در روزهای پایانی شهریور ماه امسال سینما گران ایران به روال چهارده سال گذشته دور هم جمع شدند تا " جشن خانه سینمای ایران" برگزار شود. اما این بار جشن خانه سینما بسیار بحث انگیز و منافشه ساز شد و در واقع می توان گفت نگاه دورنی و نهفته کارگزاران دولت مستقر را نسبت به سینما بطور خاص و مسائل فرهنگی و هنری کشور بطور عام از پرده برون آورد و در مرعا و منظر همه قرار داد و اینکه دولتیان مرز " خودی " و " ناخودی " را تا کجا دامنگستر کرده اند .
اینها جملاتی بود که مناقشه آفرین شد :"امیدوارم وضع مملکت طوری شود که گلشیفته (فراهانی) بتواند برگردد، امیدوارم که بهرام بیضایی (نویسنده و کارگردان) برگردد. امیر نادری (کارگردان) بتواند در ایران فیلم بسازد و امیدوارم که جعفر پناهی (کارگردان) هم بتواند در ایران فیلم بسازد."
این جملات امیدوار گونه ای بود که اصغر فرهادی هنگامی که جایزه بهترین کارگردانی سینما را دریافت می کرد از پشت تریبون خانه سینما خطاب به اهالی هنر گفت.
روزنامه کیهان که از سبز پوشی برخی هنرمندان در این جشن عصابی بود طبق معمول این جملات را به " براندازی " تحویل و تفسیر کرد و سینماگران حاضر در جشن را به لقب ضد انقلاب و...مفتخر ساخت و معاون سینمایی هم همین خط را گرفت و باصدور بیانیه ای تند و تیز به خانه سینما حمله برد .
خانه سینما هم در دفاع از جشن خانه سینما با صدور بیانیه به پاسخ پرداخت :" بیانیه سراسر کذب معاونت سینمایی درباره جشن سینمای ایران مایه شگفتی است. با تاسف و تلخی باید گفت شرایط جاری جامعه به گونه ای است که غلبه رفتارها و گفتارهای هیجانی، فارغ از اغراض و نیات نهفته در پس پشت آن تبدیل به سکه رایج شده است. گذشته از آن که رفتار و گفتار هیجانی و احساساتی از جانب فیلمساز یا مدیر فرهنگی باشد باید گفت که نیاز کشور، جامعه و فرهنگ به تدبیر و عقل و انصاف ضرورتی انکار ناپذیر است.
آنچه در جشن سینمای ایران گذشت به استناد وقایع ثبت شده در حافظه دوربین ها و حضور دهها خبرنگار و صدها تن از اهالی فرهیخته سینمای ایران به هیچ وجه با اتهاماتی که در بیانیه معاونت سینمایی آمده همخوانی و مطابقت نداشته و ندارد.
قطعا اگر بپذیریم فصل الخطاب تفاسیر از هر گفته و نوشته ای قوانین حقوقی کشور باشد آنگاه است که می توان با خیالی آرام و بی تشویش مهار امور را به مجرای عقلانیت سپرد.
خانه سینما بر مدار آن چه تاکنون عمل نموده است نیاز امروز جامعه سینمایی کشور را در عقلانیت و آرامش می داند. لذا با رد هر نوع رفتار مبتنی بر احساسات بالاخص از ناحیه مدیران فرهنگی ، ضرورت امروز سینمای ایران را کار مضاعف مدیران برای نجات سینمای گرفتار بحران می داند. "
اما این بارمتصدی وزارت ارشاد دولت مستقر بود که وارد میدان شد ودراظهاراتی تهدیدآمیز، نسبت به انتشار بیانیههای مخالفان دولت در مطبوعات هشدار داد و نیز هنرمندان و سینماگران را نیز به خاطر حمایتشان از جنبش سبز با بستن دستبند سبز و آرزوی پایان شرایط فعلی به شدت به باد انتقاد گرفت. وی خانه سینما را هم به تعطیلی و سرنوشت مشابه انجمن صنفی روزنامهنگاران تهدید کرد و گفت: الان دیگر اگر کسی بخواهد جنبش مُرده سبز را زنده کند معنی ندارد!
در برابر این موضع و تهدید این مدیرعامل خانه سینما بود که با نوشتن نامه ای خطاب به وزیراعلام کرد :" : "د ر حوزه سینما، تعداد نشستهای جدی و تخصصی تان با دست اندرکاران به تعداد انگشتان یک دست هم نمی رسد. تسلط امروزتان به اوضاع سینما، تئاتر ، موسیقی و هنرهای تجسمی حدوداً مثل روز اوَلی است که همدیگر را دیدیم. همان موقع که هنوز نامزد احراز پست وزارت بودید و درخواست کمک کردید و بنده و تعدادی از اعضای هیأت مدیره خانه سینما و رؤسای صنوف، علیرغم فشارهای زیاد آن روزها، صادقانه و با برنامه ای مشخص و به قصد تعامل به دیدارتان آمدیم." هرچند که وزیر ارشاد در برابر این نامه انتقادی سکوت کرد اما شمقدری دو باره این معاون سینمایی ارشاد بود که با صدور بیانیه ای تند تر لحن عسگر پور مدیرعامل خانه سینما را مشابه گروه های منافق دانست. او در بیانیه خود آورد : " در این نامه ادبیاتی از توده مسلکهای سابق و لیبرال منشهای امروز دیده میشود که سعی میکنند خشم و عصبانیت ناشی از عدم موفقیتهای سیاسیشان را جبران کنند."
بیانیه هشت ماده ای شمقدری به ذکر بی ادبی های این نامه انتقادی و اختلافات خانه سینما پرداخته بود. با این همه این بار شمقدری عسگر پور را متهم کرد که "مدیریت فعلی خانه سینما، دفتر مدیر عامل را به اتاق جنگ برای تحقق خواستههای جناحی و ترمیم شکستهای سیاسی باندی که به آن وابسته است قرار داده است."
در برابر این بیانیه این باراین سینماگران بودند که در حمایت از مدیرعامل خانه سینما و نهاد صنفی شان با انتشار بیانیه ای یک جمله ای :" برای حفظ سينمای ارزشمدار ايران و جامعه اصناف سينمايی در کنار مديرعامل منتخب خود (خانه سينما)ايستادهايم." به میدان آمدند اما باافزوده شدن تعداد امضاء های این بیانیه ، این سایت هنر نیوز نزدیک به هیات اسلامی هنرمندان و مسئولان سینمایی ارشاد ، و خبرگزاری فارس وابسته به سپاه پاسداران بود که با انتشار خبری اینگونه :" ما اتفاقاً از اين بيانيهها استقبال ميكنيم و اسامي را به دقت مورد توجه قرار ميدهيم. براي ما اهميت دارد كه بتوانيم سربازان جنگ نرم در جبهه دشمن و عوامل نفوذي را شناسايي كنيم و در فعاليتهاي آتيمان به دقت اين موضوع را مورد نظر قرار دهيم " به نقل از یک مقام مسئول و اینکه :" امضا کنندگان بیانیه خانه سینما به دقت زیر ذره بین می روند" به تهدید سینماگران پرداختند . و درنهایت این مدیر عامل خانه سینما بود که در نامه ای خطاب به همکارانش از حمایت آنها تشکرکرد و یادآور شد :"برخي مسئولان با اين توهم كه همه آنچه را كه سينماي ايران ميخواهد، ميدانند خود را مستغني از مشورت با صنف قلمداد ميكنند و خواستهها و مطالبات صنفي را به جبران سوءتدبير و بيكفايتيشان، سياسي تلقي ميكنند. اين جاست كه بايد با هوشياري نقادانه بكوشيم تا با گفتار و رفتارمان خداي ناكرده به بدخواهان پراكنده در كمين سينماي انساني و ارزشمدار ايران بهانهاي ندهيم."
خلاصه اینکه از نگاه کارگزاران فرهنگی دولت مستقر همه عرصه های فرهنگی و هنری پهنه " جنگ نرم در جبهه دشمن و عوامل نفوذي" است و اینها باید چهارچشمی دیده بانی کنند تا سربازان جنگ نرم را شناسایی وطرد وسرکوب و...کنند و اینگونه است که سینمای ایران در تنگنای سختی از بدبینی و تنگ نظری و سانسور و...گرفتار آمده است .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر