بانوان غرامت چه چيزي را بايد بپردازند؟

جمعی از اساتید دانشگاه علم و صنعت با ارسال نامه ای به رییس مجلس نسبت به سیاستهای محدودیت ظرفیت پذیرش بانوان در رشته های کارشناسی و کارشناسی ارشد هشدار داده اند. متن کامل این نامه که نسخه ای از آن در اختیار امروز قرار گرفته است در پی می آید:


بسمه تعالي

 ریاست محترم مجلس شورای اسلامی
 جناب آقای دکتر لاریجانی

 با سلام،  احتراما اخبار حذف و يا محدوديت در ظرفيت پذيرش خواهران و پذيرش عمدتا آقایان در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد در دانشگاه علم و صنعت ایران اینروزها و پس از توزیع دفاتر انتخاب رشته به واقعیت پیوست. هرچند در ابتدا مرجع منطقی مراجعه و پیگیری موضوع وزارت علوم تحقیقات و فناوری به نظر می رسد لکن به علل مختلف از جمله ضرورت پیگیری مجدانه و خارج از روال بروکراتیک جاری و پیشگیری از فوت زمان، امضاء کنندگان را بر آن داشت تا مراتب را اينگونه پیگیری نمایند. لذا نظر جنابعالي را به موارد زیر جلب می نماید.

 1- ابتدا آماری از شرح واقعه که خود نیاز به ارائه توضیحات بیشتر را منتفی می سازد و گویای تبعات ناگوار چنین تصمیمی هست تقدیم می‌گردد.

 الف-كارشناسي در سال 90





ب-كارشناسي ارشد در سال 90 (موارد نمونه)










2- با توجه به تعدد و تکرر اشارات به اهمیت فراهم آوردن فرصتهای یکسان برای آحاد جامعه، اشارات به ضرورت علم اندوزی و ایجاد زمینه های تعالی برای خواهران در آیات و روایات متعددو بویژه تاکیدات فراوان در گفتار حضرت امام (ره) و مصادیق متعدد در سیره ایشان در این خصوص که بعضا از صراحت کم نظیری نیز برخوردار است آیا توجیهی نیز برای چنین تصمیمی باقی می ماند؟

 3- آیا با توجه به صراحت بیان در انتظار بوجود آوردن شرایط و حقوق مساوی برای بانوان در مقایسه با آقايان در جای جای قانون اساسی، بانوان غرامت چه چيزي را بايد بپردازند كه ناگزير از پرداخت شهريه دوره‌هاي شبانه بايد باشند تا بتوانند ادامه تحصيل در اين دانشگاه دهند؟

 4- آیا با توجه به آمارنزديك به 60% از حضور خواهران در آزمون سراسری ورود به دانشگاهها در دوره كارشناسي، از منظر حفظ و صیانت از منافع ملی و پیشگیری از تبعات اجتماعی، چنین تصمیماتی را با چه بیانی می توان توجیه نمود؟


5- آیا در شرایطی که بار عمده تحولات علمی کشور بر عهده دانشگاهها بوده و دانشگاههای دنیا با تمهیدات کوتاه مدت و بلند مدت برای شکار متقاضیان با توانمندیهای بیشتر از خارج از کشورهای خود کورس گذاشته اند، هیچ منطقی برای دفع افراد با توانمندیهای بالاتر از دانشگاههاي كشور و سوق دادن آنها به خارج- آنهم صرفا به دلایل جنسیتی- می توان ارائه نمود؟


6- آیا با توجه به موارد فوق، در ذهن دانشجویان فعلی و بالقوه دانشگاه علم و صنعت ایران و عموم دانشگاههای کشور بجا نیست اگر هدف چنین اقداماتی، که سالها پیش در کشورهای بسیار عقب افتاده نیز کنار گذاشته شده، حذف تدریجی بانوان از صحنه های اجتماعی قلمداد گردد؟

 7- آیا اقدام به حذف فرصت بانوان در ورود به یکی از دانشگاههای تراز اول کشور، با شعار عمومی عدالت محوری و ایجاد فرصتهای مساوی برای همه آحاد کشور در تضاد و تناقضی آشکار نیست؟


با توجه به موارد فوق و سوالات متعدد دیگر از حضرتعالی درخواست می گردد مقرر فرمائید، قبل از آنکه دیر شده باشد، ضمن بررسی علل چنین تصمیماتی نسبت به اصلاح آن اقدام عاجل گردد؛ تا از این رهگذر این دانشگاه کهن، که جایگاه فعلی خود را مرهون سالهای متمادی خدمات اساتید، کارکنان و بویژه دانشجویان فهیم خود است، به روند رو به رشد و تعالی خود ادامه دهد.


با تشکر

 1- محمد هادي افشار - دانشيار دانشكده عمران
 2- سيد جواد امامي - استاديار دانشكده عمران
 3- عليرضا خاوندي - دانشيار دانشكده مهندسي مواد و متالور‍‍ژي
 4- محمدباقر ذهبيون - استاديار دانشكده عمران
 5- سيد محمد شهرتاش - استاديار دانشكده برق
 6- محمد تقي صالحي - دانشيار دانشكده مهندسي مواد و متالور‍‍ژي
 7- داود عرب خابوري - استاديار دانشكده برق
 8- نوراله كثيري - دانشيار دانشكده مهندسي شيمي
 9- تورج محمدي - استاد دانشكده مهندسي شيمي


نامه جمعی از اساتید دانشگاه علم و صنعت ایران به رییس مجلس درباره محدودیت ظرفیت پذیرش بانوان در دانشگاه: