با مطالعه تاریخ سده اخیر ایران و سیر حوادث شکل گرفته در این دوره در می یابیم که شکل گیری جنبش ملی سبز مردم ایران یک اتفاق بزرگی است . از آن جهت که توانسته گروههای مختلف فکری و سیاسی را در یک خط قرار داده و به همدیگر نزدیک نماید. توده ها را نسبت به وضعیت خویش آگاه نموده و آگاهی بخشی را تداوم بخشد .
سیر مطالعه تاریخ سده اخیر ایران و خیزش مردم ، شکل گیری انقلاب مشروطه ، نهضت ملی، انقلاب 57 را به ما نشان می دهد. بگونه ای که در همه این خیزش ها شاهد ظهور حضور ملی مردم ایران هستیم. در واقع می بینیم که یک ملت خود را در صحنه دریافت و بر هویت ملی و توانایی اش آگاه شد و اعتماد به نفس پیدا کرد. و سپس ویزگی های فرهنگی و اخلاقی و تاریخی که در شعور ملی و جمعی او از هزاران سال پیش انباشت شده بود تجلی پیدا کرد.
منتقدان جنبش ملی سبز مردم ایران با توجه به مبارزات مردم در سال اول شکل گیری جنبش سبز و عدم تداوم روش های اولیه (اعتراضات خیابانی) این گونه می گویند که این جنبش گذرا و کوتاه بوده است. اما این نگاه یک نگاهی سطحی به نظر می رسد ، زیرا این منتقدان، جنبش سبز را با نهضت های قبل مقایسه کرده و نتیجه گیری می کنند. به عنوان مثال زمانی که نهضت های قبل با سرکوب شدید روبرو می شدند منزوی شده و یا به تدافع کشیده می شدند و این استراتزی فقط برای حفظ موقعیت بود با نگاه و مطالعه دقیق به تداوم مبارزات مردم ایران در جنبش سبز بگونه های مختلف در می یابیم که ملت شکل گرفته است و نهضتی مبتنی بر شخص و یا گروهی خاصی در کار نیست. زیرا ملت ایران خودش را با همه خصوصیاتش در یافته است. این پیدایی را می توان در لایه های مختلف فرهنگی و اجتماعی و... شاهد بود. با چنین قیاسی می توانیم امتیازات زیادی را برای جنبش سبز قائل بود که برطرف کننده نگرانی همان رکودی است که در نهضت های قبل پس از شکل گیری و در نتیجه سرکوب شان به وجود آمد. هر چند این جنبش ممکن است با سرکوب های گسترده تر و شدیدتری نیز مواجه گردد که در حال حاضر هم شاهد این قضیه به انواع مختلف هستیم. از جمله دستگیری های گسترده در شهرستانها و بستن رسانه های مجازی، فشار و تهدید مبارزان راه آزادی در طیف های گوناگون که هر روز در جریان آن هستیم.
با این نگاه به این نتیجه خواهیم رسید که افتراق مردم مانند نهضت های قبل به ساده گی امکان پذیر نیست همان گونه که ذکر شد این جنبش مختص یک شخص و یا گروه خاصی نیست که بتوانند آنها را جدا از مردم و یا بقیه جامعه منزوی کرده و از بین برده و حذف کنند.
حضور ملت ، احزاب مختلف ، دانشگاهیان و توده مردم و هزینه دادن و تداوم این هزینه ها در ابعاد وسیع که از این جنبش حمایت کرده اند و همچنان به اعتراضات خود تداوم بخشیده اند ، روحانیت و مراجع مستقل و آگاه که با شکستن سکوتشان محافظه کاری هایشان را کنار گذارده و لب به اعتراض گشوده اند. نگاهی دیگر مبنی بر اثبات رستاخیز بودن این جنبش برای مردم ایران است. رهبری این نهضت که دست خود مردم بوده است و چهره هایی که در این جنبش مطرح بوده اند به دنبال ملت حرکت کرده اند و این حرکت بیانگر آن است که سیاست در جنبش سبز از دورن مردم می جوشد و مردم سیاست های این جنبش را طرح و پی ریزی می کنند. و دارای مطلوبیتی است که نهضت های قبل آن را نداشتند. در واقع رهبری جنبش به دست گروهها و احزاب نیست و یکدست است و همین که دست مردم است شاهد هم رنگی و وحدت می باشیم نه تفرقه.
اما این رستاخیز موجب نمی شود که نخبگان جامعه وظیفه خود را کنار گذارده و بی تفاوت باشند بلکه باید در درون جامعه باشند و تجربیاتشان را به مردم بدهند و آموزش دهند و آموزش بگیرند. تا همه با هم بتوانند در یک پروسه هر چند طولانی مدت با اهداف والای انسانی برای رسیدن به یک جامعه آزاد و دموکراتیک در کنار همدیگر قرار گیرند. اما چرا حاکمیت هنوز در نیافته است که مبارزات ملی مردم ایران از چه نوعی است و هنوز به تهدید و فشارهایش بر لایه های مختلف جامعه مبارزاتی تداوم می بخشد.
این است که حاکمیت با بی توجهی به چگونگی مبارزات ملت ایران دچار اشتباه فاحشی در برآورد اعمال خود شده است. به فکر این که می تواند با تداوم فشار و سرکوب، رستاخیز ملت ایران را خاموش نگه داشته و یا وادار به عقب نشینی کند. متوجه نیست و یا آنکه نمی خواهد متوجه باشد که رستاخیز ملت ایران مبتنی بر شعور و وجدان ملی همگام با اخلاق انسانی برای احقاق حقوق ملی شکل گرفته و نه تنها با سرکوب از بین رفتنی نیست بلکه هر روز سبزتر از قبل با آگاهی بخشی در میان توده ها ریشه دوانده و به پیش می رود که نشانه های فراوانی را شاهدیم. آری جنبش سبز ملی مردم ایران پیروز است زیرا مبتنی بر حق است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر