آقای احمدی نژاد در تاریخ 18/2/1390 پس از حضور در جمع اعضا هیئت دولت (که آقای حیدر مصحلی هم در آن جلسه حضور داشتن) ضمن محکوم کردن طرفداری افراطی از ولایت فقیه و هشدار بر اینگونه جانب داری موجب آسیب به ولایت فقه و خارج کردن آن از فلسفه وجودی آن می شود، تعریف جدیدی از ولایت فقیه ارائه نموده و آن را به معنای «محبت» داشتن فقیه نسبت به عموم افراد دانست. این تفسیر که با زیرکی خاصی بیان شد و مورد غفلت همگان حتی سیمای جمهوری اسلامی که پخش کننده آن بود قرار گرفت.
این تفسیر همانند تفسیراهل سنت نسبت به ولایت معصومین است. که این احادیثی که از پیامبر اکرم(س) درباره ولایت امیرالمؤمنان علی(ع) گرفته اند. این در حالی است که قائلین به ولایت فقیه و طرفداران آن، آن را به معنای فقیه همراه با سلطه وی بر دیگران قلمداد کرده اند.
(این سخنان و تفاسیر بعد از آن بیان شد که حدود 10 روز بین رئیس دولت و رهبری کش و قوص های فراوانی روی داد، که پس از آن طرفداران طرفین شروع به حمله کردن به سمت دیگر نمودن. که در این میان طرف رهبر با داشتن ابزارهای رسانه ای قوی همچون صدا و سیما، نشریات و خطب جمعه این آتش را شعله ورتر ساختند. و شخص احمدی نژاد به هم ضمن سکوت معنادار خود اقدام به کنایه زنی به ولایت، زیر پی رهبری را خالی می کند.)
به نظر می آید آقای احمدی نژاد، با ارائه این تفسیر خواسته است بر دو نکته اساسی اشاره کند:
1ـ ولایت فقیه به معنای سیطره و فعال مایشاء بودن فقیه نیست(یعنی فقط ولی فقیه را باید دوست بداریم، و محبت آن را داشته باشید)
2ـ وظیفه رهبری که به عنوان ولی فقیه در رأس امور قرار گرفته است این است که نسبت به همگان عطوفت و محبت داشته و همه افراد را با نگاهی مهربان و یکسان بنگرد و جانبداری از گروه خاصی ننماید.(و هشداری به رهبری نظام داده است)
(این خبر و سخنان تنها در اخبار ساعت 12 صدا و سیما پخش شد، که در چهره آقای احمدی نژاد و لحن آن حرف های ناگفته ای وجود داشت که به نظر می آید در آینده رنگ دیگر بیابد)
حسین از قم
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر