شاخصه مشترک این سال ها و روزهایی که محمود احمدی نژاد و همفکران و هم مسلکان ایشان بر مسند تصمیم گیری کشور نشسته اند، بدون هیچ تردیدی بد اخلاقی و یا به تعبیر بهتر بی اخلاقی است. هر چند مسئله حاکمیت اخلاق بر جامعه به خصوص پس از پیروزی انقلاب اسلامی بسیار مطرح شده است اما تا هیچ زمانی به اندازه امروز نیاز اصلی جامعه و کشور محسوب نمی شد. چرا که امروز در سایه ی بی اخلاقی ها بسیاری از حقایق در حال وارونه جلوه داده شدن است و سرمایه های مادی و معنوی این مرز و بوم به سادگی به حراج گذاشته شده است. وضعیت آنجا بحرانی تر می شود که می بینیم در کنار این بی اخلاقی ها ادبیاتی سخیف و دور از شأن مردم این سرزمین نیز توسط آقایان به کار برده می شود، ادبیاتی که تاکنون از سوی هیچ دولتمردی مسبوق به سابقه نیست!
جملاتی نظیر؛ عدم فهم برخی روشنفکران به اندازه بزغاله، ریختن آب روی آنجایی که می سوزد، زنبیل گذاشتن کشورها برای همکاری با ایران و فراگیری شیوه های مدیریت آن مثل خانم هایی که صف شیر می روند، هاله نور، خس و خاشاک خواندن مردم، داستان عجیب و غریب ممه و لولو و ... تنها بخش کوچکی از ادبیات رایج در بین فردی است که از سر طنز روزگار این روزها مدام سخن از مدیریت جهانی نیز می نماید!!!
از سویی دروغ گویی، تهمت و افترا، خلاف گویی، دایره خودی ها و غیر خودی ها و مواردی از این دست نیز امروز جامعه را در خود گرفته و شعور و حیثیت مردم بازیچه دست آقایان قرار گرفته است.
در اینکه ایران مهد و یکی از مظاهر فرهنگ و تمدن در جهان شناخته می شود شکی نیست، اما باید بپذیریم آنچه ما بدان افتخار می کنیم ریشه در تاریخ این سرزمین دارد و امروز آنچه هویداست جامعه ای است که بدیهی ترین اصول اخلاقی و اسلامی در گفتار دولتمردان آن رعایت نمی شود چه رسد به کردار!! امروز کوروش را یک بسیجی می نامند (غافل از اینکه حتی معنای بسیج واقعی را نیز نمی دانند) و می خواهند او را که نه تنها متعلق به ایران و ایرانیان پاک اندیش و نیکو سرشت و نیک رفتار، بلکه متعلق به تاریخ آزاداندیشان و انسان های راستین تمام جهان است به کام و نام خویش مصادره کنند تا بلکه شاید راهی برای پیوند مدیریت جهانی کوروش بزرگ و خود بیابند و اینگونه افکار عمومی را از اعمال ضد قانونی خود منحرف سازند و به پاک سازی چهره خویش بپردازند، اما فراموش کرده اند که میان او و اینان تفاوت از زمین تا حتی هفت آسمان نیز بیشتر است. کوروش وصیت می کند که ایران زمین از گزند دروغ دور و در امان باشد، اما اینان دروغ و فریب را شیوه و منش خویش می دانند.
شکی نیست تصویر امروز کشور نه تنها در جامعه جهانی تصویری مثبت و بدون خدشه نیست بلکه تنها کمی واقع بینی، ناخرسندی قاطبه مردم از اعمال و کردار آقایان را نشان خواهد داد.
این روزها دروغ سکه رایجی است و گویی دولتمردان و دوستانشان برای بیشتر و بهتر دروغ گفتن مسابقه گذاشته اند. آمارهای خلاف واقع از نرخ تورم، بیکاری، گرانی، سرمایه گذاری خارجی، خصوصی سازی، واردات بی رویه و کمر شکن، وضعیت تحریم ها، داستان این روزها تکراری مالیات بر ارزش افزوده، دروغگویی در رابطه با عدم وجود زندانی سیاسی در کشور، پرونده سازی های ویژه برای بسیاری از فعالان سیاسی کشور و موارد بسیاری از این دست نشان می دهد که آقایان به سادگی می توانند دروغ بگویند و آنوقت جهان را نیز به شیوه مدیریت خویش بخوانند: مدیریت و حاکمیت دروغ!!
همین چندی پیش بود که حتی صدای نماینده ای در مجلس بلند شد که آقایان آمارها را دست کاری می کنند و مانع از اعلام آمارهای واقعی می شوند!! ایران را آزادترین کشور جهان می دانند اما شیوا نظر آهاری به جرم نویسندگی، امنیت این آزادترین کشور جهان را بر هم زده و بر علیه امنیت نظام اقدام کرده است و محارب شناخته می شود! عجبا و وا اسفا!
