بهار باقری دختر چهار ساله علی باقری عضو جبهه مشارکت ایران و سازمان مجاهدین که چند روز پیش توسط نیروهای امنیتی دستگیر شده و تا کنون خبری از وی در دست نیست، نامه ای خطاب به پدر دربندش نوشته است.این نامه که در اختیار تحول سبز قرار گرفته است در پی می آید:
سلام بابای عزیزم خیلی دلم برایت تنگ شده هر روز بدون اینکه کسی بفهمه می رم تو اتاق وگریه می کنم .عکست را روی میز تلویزیون کنار عکس خودم و باران گذاشتم امیدوارم زودتر بیایی من هر روز وقتی زنگ در به صدا در میا د می رم دم در وسریع از مامان می پرسم کی؟کی اومده ؟ چی شده ؟ بابا اومده؟ وقتی جواب نه می شنوم واقعا گریم می گیره الآن دارم این نامه رو می خونم احساس می کنم خیلی خیلی تنهام ترو خدا اگه نامه ی منو خوندی زودتر بیا پیشم.
پدر عزیزم من امروز از دوستانم جمله هایی یاد گرفتم که چون خونه نبودی میخوام برات بفرستم "زندگی کوتاه تراز آن است که به خصومت بگذرد ،و قلبها گرامی تر از آن است که بشکنند. آنچه از روزگار به دست می آید با خنده نمی ماند وآنچه از دست برود با گریه جبران نمی شود فردا خورشید طلوع خواهد کرد حتی اگه ما نباشیم " و "میدانی بهترین دوست کیست ؟ کسی که اولین قطره ی اشکت را ببیند ، دومین قطره ی اشکت را پاک کند و سومین قطره ی اشک تو را به خنده تبدیل کند.
بابای خوبم خیلی دوستت دارم زودتر بیا خونه دلم برات پر میکشه.
بهارتو
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر