هر چه زمان می گذرد عمق فاجعه ای که سال گذشته در کشورمان با کودتای انتخاباتی رخداد بیشتر جلوه نمایی می کند . کامران دانشجو که خود یکی از دست اندر کاران اصلی این کودتا به عنوان رئیس ستاد انتخابات وزارت کشور بود بپاس این انجام وظیفه به وزارت علوم ، تحقیقات و فن آوری ارتقاء یافت . وی پس از بدست گیری سکان وزارت در اولین سخنرانی های خود اعلام کرد که در جهت "اسلامی تر کردن دانشگاهها" و "در مسیر ولایت قرار دادن دانشگاهیان"، از هیچ همتی فروگذار نخواهد کرد. وبرای تحقق همین امر بود که پاکسازی دانشگاهها از عناصر مسئله دار آغاز شد وجمع وسیعی از استادان و اعضای هیئت علمی دانشگاههای کشور، بعناوین مختلف بازنشسته اجباری، اخراج و جا به جا شده اند و طیف وسیعی از فعالان دانشجویی، علاوه بر زندان و احکام سنگین قضایی، محروم و معلق از تحصیل ماده اند. و نظام گزینش استاد و دانشجو با سخت ترین معیارهای ولایت مداری برقرار گشته است .
مصاحبه اخیر دانشجو با خبرگزاری امنیتی فارس به بهترین وجه نشان دهنده این است که دولت کودتا در پی تبدیل کردن دانشگاهها به پادگان است . وی به این خبرگزاری گفته است :"ما نسبت به ولایت "سمعاً و طاعتاً" هستیم"، و ادامه داده: "ما نه تنها در مقام نظر، بلكه در مقام عمل هم به اظهارات رهبری عمل خواهیم كرد و از خداوند هم میخواهیم كه كمكمان كند این چنین عمل كنیم."
دانشگاهها و ایضا حوزه های علمیه دینی و بطورکلی هر نهاد آموزشی محل چون و چرا و بحث و پرسشگری است و دراین مقام تکیه بر واژه هایی که فقط در فرهنگ نظامی و پادگانی معنا دارد جایی ندارد . علم و عالم فقط در سایه آزاد اندیشی و طرح پرسش شکل می گیرد و رشد می کنند و افتخارتشیع به این است که رهبرانش آزاد اندیش بوده و فضای بحث و گفتگو را حتی بروی ملحدان آنهم در مسجد باز گذاشته و با خوشرویی با آنها به مباحثه نشسته اند . روزگاری استاد شهید مطهری آرزو می کرد که در دانشگاههای ما اساتید باورمند به مارکسیت به بیان عقاید خود بپردازند تا در مقابله فکری با آنها اساتید مسلمان به میدان آیند و حق انتخاب آگاهاانه را بروی دانشجویان گشاده دارند اما این گفته های متولی دانشگاهها نشان از آن دارد که نه فقط عالمان دگر اندیش بلکه عالمان مسلمان نیز جز آنانی که با مهر ولایت مداری و سمعا و طاعتا محک می حورد حق ورود به دانشگاهها و تدریس و تحصیل را ندارند . براستی اگر با همین ملاک و معیار بسراغ حوزه های علمیه برویم و اساتید آنرا محک زنیم چند درصدشان تایید سلاحیت می شوند؟
توجه به این ادبیات در گفته های وزیر چه را می رساند؟: دانشگاه بنا به فرمایش ایشان براساس "جذب حداكثری " عمل میكند مگر كسانی كه بر معاندت با نظام اصرار داشته باشند كه در این صورت باید از دانشگاه بروند.
وی بیان می دارد: البته نظام میتواند بنا به مصالح خود این افراد را عفو كرده و یا در مجازات به آنها تخفیف بدهد، با وجود این آیا میتوان این افراد را به عنوان استاد به كلاس درس راه داد؟ چه كسی این مسئله را قبول دارد و میتواند از آن دفاع كند؟ هر كس كه در این زمینه مدعی است، بیاید و تا با هم صحبت كنیم تا برایش استدلال كنم كه این نگاه از ریشه غلط است.
واظهار عقیده می کند: به هر حال ما نمیتوانیم به فردی كه علیه امنیت ملی نظام اقدام كرده است و مثلاً چند سال به دلیل همین جرم محكوم شده است، اجازه بدهیم در كلاس درس حاضر شود و به دانشجویان ما درس بدهد، آیا این كار درست است؟
وزیر علوم با بیان اینكه ما به این دانشجویان، كارمندان و اساتیدی كه مشت محكمی به دهن فتنه و دشمن زدند، افتخار میكنیم، یادآور شد: دانشگاهیان نشان دادند كه در صحنه عمل ولایتمدار هستند، بنده هم به عنوان یك خدمتگزار در این قشر افتخار میكنم كه به قشری از جامعه خدمت میكنم كه رهبری فرماندهی و افسری جنگ نرم را به آنها اعطا كرده است.
دانشجو در پایان تصریح كرده: این افتخار بزرگی برای بنده است كه خدمتگزار فرماندهان و افسران جنگ نرم در دانشگاهها باشم كه البته نشان هم دادهاند كه فرماندهان و افسران خوبی برای نظام هستند.
ملاحظه می شود که ایشان کاملا دانشگاه را با پادگان گرفته است و به همین دلیل بدنبال ساختن افسر و فرمانده است در حالیکه در همه جای دنیا برای ساختن افسر و فرمانده دانشگاه خاص با آموزشهایی متفاوت از نظام دانشگاهی عمومی دارند . دانشگاه محل جنگ از هر نوعش نیست محل علم و اندیشه و بحث و گفتگوست اما وقتی دولتی با پشتوانه نظامیان و کودتا بر سربکار بیاید و پشتوانه مردمی نداشته باشد همه جا را محل جنگ می بیند و این سخنان و عمل وزیر علوم بحوبی اثباتگر این رخداد کودتایی در کشور است ، و صد البته چون دانشگاه در ذات و ماهیت نمی تواند برپایه سمعا و طاعتا عمل کند و تبدیل به پادگان شود این سیاست راه بجایی نخواهد برد ، و روزگاری نه چندان دور شاهد شکست این سیاست و مجریانش خواهیم بود .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر