بهمن ۰۸، ۱۳۸۹

سریال اختلاف های دولت و شهرداری ; مشکلی که به واشنگتن رسید و تجلیلی که صورت گرفت

سرانجام حاشیه هاى مربوط به نرفتن محمدباقر قالیباف به واشنگتن به عنوان شهردار سومین شهر برگزیده در زمینه حمل و نقل پایدار و جایگزین شدن علیرضا دبیر به جاى او خاتمه یافت اما آنچه همچنان به آخر نرسیده، اختلاف هاى شهردار با رئیس دولت است.

در مراسم اهداى جوایز شهرهاى برتر سال ۲۰۱۱ که روز دوشنبه در واشنگتن برگزار شد، از شهرهاى گوانگ ژو، لیون، تهران، نانت و لیما قدردانى شد. در این مراسم علیرضا دبیر عضو جوان شوراى شهر پس از آنکه وزارت کشور اجازه عزیمت محمدباقر قالیباف را نداد حضور پیدا کرد و به حاشیه ها خاتمه داد.

با این اتفاق بار دیگر بحث اختلاف هاى قالیباف و احمدى نژاد در مقام شهردار و رئیس دولت و نیز در قامت دو فرد به فضاى سیاسى کشیده شد و چند روزى مطبوعات و رسانه ها را مشغول خود کرد. در این میان برخى ماجراى اوج گیرى ناگهانى و سوال برانگیز احمدى نژاد را در آستانه انتخابات ریاست جمهورى سال ۸۴ پیش کشیدند و بعضى ها هم به طنز گفتند که احمدى نژاد دوست ندارد کسى جز او براى تقدیر، گفتگو یا سفرى ماموریتى عازم امریکا شود.

ماجراهاى انتخابات ریاست جمهورى نهم از حافظه هر کسى پاک شود از ذهن قالیباف بیرون نمى رود. آن روزها بیلبوردهاى تبلیغاتى قالیباف و هاشمى رفسنجانى بیش از سایر نامزدها به چشم مى آمد و در جامعه نیز بیش از همه صحبت از این دو نفر بود. اما به فاصله کوتاهى معادلات در جبهه اصولگرایان تغییر کرد و حمایت هاى معنوى از قالیباف به سمت احمدى نژاد روانه شد و او بود که با هاشمى رفسنجانى به دور دوم رفت.

البته محدود کردن اختلاف هاى این دو به ماجراى انتخابات ۸۴ کمى تنگ نظرانه است؛ اگرچه شاید ریشه یا سرآغاز این اختلافات را باید در همان نقطه جستجو کرد. بعد از آن احمدى نژاد به دفتر ریاست جمهورى رفت و قالیباف پا به پاى او شهردار ماند تا این گمانه مطرح شود که او در دوره دهم انتخابات همچون احمدى نژاد از ساختمان بهشت وارد ساختمان پاستور مى شود. اما این بار شرایط به گونه اى پیش رفت که قالیباف ترجیح داد اصلا وارد میدان نشود. بار دیگر احمدى نژاد پیروز انتخابات خوانده شد و داستان اختلاف ها و تضادهاى حل نشده قالیباف و مجموعه تحت زعامت او با احمدى نژاد و کابینه اش همچنان ادامه دارد.

این اختلافات و تضادها بیش از هر چیز بر شهر تهران و نحوه اداره پایتخت تاثیر گذاشته است. از مجادلات دولت و شهردارى بر سر بودجه هایى که قانون الزام کرده است به شهردارى تعلق بگیرد و مسدود مانده تا طرح پرمناقشه منوریل و مدیریت فرهنگى شهر و تصمیم گیرى هاى چندگانه در مساله ترافیک و... باعث شده است تا اجراى طرح هاى توسعه اى شهر تهران زیر غبار کشمکش هاى سیاسى فرو برود و دعواها را از حوزه اجتماع محورى به سطح سیاسى گرى بکشاند.

در چنین شرایطى خبر رسید که روز ۲۴ ژانویه برابر با چهارم بهمن جایزه برترین شهر از سوی مؤسسه سیاستگذاری توسعه حمل‌ و نقل "ITDP" اهدا مى شود. یکى از نامزدهاى این جایزه شهر تهران بود که مى بایست شهردارش را به محل برگزارى مراسم مى فرستاد. خبر مخالفت دولت با سفر قالیباف بسیار تعجب برانگیز بود و به وضوح اوج اختلافات و بدبینى هاى فیمابین را نشان داد. شهرداری تهران که بواسطه مناقشات با دولت، سال های پرکشمکشى را برای تامین بودجه توسعه ناوگان حمل و نقل عمومی پشت سر گذاشته بود، به عنوان یکى از نامزدهاى همین عرصه شناخته شد و شاید این موضوع به دولتى ها سخت گران‌تر آمد تا مساله خود سفر. به هر حال تنگناهاى شهردارى براى اجراى پروژه هایش آن اندازه به نظر مى رسید که دست کم دستش به چنین جایزه معتبر و بین المللى نرسد و احیانا از آن به عنوان حربه اى تبلیغاتى براى انتخابات ریاست جمهورى و شوراى شهر آینده استفاده نکند. تنگناها و محدودیت ها به اندازه بود اما هماى سعادت بر شانه هاى قالیباف نشست و تلاش هاى شهردارى تهران از سوى موسسه سیاستگذارى توسعه حمل و نقل پنهان نماند و حالا ممانعت از سفر نیز او را صاحب یک پرستیژ سیاسى جدید کرده است.

اگرچه قالیباف در پاسخ به سوال هایى که درباره لغو سفرش مى پرسیدند، تاکید مى کرد که "ماجرا را سیاسى نکنید" اما کیست که نداند همین عبارت نیز براى محمود احمدى نژاد و طرفدارانش سنگین افتاده و تب قالیباف دوستى جامعه به خصوص تهرانى ها را تندتر کرده است.

شاید قالیباف تصورش را هم نمى کرد که ایجاد سیستم‌های اتوبوسرانی تندرو و توسعه مترو تا این اندازه چشمگیر شود که شهر تحت قلمرو او را از سوی سازمان ملل متحد و انجمن بین المللی حمل و نقل عمومی (UITP) به عنوان سومین شهر برگزیده معرفى کند و عملگرایى عارى از شعار و ریاى او را نزد جامعه زنده کند.

قالیباف به واشنگتن نرفت تا همچنان هیچ مسئولى از ایران به غیر از محمود احمدى نژاد مجال حضور در سازمان ملل یا نهادهاى مرتبط با آن را در امریکا نداشته باشد. البته در سفرهایى کوتاه یک‌بار شمس‌الدین حسینى وزیر اقتصاد براى شرکت در اجلاس جهانى اقتصادى، منوچهر متکى وزیر سابق خارجه براى بازدید از دفتر حافظ منافع ایران و محمد نهاوندیان رئیس اتاق بازرگانى ایران به ایالات متحده اعزام شده اند. با این حال این فرصت از قالیباف سلب شد و شوراى شهر علیرضا دبیر را به عنوان نماینده شهرداری راهى کرد. ولى آنچه در ذهن ایرانى ها که آینده قالیباف تا اندازه اى به تصمیم و نگاه آنها برمى گردد باقى ماند، برخورد دولت با او و واکنش غیرسیاسى و زیرکانه قالیباف به ممانعت از سفرش بود؛ جایى که گفت: «اصلا دنبال این نباشید که من بروم یا نروم. موافقت با این رفتن صورت بگیرد یا نگیرد؟ به این نکته توجه کنید و به مردم این موضوع را منتقل کنید که چه تحولی در سیستم حمل و نقل عمومی رخ داده‌ که ما توانسته‌ایم رتبه کسب کنیم. خواهش من به این است که نگاه متفاوت داشته باشیم و با جنبه سیاسی به موضوعات نپردازیم.»

منبع: دیپلماسی ایرانی

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

مرتضی الویری: افراطیون در جناح اصولگرا روحیه تمامیت‌خواهی دارند

امروز: مرتضی الویری را بیشتر در قالب شهردار تهران به یاد می‌آوریم. او در گفت‌و‌گو با ایلنا درباره آشتی ملی گفت و اینکه جامعه خسته از تندوری،...