در چنین جامعه ای که اینگونه بی پروا دروغ گفته می شود باید امام جمعه شهری مخالفان عقیده و روش آقایان را گوساله خطاب کند و تازه هتاکی خویش را با برهان و آیات کلام وحی بخواهد اثبات نماید، عجیب نیست که دیگری رابطه وحیانی را اثبات کند و افرادی باشند که مدام از مبارزه با فساد مالی سخن بگویند اما پرونده های میلیاردی تخلفات مالی آنها نادیده گرفته شود و تازه مدعی هم باشند!!
آری! گمشده این سال ها و روزهای این سرزمین حقیقت و اخلاق است. امروز بیش و پیش از هر زمان و هر عمل و سخنی نیازمند مدیریت و حاکمیت اخلاق و حقیقت بر جامعه هستیم. نباید تنها به دلیل وارونه جلوه دادن حقایق توسط عده ای که شناسنامه ای صریح و روشن در این نظام ندارند، همه ی خونها و تلاش های بی دریغ و بی چشمداشت مردان و زنان پاک این سرزمین پایمال شود. راویان اصیل انقلاب باید بیش از گذشته احساس مسئولیت کنند، باید بیش از همیشه در این کارزار حقیقت و فریب وارد شوند و عرصه را بر نعل وارونه زنان تاریخ تنگ تر کنند.
نسل جوان و امروز این سرزمین تردیدی اساسی نسبت به باورها و آرمان های پدران خویش پیدا کرده است. این واقعه را جدی بگیرید. چگونه حکومتی است که در آن، تمام مسئولان 25 سال گذشته آن ناسالم و ناپاک، دزد، دروغگو، فتنه گر و بی بصیرت بوده اند، اما 25 سال بر مسند قانونگذاری و برنامه ریزی و اجرا تکیه زده اند و سرمایه های انسانی و مادی و معنوی این سرزمین را در دست داشته اند؟ آیا این نظام 25 سال به مردم خود دروغ گفته و از آنان دزدی کرده و فریبشان داده است؟!!
تردید اساسی نسل امروز آدمخواری نظامی است که پدرانشان با عزت و افتخار از آن یاد می کنند ولی آنان اکنون چیز دیگری می بینند و می شنوند!!
پدرانشان عکس ابراهیم یزدی در کنار رهبر کبیر انقلاب را نشان می دهند و از نقش وی در پیروزی انقلاب می گویند، ولی او امروز دستگیری و زندان و هتک حرمت او را می بیند!
پدرانشان از نقش بهزاد نبوی می گویند، او امروز عکس او را با لباس زندان و دمپایی در دادگاه آنهم به جرم براندازی همین نظام می بیند!!
پدرانشان از بازرگان ها، منتظری ها، سحابی ها، میثمی ها، رفسنجانی ها، کروبی ها، میردامادی ها، ناطق نوری ها، رجایی ها، بهشتی ها، میرحسین موسوی ها ، خاتمی ها، همت ها و باکری ها، تاجزاده ها، صفایی فراهانی ها و.... می گویند و او امروز زندان و بی احترامی به خانواده های ایشان، توطئه علیه نظام توسط ایشان، سران فتنه و فتنه گر، خواص بی بصیرت و غیره را در باره ایشان می بیند و می شنود و می خواند!!
تا دیر نشده باید فکری کرد، ریشه دروغ و فریب مردم باید خشکانیده شود. این نسل نیازمند دیدن چهره واقعی نظامی است که هزاران نفر برای استمرار و پایداری اش از جان و مال خویش گذشته اند. نظامی که بر آمدنش به عنوان یکی از بزرگترین وقایع جهان معاصر قلمداد شده است. همه آنها که فرزندان راستین و انقلابی این مرم اند باید به صحنه بیایند و گرد و غبار این سال های دروغ و فریب را از چهره ی آن پاک کنند. هیچ چیز به جز ذات یگانه و مقدس پروردگار ثابت و بی نقص نیست، حتی اگر اشتباهات ، کم کاری ها و خطاهایی در گذشته صورت گرفته امروز باید شجاعانه بیان شود. باید اسرار تاریخی این سال ها بدون هیچ کم و کاستی با مردم در میان گذاشته شود آنهم فقط برای مردم نه به دلیل بازی های سیاسی و امتیاز گیری سیاسی!
جامعه اخلاقی تنها در صورتی تحقق خواهد یافت که مردم حقیقت را بی پرده ببینند و بدانند، این اولین گام است، آن زمان مردم خود تحقق جامعه اخلاقی را رقم خواهند زد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر