به گزارش ایسنا، یك منبع آگاه در وزارت امور خارجه ایران، با اشاره به تحولات جاری در كشور مصر، اظهار عقیده كرد: حركت مردم عدالتخواه مصر بر اساس آموزههای دینی و ناشی از بیداری اسلامی در منطقه بوده و در جهت بازگشت این كشور به جایگاه اصلی خود در صحنههای داخلی، منطقهای و بینالمللی میباشد.
این مقام آگاه ، روز جمعه هشتم بهمن همزمان با گسترش ناآرامیها در مصر افزوده است: «مقامات مصر باید ضمن تمکین به خواستههای بحق مردم این کشور از هر گونه برخورد خشونت آمیز نیروهای نظامی و امنیتی با موج مردمی خودداری کند.»
این درخواست وزارت خارجه جمهوری اسلامی از مقامهای مصری در حالی مطرح میشود که پلیس ایران و نیروهای لباس شخصی در اعتراض های مردمی سال گذشته به نتیجه انتخابات، تعداد زیادی از معترضان را زخمی کردند و بیش از یکصد نفر را به شهادت رساندند و همچنین چند هزار نفر را روانه زندان کردند، و چند جوان معترض نیز زیر شکنجه شدید در بازداشتگاه کهریزک کشته شدند.
هم اکنون نیز چند صد نفر از معترضان به نتیجه انتخابات پرمناقشه سال ۸۸ نزدیک به دو سال است که در زندان به سر می برند که بیش از پنجاه نفرشان روزنامه نگار هستند.
به واقع این توصیه مقامات وزارت خارجه کشورمان به دولتمردان مصری را باید مصداق بارز این حدیث پیامبر گرامی دانست که :" رطب خورده منع رطب کی کند؟ " آیا حاکمیتی که خود گوشش را بروی صدای اعتراض میلیونها نفر که با شعار« رای من کو؟ » در روز 25 خرداد 88 و روزهای پس از آن در خیابانهای تهران حاضر شدند ، بست حال می تواند از دولتی دیگری خواستار تمکین به خواستههای بحق شهروندانش شود؟ و آیا دولتی که خود به سرکوب و کشتار و زندان و شکنجه در مقابل خواست مشروع معترضان متوسل شد ه است حال می تواند از دولتی دیگر بخواهد کشور از هر گونه برخورد خشونت آمیز نیروهای نظامی و امنیتی با موج مردمی خودداری کن؟ و آیا مردم ایران که این خبر را می شنوند چه احساسی بهش دست می دهد؟ و چه قضاوتی خواهند کرد؟ حتی آنانی که جزء معترضان نبوده اند اما از واقعیت مطلعند. آیا جز این است که مردم ما اینرا هم در اعداد دروغ های بیشمار حاکمیت به شمار آرند؟ و آیا اینگونه خطاب کردن اعتبار آن گزاره اول که قیام مردم مصر را ناشی از بیداری اسلامی اعلام کرده است زیر سئوال نمی برد؟
قطعا جمعیت معترضان ایرانی به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته به لحاظ کمی و کیفی قابل مقایسه با جمعیت معترض تونس و حتی مصر نیست اما حاکمیت تونس سریع پیام معترضان را دریافت و با ترک قدرت راه را بروی تغییر حاکمیت در مسیر پاسخگویی به خواسته مردم گشود در حالیکه در کشورمان حاکمیت تاکنون حتی حاضر به وجود صدای اعتراض در جامعه نشده و همچنان بر طبل اقتدارگرایی و سرکوب و ارعاب و خاموش کردن هرگونه انتقادی می کوبد و تلاش دارد همه مجاری اطلاع رسانی آزاد را بروی شهروندان مسدود کند و جز آنچه خود می خواهد خبر دیگری انتشار نیابد و با این حال انتظار دارد که در جوامع دیگرمردم در سایه بیداری اسلامی در برابر حاکمیت استبدای و ظالم بپاخیزند و احقاق حق و عدالت نمایند ؟
حرکت مردم مصر که به رغم هشدارهای جدی حکومت آن کشور جهت تداوم هرگونه اعتراض خیابانی، روز جمعه هشتم بهمن ماه برای چهارمین روز پی در پی به خیابان ها ریختند و با وجود خشونت های اعمال شده از سوی یگانهای ضد شورش و ماموران انتظامی، در برابر آنها مقاومت کرده و حتی اعلام حکومت نظامی و ممنوعیت رفت و آمد را نادیده گرفتند و این امر موجب کشته و زخمی و بازداشت گروه زیادی از معترضین شد یاد آور روزهای سی و سی سال پیش همین موقع در ایران است که منجر به پیروزی انقلاب اسلامی شد و طبعا مردم ایران از وقوع چنین رخدادی در مصر و دیگر کشورهای استبدادی منطقه همچون تونس خوشحالند اما افسوس می خورند که چرا خود پس از پشت سرگذاردن انقلاب اسلامی و در آستانه سی و سومین سالگرد پیروزی این انقلاب باید گرفتار وضعیتی مشابه همین کشورهای استبدادی باشند؟ و سئوالی که مطرح می شود اینکه اگر چشم و گوش حاکمیت ایران بروی اعتراض شهروندانی ایرانی باز نشد آیا با دیدن آنچه در تونس اتفاق افتاد و درمصر ، یمن ، الجزائر و اردن جاری است ، چشم و گوششان باز نخواهد نشد؟ و آیا اینان همچنان بر طبل اقتدارگرایی و استبداد خواهند کوبید تا باردیگر مردم به خیابانها آیند؟ به نظر می رسد طوفان انقلاب در خاورمیانه براه افتاده و در حال درهم پیچیدن رژیم های استبدادی و ستمگر است ، و تنها نظام هایی جان سالم از این طوفان بدر خواهند برد که خود دست به اصلاح زنند و با مشارکت دادن واقعی شهروندان در اداره امور و انتخابات آزاد به جلب نظر و رضایت مردم و همراهی آنان با حکومت روی آورند که در جهان امروز جزبا تکیه بر مردم نمی توان حکومت کرد .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر