جنبش آزادیخواهی و عدالت طلبی مردم ایران در نیم قرن اخیر و به ویژه جنبش مدنی و سبز اخیر میهن دو یار صادق و دو پشتیبان وفادار و استوار و پی گیر خود را از دست داد. مهندس عزت الله سحابی و دخترش شهید هاله سحابی.
عزت الله سحابی، نماینده مجلس اول شورای اسلامی از تهران، پس از حدود شصت سال مبارزه با استبداد داخلی و استیلای خارجی و برای تحقق عدالت اجتماعی و توسعه سیاسی و دموکراسی و حاکمیت مردم از میان ما پر کشید و در محضر الهی به جاودانگی پیوست. او مبارزات خود را از پدرش دکتر یدالله سحابی، مهندس مهدی بازرگان و آیت الله طالقانی آموخت و در کنار آنان عمری را به پیکار با جهل و جور و عقب ماندگی کشور گذارند و سالیان متمادی در دو رژیم سلطنتی و جمهوری اسلامی به سر آورد. با این همه دمی صحنه را ترک نکرد و تا واپسین لحظات عمرش پی گیر مطالبات ملی از طرق مختلف و ممکن در داخل کشور بود. او هیچگاه مبارزه مدنی و قانون گرایی و مسالمت جویانه و خیرخواهانه را ترک نکرد. سحابی هنرمندانه سه عنصر ایمان، سیاست و اخلاق را در بنیش و منش و روش عملی خود سازگار و متجلی ساخته بود. از این رو او آموزگار دو نسل از ایرانیان بود که اکنون بخشی از آنها در جریان مشهور «ملی - مذهبی» ها تبلور یافته است.
اما سوگمندانه در تشییع جنازه پیکر این پیر فرزانه و شخصیت ملی فاجعه ای رخ داد که همه وجدانهای بیدار را تکان داد؛ فاجعه ای که همه را غافلگیر کرد و غمی عمیق بر جان همگان نشاند. طبق گزارش با یورش مأموران امنیتی هاله سحابی در هنگاه تشییع مورد هجوم و ضرب و جرح مأموران قرار گرفت و چند لحظه بعد درگذشت. اینک ملت ایران و جنبش مدنی ایران دو همراه سترگ را از دست داده اما در عین حال دو اسوة اخلاق و ایمان و عدالت طلبی و آزادیخواهی را برای نسل امروز و آیندگان بر تارک تاریخ معاصر ما نشانده است و این پدر و دختر نمونه ای از دو نسل برآمده از تاریخ مبارزات دینی - سیاسی میهن ما هستند.
درگذشت عزت الله سحابی و شهادت یکی از مادران صلح و زندانی سیاسی بانوی فرزانه شهید هاله سحابی را به مردم ایران و دو خانواده پر افتخار سحابی و شامخی تسلیت می گوییم و برای آن عزیزان علو درجه و برای خانواده های شکیبایی و برای مردم تحت ستم ایران پیروزی آرزو می کنیم.
جمعی از نمایندگان ادوار مجلس شورای اسلامی: فاطمه حقیقت جو، علی اکبر موسوی (خوئنیی)، نورالدین پیر مؤذن، رجبعلی مزروعی، حسن یوسفی اشکوری
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر