مناسبتی دیگر هم فرا رسید، مبعث پیامبر گرامی اسلام است و سعی دارم به راه های شاد بودن در خلوت و تنهائی ام بیندیشم. کاش شماره های تماس مقامات مسئول قضائی و همۀ مأموران و بازجوها را داشتم و برایشان پیامک تبریک میفرستادم، اما نه... نباید شادی دیگران را خراب کرد. بگذار با خانواده هایشان جشن بگیرند و شادی کنند، بدون اینکه تولد عماد بهاور که برای سومین سال متوالی بدون او برگزار می شود، خاطر آنها را آزرده سازد.
نباید در این شب با شکوه، عیش آنها را با یادآوری این درد منقص کرد که مسعود باستانی، عیسی سحرخیز، مهدی محمودیان و بسیاری دیگر از عزیزان گمنام این سرزمین، بیش از 2 سال است هیچ مناسبتی را نزد خانواده نبوده اند.
بگذار در این شب عزیز، فرزندانشان را در آغوش کشیده و به یمن بعثت پیامبر رحمت، آنها را به پارک و تفریح برند تا کاملاً با رأفت این برگزیدۀ خدا آشنا شوند و هرگز به وجود مهدیه ها، بهاره ها، نسرین ها و مادرانی دیگر پی نبرند که مشغول پر کردن چوب خط روزها و ماه ها بر روی دیوار سلول های غمبارشان هستند تا روز در آغوش کشیدن همسر و فرزندانشان فرا رسد.
باید مراقب باشم از بیماری و رنجوری احمد زیدآبادی و دلتنگی همسر و فرزندان بی گناهش در این 2 سال نگویم که اگر خدای ناکرده وجدان برخی از مسئولین به درد آید دیگر نمی توانند این شب و روز بزرگ را در کنار خانواده خوش باشند.
کاش می توانستم فریاد کنم و با صدایی بلند بگویم آقایان، عیدتان مبارک و ایام این دنیاتان به کام . خوش باشید که این دنیا دو روز است و آن هم از آن شما. شما را چه کار که مادر پیری، مدت های مدید است فرزندش را ندیده ، شما دست مادر پیرتان را ببوسید شاید دعایش را بدرقۀ راهتان کند. کنار همسرتان باشید و خود را ناراحت نکنید که همسری پس از یک سال و نیم، توانست یک بار دست شریک زندگیش را از نزدیک لمس کند.
آقایان، برادران، امروز آغاز رسالت پر مشقت پیامبر صلح و رأفت است، مبادا خانواده و فرزندانتان را تنها و غمگین در خانه بگذارید که آنگاه ممکن است اندکی از درد چند سالۀ اخیر خانواده های بی گناه این قربانیان بر جانشان افتد.
دوست دارم با صدای بلند بگویم به سلامتی و راحتی خانواده تان بیندیشید و اصلاً نگران رنج های وارده بر خانواده های بی پناهی نباشید که حتی کمک رسانی به آنان نیز از نگاه برخی تنگ نظران، جرمی نابخشودنی است. کاش می توانستم عزیزان شما را ببینم و خیالشان را آسوده سازم تا نگران نفرین مادران دلسوخته و همسران بی پناه و کودکان دلتنگ نباشند که آنها نیز به تأسی از مولایشان، دنیا را سه طلاقه کرده و با ایمان به بی گناهی عزیزان در بندشان، به افق هایی روشن تر و جاودانه چشم دوخته اند.
برادران، خوش باشید و شادی را با خانواده تان شریک شوید و امروز را دریابید که از آن شماست زیرا فردا را کسی نمی داند چه خواهد شد ؛ همانگونه که افراد منتسب به جریان های مختلف مکشوفه نیز پیش بینی سرنوشت امروزشان را نمی کردند .
پس با صدای بلند برانگیخته شدن پیامبر مکرم اسلام را تبریک می گویم که خود، زمینۀ رستاخیز عظیم است و میزانی برای آن روز.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر