هفتۀ دفاع مقدس و یاد و خاطرۀ دلاوری ها و ایثارگری های رزمندگان جبهه های نبرد حق علیه باطل را در شرایطی گرامی می داریم که هر روز شاهد اتفاقات و رویدادهای دردناکی هستیم که هر یکی از آنها می تواند خون شهیدان را پایمال کرده و موجب برانگیختن خشم خدا شود.
چگونه می توان صحبت از دفاع مقدس کرد در حالی که رزمندگانی هم اینک در زندان های جمهوری اسلامی، درد ناشی از ترکش های یادگار آن دوران را با آسیب ها و شکنجه های این دوران، در هم آمیخته اند که تنها جرمشان دفاع از همان ارزش ها و اصول انسانی بوده و هست؟
چگونه می توان به استقبال مهر ماه رفت در حالی که زندان، جایگاه اساتید و معلمان و دانشجویانی شده که پاسداران مرزهای علم و دانش و شرف در این سرزمین بوده و هستند؟
اینک با گذشت بیش از 2 سال از اتفاقات تأسف باری که باعث زشت و ناپسند جلوه دادن چهرۀ کشورمان در دنیا شده است، امید ما برای بهبودی شرایط و اوضاع، دست نیافتنی تر به نظر می رسد.
گمان می کردیم حاکمیت و قوۀ قضائیه با روشن شدن چهرۀ بسیاری از غرض ورزان و دشمنان درونی، در تصمیم سازی ها و عملکرد خود تجدید نظری جدی کرده و با محاکمۀ مجرمین واقعی و بازگرداندن بی گناهان به مأمن خانواده هایشان، سعی در ایجاد مقبولیتی نسبی در میان مردم نماید اما ظاهراً قرار بوده فقط دستگیرشدگان آمریکایی متهم به جاسوسی، از موهبت آزادی بهره مند شوند و فرزندان بی گناه ایران عزیز، همچنان در حبس و فشارهای فراوان بمانند.
متأسفانه در روزهای گذشته، شاهد برخوردهایی بوده ایم که نتیجه اش قدم نهادن به راهی بی بازگشت و بدفرجام خواهد بود. اجرای حکم شلاق بر پیکر زنی مسلمان و محجبه در نظامی به نام اسلام و توسط مدعیان مسلمانی، چه پیامدی جز شرمساری و ننگ برای حاکمیت خواهد داشت؛ آنهم در شرایطی که اختلاسی چنین عظیم و ننگین در دولتی ظهور کرده که مدعی است پاک ترین دولت پس از انقلاب بوده و خود را وارث دولت شهید رجائی می خواند!
از سویی نگرانی خانواده های زندانیان سیاسی از وضعیت آنان و بی توجهی مسئولین امر، بسیار بیشتر شده و اخبار واصله از زندانهایی مانند رجایی شهر و ... که اندیشمندان ما را در میان قاتلین و جنایتکاران افکنده و هر از چندی آنان را مورد هجوم و ضرب و شتم قرار می دهند، بسیار دردآور و در دنیا کم سابقه می نماید.
ما جمعی از خانواده های زندانیان سیاسی، بار دیگر ضمن یادآوری مسئولیت خطیر قوۀ قضائیه و سازمان زندانها در حفظ جان عزیزان در بندمان، خواستار رسیدگی فوری و جدی به وضعیت اسفبار زندانها بوده و امیدواریم قبل از آنکه ناچار به نگارش نامه ای دیگر و ارائۀ گزارش به نمایندۀ ویژۀ حقوق بشر در ایران شویم، شاهد تحولات مثبت و چشمگیری در این خصوص باشیم.
جمعی از خانواده های زندانیان سیاسی
چگونه می توان صحبت از دفاع مقدس کرد در حالی که رزمندگانی هم اینک در زندان های جمهوری اسلامی، درد ناشی از ترکش های یادگار آن دوران را با آسیب ها و شکنجه های این دوران، در هم آمیخته اند که تنها جرمشان دفاع از همان ارزش ها و اصول انسانی بوده و هست؟
چگونه می توان به استقبال مهر ماه رفت در حالی که زندان، جایگاه اساتید و معلمان و دانشجویانی شده که پاسداران مرزهای علم و دانش و شرف در این سرزمین بوده و هستند؟
اینک با گذشت بیش از 2 سال از اتفاقات تأسف باری که باعث زشت و ناپسند جلوه دادن چهرۀ کشورمان در دنیا شده است، امید ما برای بهبودی شرایط و اوضاع، دست نیافتنی تر به نظر می رسد.
گمان می کردیم حاکمیت و قوۀ قضائیه با روشن شدن چهرۀ بسیاری از غرض ورزان و دشمنان درونی، در تصمیم سازی ها و عملکرد خود تجدید نظری جدی کرده و با محاکمۀ مجرمین واقعی و بازگرداندن بی گناهان به مأمن خانواده هایشان، سعی در ایجاد مقبولیتی نسبی در میان مردم نماید اما ظاهراً قرار بوده فقط دستگیرشدگان آمریکایی متهم به جاسوسی، از موهبت آزادی بهره مند شوند و فرزندان بی گناه ایران عزیز، همچنان در حبس و فشارهای فراوان بمانند.
متأسفانه در روزهای گذشته، شاهد برخوردهایی بوده ایم که نتیجه اش قدم نهادن به راهی بی بازگشت و بدفرجام خواهد بود. اجرای حکم شلاق بر پیکر زنی مسلمان و محجبه در نظامی به نام اسلام و توسط مدعیان مسلمانی، چه پیامدی جز شرمساری و ننگ برای حاکمیت خواهد داشت؛ آنهم در شرایطی که اختلاسی چنین عظیم و ننگین در دولتی ظهور کرده که مدعی است پاک ترین دولت پس از انقلاب بوده و خود را وارث دولت شهید رجائی می خواند!
از سویی نگرانی خانواده های زندانیان سیاسی از وضعیت آنان و بی توجهی مسئولین امر، بسیار بیشتر شده و اخبار واصله از زندانهایی مانند رجایی شهر و ... که اندیشمندان ما را در میان قاتلین و جنایتکاران افکنده و هر از چندی آنان را مورد هجوم و ضرب و شتم قرار می دهند، بسیار دردآور و در دنیا کم سابقه می نماید.
ما جمعی از خانواده های زندانیان سیاسی، بار دیگر ضمن یادآوری مسئولیت خطیر قوۀ قضائیه و سازمان زندانها در حفظ جان عزیزان در بندمان، خواستار رسیدگی فوری و جدی به وضعیت اسفبار زندانها بوده و امیدواریم قبل از آنکه ناچار به نگارش نامه ای دیگر و ارائۀ گزارش به نمایندۀ ویژۀ حقوق بشر در ایران شویم، شاهد تحولات مثبت و چشمگیری در این خصوص باشیم.
جمعی از خانواده های زندانیان سیاسی
جمعی از خانواده های زندانیان سیاسی در سالگرد هفته دفاع
ممنون
پاسخ دادنحذف