گزارش به رهبری

باسمه تعالی

حضرت آیت الله آقای خامنه‌ای رهبر محترم جمهوری اسلامی ایران

«وَاعْبُدُواْ اللّهَ وَلاَ تُشْرِكُواْ بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَبِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبَى وَالْجَارِ الْجُنبِ وَالصَّاحِبِ بِالجَنبِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ إِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبُّ مَن كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًا»

«و خدا را بپرستيد و چيزى را با او شريك مگردانيد و به پدر و مادر احسان كنيد و در باره خويشاوندان و يتيمان و مستمندان و همسايه خويش و همسايه بيگانه و همنشين و در راه‏مانده و بردگان خود [نيكى كنيد] كه خدا كسى را كه متكبر و فخرفروش است دوست نمى‏دارد»

��آیه 36 سوره نساء﴾

پس از سلام، چند روز پیش برحسب وظیفه انسانی - اسلامی و با توجه به حدیث نبوی شریف «من اصبح ولم یهتم بامور المسلمین فلیس بمسلم»، «هرکسی صبح کند و به امور مسلمین اهتمام نورزد مسلمان نیست»، همراه چند تن از دوستان از قم به دیدار عموزادگان حضرتعالی یعنی دختران آقای مهندس میرحسین موسوی رفتیم. دخترانی مقاوم ولی بسیار نگران و مضطرب از وضعیت سلامتی پدر و مادر، آنان اظهار می‌داشتند که به‌ندرت اجازه ملاقات با والدین را پیدا می‌کنند و از آن بدتر اینکه گاهگاهی افراد ناشناسی، در تماس تلفنی اخبار نگران کننده‌ای را به آنان می‌دهند، مثلا «پدر یا مادر شما بسیار بیمار هستند» یا «بیماری خطرناکی دارند و الآن در حال شیمی‌درمانی هستند» و امثال این تلفن‌ها که به نظر می رسد صرفاً به منظور نگران کردن و تضعیف روحیه خانواده می‌باشد، آن‌هم در شرایطی که هیچ نوع دسترسی تلفنی یا حضوری به پدر و مادر، برای اثبات صحت و یا سقم قضیه وجود ندارد و ملاقات‌ها با فاصله زمانی بسیار زیاد انجام می‌شود. البته مشاهده تن رنجور و بیمار مادر، در ملاقات اخیر نیز بر این نگرانی‌ها افزوده است.

حضرت آیت الله خامنه ای

آیا این عزیزان همان ذی القربای شما نیستند که خداوند در قرآن بعد از توحید و نیکی به پدر و مادر، نیکی به آنان را سفارش می‌فرماید؟ و البته استحضار دارید در آیه شریفه شرطی مثل هم‌سویی سیاسی و یا غیر آن برای نیکی به آنان ذکر نشده است.

قبول این مسئله بسیار سخت است که جنابعالی باخبر باشید از اینکه ذی القربای شما بدون محاکمه، در شرایطی هستند که حتی از حقوقی همانند یک زندانی جانی و قاتل هم برخوردار نباشند و عزیزان و فرزندانشان هم از دیدار آنان محروم باشند. حتی اگر آقای موسوی هم محاکمه شده و محکوم به حبس بودند، فرزندان ایشان چرا باید این مقدار هزینه بپردازند و علاوه بر تحمل درد فراق، نگران وضعیت روحی و جسمی پدر و مادر هم باشند و کسانی هم مأمور شوند تا این عزیزان را در حالت اضطراب و نگرانی مضاعف نگاه دارند؟! هنوز، پس از 1400 سال، وقتی از اضطراب حضرت زینب(س) و فرزندان سیدالشهداء گفته می‌شود اشک مؤمنین سرازیر می‌گردد، شاید بیشتر از آن هنگام که مصائب امام حسین(ع) ذکر می‌شود.

حضرت آیت الله خامنه ای

همانطور که مستحضرید آقای مهندس موسوی، در نظام جمهوری اسلامی، در سال‌های پر از بحران جنگ تحمیلی، هشت سال نخست وزیر بودند و در صداقت و پاکی ایشان همین بس که پس‌از اتمام مسئولیت، هیچ مخالف و دشمنی او را به سوء مدیریت متهم نکرد. در انتخابات اخیر ریاست جمهوری نیز، حتی، بر اساس آمار وزارت کشور، 13.216.411 رأي، معادل 75/33 درصد از واجدین شرایط رأی، به ایشان رأی داده‌اند. حال به هر دلیلی، بین جنابعالی و ایشان اختلاف پیش آمده، آیا مناسب است با ایشان و خانواده محترمشان اینگونه رفتار شود؟

اکنون که شما در رأس قدرت هستید و توانایی دارید، مقرر فرمایید، بر اساس تعالیم عالیه اسلام، با افرادی که با شما اختلاف نظر دارند و یا حتی مخالف شما هستند به عدالت رفتار نمایند. خداوند متعال در آیه 8 سوره مائده می‌فرماید: «َلاَ يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلاَّ تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ». «نبايد دشمنى با گروهى شما را بر آن دارد كه به عدالت رفتارنكنيد، عدالت كنيد كه آن به تقوا نزديكتر است و از خدا پروا داريد كه خدا به آنچه انجام مى‏دهيد آگاه است».

در سایت «خبرآنلاین» از قول یکی از محافظین جنابعالی آمده است: «صبح روز کریسمس آقا فرمودند خانه چند ارمنی و آشوری اگر برویم بد نیست». گرچه در خوبی این عمل مبارک هیچ شکی نیست امّا آیا خانواده آقای مهندس موسوی و بسیاری از زندانیان سیاسی که در راه به ثمر رسیدن انقلاب و پس از آن بسیار رنج کشیده‌اند و هزینه‌ها پرداخت کرده‌اند قابل دلجویی و رسیدگی نیستند؟ آیا مطلعید که نه تنها از این خانواده‌ها تفقد نمی‌شود، حتی حقوق آنان را قطع کرده‌اند تا زن و فرزندانشان را زیر فشار قرار دهند، کاری که حضرت علی(ع) حتی با خوارج نکرد. و تأسف بارتر اینکه اگر کسانی که به خانواده بی‌گناه آنان رسیدگی کنند از نظر مسئولان تحت امر شما مجرم شناخته شده و دستگیر و زندانی می‌شوند.

حضرت آیت الله خامنه ای

به خوبی می توان از هم اکنون 20 سال آینده را تصور نمود که در کتب تاریخی این دو حالت چگونه نگاشته خواهد شد، حالت اول: زندانیان سیاسی و محصورین و تبعیدی‌ها، مشمول رأفت اسلامی حاکمیت شده و به دامان اجتماع و خانواده هایشان برگشته‌اند و حالت دوم: قهر و خشم و فشار بر کسانی ادامه یافته است که انصافاً استحقاق آن را نداشته‌اند. فکر می‌کنید کدام‌ حالت پسندیده‌تر است؟. "اللهم اهدنا من عندک و افض علینا من فضلک و انشر علینا من رحمتک".

در پایان از تصدیع عذر خواهی می‌کنم و امیدوارم اقدامی جدّی صورت دهید.

زهرا ربانی املشی

5/11/1390