چند روزی است که دولت مهر پرور و دولتی که ادعای آوردن پول نفت را بر سر سفره های مردم را داشت و کلمه عدالت (با فتح ع) را آنچنان از تریبون های مساجد و امامان جمعه و رسانه ی میلی در این شش سال جار زد (که دیگر کسی نمی داند عدالت چیست و تنها معنی ای که در این چند سال از خود به جا گذاشت، دروغ و فساد و زندان و عوام فریبی و کشتار بود.) و مدیریتش را به گفته ی خودشان امام زمان در اختیار داشت، رکوردی را به ثبت رسانده که شاید بتوان گفت تا قرن ها این رکورد در کتاب گینس جا به جا نشود؛ همان طور که به طور گسترده در رسانه های خبری عنوان شد ماجرای اختلاس 3000 هزار میلیارد تومانی است.
آنچه که مرا به نوشتن این مطلب گماشت آدرس غلط دادن و خط مار کشیدن در این اختلاس است تا مقصر اصلی این اتفاق از هدف دور بماند، ظاهرا رسانه های حکومتی دیواری کوتاهتر از تیم مشایی-احمدی نژاد نیافتند و همه را به گردن جریان انحرافی انداختند البته شاید حسین شریعتمداری و کیهانش عوامل فتنه را هم اضافه کنند ،چرا که اختلاس از همان سال 88 آغاز شده است.
در این نوشته سعی دارم از زاویه ای دیگر به این اختلاس نگاه بیاندازم تا مشخص شود که این اختلاس امضای نانوشته دولتی دارد یا حکومتی؟
ابتدا ببینیم 3000 میلیارد تومان چقدر است؟
اگر طول هر اسکناس هزار تومانی را در نظر بگیریم که برابر 16 سانتی متر است سپس سه میلیارد اسکناس هزار تومانی را به هم متصل کنیم، نواری به بلندی 480 میلیون متر یا 480 هزار کیلومتر را داریم. قطر کره زمین در خط استوا که برابر 12756 کیلومتر است بنا براین با آن مقدار پول ما می توانیم 37.6 بار نوار اسکناس های هزار تومانی را به دور کره زمین بچرخانیم.
سعید لیلاز در مصاحبه با فرارو به خوبی بزرگی این رقم را بیان کرده است، به گفته ی وی :
«با 3000 میلیارد تومان میتوان شبکه حمل و نقل کشور را آباد کرد یعنی با این رقم میتوان مجموع اتوبوسهای شهری، بین شهری، مینیبوس و تاکسیهای کل ایران را نوسازی و همه را با مدلهای 1391 جایگزین کرد.»
عباس عبدی در مصاحبه ی اخیر خود با عنوان نعل وارونه با روزنامه اعتماد این طور بیان کرده که:
«مساله اين است كه كسي درك درستي از ابعاد كلاهبرداري يا اختلاس واقع شده ندارد. مبلغ سه هزار ميليارد تومان، در زمان وقوع حدودا برابر سه ميليارد دلار بوده است كه اين رقم بيش از شش در هزار از كل توليد ناخالص داخلي كشور است!! براي روشن شدن ابعاد ماجرا بايد گفت كه اگر در ايالات متحده، اختلاسي با اين ابعاد صورت گيرد، بايد حدود 150 ميليارد دلار باشد!! كه گمان نميرود كل كلاهبرداريهاي آن كشور در طول يك دهه و حتي يك قرن به اين رقم برسد.»
اکنون با درک بزرگی مبلغ اختلاس به مسولین و مسببین این اختلاس از زاویه ای دیگر می پردازم.
تا کنون حجم مطالبی که در این باب عنوان شده بیشترین اعتراض و فشار را به سوی دولت تحت مدیریت احمدی نژاد وارد کرده اند.از بی مسئولیتی دولتی که حتی یک مدیر آن درباره اختلاس نه تنها استعفا نداده بلکه حتی پاسخگوی این مسئله هم نیستند زیاد گفته شده است. البته انتظار استعفا هم انتظار بی جایی است چرا که اساسا استعفا برای مدیران ایرانی تعریف نشده و این خود می تواند نمایانگر شکاف نهاد دولت از مردم خود باشد چرا که اعتنایی به افکار عمومی خود ندارد و دلیلی برای اقناع عمومی جامعه نمی بیند؛ دولتی که اینچنین از مردم خود دور است به راحتی هم مردم خود را به خاک و خون می کشد و نه تنها پاسخگو نیست بلکه مدعی هم می شود. تجربه ای که ایرانیان در سال 88 به یادگار دارند.
در این میان احمدی نژاد که خود را در برابر این حجم بزرگ انتقادات و فشار های رسانه های حکومتی و همراهی مخالفان دولت تنها می بیند به دروغ پردازی های همیشگی خود که همواره با پارانوئید(بیماری روانی توهم توطئه) مزمنش همراه است می پردازد و چون پاسخگوی جامعه ی خود نیست دولت تحت مدیریت خود را پاک ترین دولت تاریخ ایران می داند و خواستار معرفی هر چه زودتر عاملین اختلاس است. این رفتار یاد آور همان دزدی است که در حین فرار فریاد می زد: آی دزد، آی دزد.
اما نکته ای را که می خواهم ذکر کنم این است که مسئله احمدی نژاد و مشایی و جریان انحرافی و ... نیست. ما باید به ریشه ی اصلی این مسئله بپردازیم که با آن چراغ سبز چنین اختلاسی رخ میدهد و به گفته ی خودشان مبلغ دوهزار میلیارد آن از کشور خارج شده است. البته این به معنی تطهیر احمدی نژاد و دولت آن نیست، اما آنها حکم عوامل باند مافیا را دارند نه رییس مافیا را. به جای توجه به فرافکنی های خواسته ی رسانه های حکومتی باید توجه کرد که پدرخوانده ی این اختلاس کیست؟
مگر می شود در حکومتی اینچنین اختلاسی صورت بگیرد و طی این مدت کسی خبر دار نشود و جالب اینکه مبلغ دوهزار میلیارد آن هم از کشور خارج شود؟ اما این سکوت دو ساله و بر ملا شدن ناگهانی آن چیست؟
به نظر می رسد بعد از اتفاقات 88 و ناخلفی احمدی نژاد در برابر بیت اکنون وقت آن رسیده که بهانه هایی برای مثله کردن و تخریب آن به هر نحوی ایجاد گردد و دولت امام زمانی اش را از مقبولیت همان اندک طیف ولایتمدار که در جریان انتخابات فریاد می زدند: «هم دکتره، هم دزدگیره» بیاندازند که یکی از این حربه ها به ظاهر بر ملا کردن فسادهای مالی است.
نمی خواهم به سناریو پردازی ای بپردازم که سراسر ناشی از طرح توطئه باشد اما مسئولیت این اختلاس به شخص خود آقای خامنه ای بر می گردد و چراغ سبزی که به مجموعه ی مدیریتی ایشان نشان داده شده است.
در حکومت استبدادی همه چیز تحت فرمان حاکم مستبد است. این دیکتاتور است که در بازار مکاره ای که به راه می اندازد، باید از شیر مرغ تا جان آدمیزاد یافت شود.دیکتاتور یا حاکم مستبد فراتر از قانون است و خود نیز اولین غارتگر ملت خود است. آری حکومت استبدادی همواره دست به چپاول مردم خود می زند. در «حکومت بی قانونی» که آب حیات عمر حاکم مستبد است دزدی امری طبیعی است و شاهِ دزدان، شخص حاکم مستبد است. در تاریخ ایران از این دست شاه دزدان بسیار داشته ایم.
پس اجازه دهید اینگونه نتیجه بگیرم که در این حکومت با آن حاکم مستبد امکان ندارد این مقدار پول جا به جا شود و حاکم مستبد که شاه دزد است از این سفره بی خبر باشد. نمی توانیم مسئولیت آقای خامنه ای در برابر این اختلاس را نادیده بگیریم و دولت احمدی نژاد یا چند مدیر دولتی را مسئول بدانیم. مگر می شود که کسی که ادعا دارد نماینده ی خدا بر روی زمین است مطلع از این دزدی نباشد و مسئول هم نباشد؟. حال اگر هم در نظر بگیریم که ایشان واقعا مطلع نبوده است باز مسئول است و باید پاسخگو باشد. چون مدیریت یک حکومت را بیش از دو دهه بر عهده دارد باید مسئول این اتفاق باشد؛ یا پاسخگو باشد یا برود. که این محال است و حاکم مستبد به استبداد خود ادامه می دهد. همان طور هم که مشاهده می کنیم ایشان که برای هر چیزی یک سخنی را ابراز میدارند اما در برابر بزرگترین فساد مالی به ظاهر افشا شده در کشور سکوت اختیار کرده و به بازی «کی بود کی بود من نبودم» پرداخته است.
در پایان همان طور که ذکر کردم احمدی نژاد مسئول است اما حکمش را با امضای آقای خامنه ای دریافت کرده است و می توان امضای نانوشته ی بیت را در زیر این اختلاس ردیابی کرد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر