژوهشگر اضافه كرد: مثال بارز آن؛ پيروزيهاي كاملا اتفاقي يا به قول عاميانه «شانسي» در زمينهي ورزش است. بنابراين آنچه تفاوت كشوري مانند ايران را به جهان پيشرفته معلوم ميكند، عدم روشمندي در حوزههاي مختلف علمي و نظريست. به صورتي كه نميتوان آن را در قالب رشد طبيعي تعريف كرد.
بقاييماكان ضمن اظهار تاسف از حوزههاي تحقيقاتي و پژوهشي در ايران، گفت: جاي شگفتيست كه باوجود نزديك به هزار پژوهشگاه در حوزههاي مختلف، همچنان معضل روشنمد ساختن فعاليتهاي نظري و علمي در كشور بسيار چشمگير است و از همين روست كه ميبينيم دستاوردهاي چشمگير پيدرپي در زمينههاي مختلف، پديد نميآيد و شكوفاييها كاملا اتفاقيست و بيشتر به تلاش فردي بستگيدارد. زيرا هدايت و سررشتهداري امور فرهنگي دچار ضعف تمركز است و طبيعتا نيروهايي كه در اين حوزه به موفقيت رسيدهاند، به سرعت فراموش ميشوند. حال آنكه مديريت سليم بايد نحوه و نوع موفقيتها را مورد بررسي قرار دهد تا تجربيات بدست آمده جهت گسترش و پيشرفتهاي بعدي، ثبت و پيگيري شوند.
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر