مصاحبه با رسانه های خارجی؛ جرمی فقط برای مخالفان

امروز: محمد علی الهی روحانی مقیم آمریکا در نشست احمدی نژاد با ایرانیان مقیم آمریکا پشت تریبون رفت و از احمدی نژاد پرسید:" چگونه است که شما درخواست ملاقات و مذاکره با بوش و اوباما می کنید ولی هرگز چنین در خواستی از مخالفان داخلی خود نکرده اید؟" این روحانی که موسوی و هاشمی و خاتمی و کروبی را در حضور احمدی نژاد نیروهای دلسوز و اصیل جمهوری اسلامی معرفی کرد و از او خواست تا زندانیان سیاسی را آزاد کند ، البته از احمدی نژاد همان حرفهایی شنید که خبرنگاران غربی شنیده بودند، او به وضوح همه چیز را وارونه کرد و باز هم مدعی شد که همه آزادند و کسی در زندان نیست .

پنجمین سفر احمدی نژاد و سخنرانی چندین باره اش در سازمان ملل متحد که رکوردی برای مقامات ایرانی به حساب می آید با دست و دلبازی ویژه ای برای خبرنگاران غربی همراه بود . احمدی نژاد که در تمام سالهای به قدرت رسیدنش تن به مصاحبه با روزنامه و رسانه منتقدی در داخل کشور نداده است در همین یک هفته ای به آمریکا دوازده بار به مصا حبه با خبر نگاران غیر ایرانی نشست . جالب اینجاست که احمدی نژاد در همین سفر های برون مرزی هم از مواجهه با خبرنگاران ایرانی مشغول در رسانه های خارجی بیم دارد.آنچنان که خبرنگار بخش فارسی بی بی سی این روحیه احمدی نژاد را به طعنه از او پرسید که چرا از رودرویی با خبرنگان ایرانی هراس دارید؟

احمدی نژاد تا به امروز ۶۱ مصاحبه با خبرنگاران خارجی انجام داده است که خبرنگاران رسانه های آمریکایی با ۱۸ مصا حبه در صدر این فهرست هستند، شمار گفت و گو های مفصل احمدی نژاد با خبرنگاران غربی که بی اعتنا به منزلت مقام سیاسی یک کشور انجام می شود و اشتیاق احمدی نژاد برای قرار گرفتن در کادر شبکه های بین المللی، آنچنان وضعی ساخته است که خبرنگاران غربی در مصاحبه با احمدی نژاد فرصت طبع آزمایی و آزمون و خطا پیدا کرده اند. پیش از سفر اخیر احمدی نژاد به آمریکا جزوه هایی از سوی خبرنگارن آمریکایی منتشر شده بود با این عنوان که:" با احمدی نژاد چگونه مصاحبه کنیم ." می توان گفت که برای خبر نگاران غربی احمدی نژاد به یک سوژه همیشه در دسترس تبدیل شده است. و خبرنگاران آمریکایی با دانستن اشتیاق او حتی به زحمت در انتظار بودن هم نمی افتند.

منوچهر متکی وزیر خارجه هم با علم به خصوصیت روانی آقای احمدی نژاد پیش از آغاز مارتن مصاحبه های رییس متبوعش گفته بود که احمدی نژاد امسال هم به خبر سازترین فرد حاضر در اجلاس سازمان ملل تبدیل خواهد شد. جالب اینجاست که شور و شوق احمدی نژاد در مصاحبه با خبرنگاران اجازه نداد تا همراهان او فرصتی برای نطق و گفت و گویی پیدا کنند و تنها مشایی با گفت و شنید خیابانی با چند تن از مخالفان دولت موفق شد در کنار احمدی نژاد چند خبری را به خود اختصاص دهد.

اما با این همه چهره بشاش احمدی نژاد در برخورد با رسانه های داخلی به کلی متفاوت است. احمدی نژاد که با کریستین امان پور خبرنگار ایرانی الاصل شبکه سی ان ان ، بارها به گفتگو نشسته است. حاضر نشده است تا با روزنامه های ایرانی که منتقد دولت او هستند هیچ گونه گفتگویی داشته باشد. علاقه وافر احمدی ن‍‍ژاد به گفتگو با شبکه های آمریکایی نشان دادن این نیز هست که می خواهد برای خود شخصیتی مستقل در دیدگاه سیاستمداران غربی دست و پا کند. شخصیتی که مستقل از رهبری نظام است. احمدی نژاد در مصاحبه با چارلی رز از عدم پاسخ اوباما به پیام تبریک و نامه اش گلایه کرده است و به صراحت گفته است که او به اوباما پیام تبریک داده و اوباما باید پاسخش را به احمدی نژاد می داده است و نه آیت الله خامنه ای. در این گفتگو چارلی رز به بی پاسخ گذاشتن نامه اوباما به رهبری ایران اشاره کرده بود.

به نظر می رسد گفتگو با رسانه های ایرانی گویا برای احمدی نژاد یک خطر به حساب می آید و همین طور گفتگوی منتقدان و مخالفان دولت با رسانه های خارجی برای دولت خطری بزرگتر به شمار می رود . اگر چه هیچ قانونی مصاحبه با جراید و رسانه های خارجی را جرم ندانسته است، سال گذشته وزارت اطلاعات در بیانیه ای که قانونگذاری به شمار می رفت، بسیاری از موسسات و رسانه های غربی را به عنوان خط قرمز دولت اعلام کرد و مصاحبه کنندگان و نویسندگان ایرانی که با این رسانه ها همکاری کنند را مجرم دانست.

اگر چه احمدی نژاد آزاد است تا با هر شبکه خارجی به گفت و گو بنشیند و جدای از رسانه پر هزینه صدا و سیما که دربست در اختیار پخش نظرات و گفتگو های اوست از امکانات بین المللی هم استفاده کند. اما مخالفان احمدی نژاد حق هیچ استفاده ای از هیچ رسانه ای چه داخلی و چه خارجی را ندارند. بسیاری از زندانیان در بند و محکومین دادگاههای فرمایشی یکی از جرمهایشان انتشار مطالب در سایت های خارج از کشور و احیانا مصاحبه با شبکه های خارجی است. از طرف دیگر روزنامه های منتشره در ایران هم حق ندارند صدای مخالفان را منعکس کنند و وزارت ارشاد در بخش نامه ای دستور داده است تا رسانه ها از انتشار هر گونه خبری از رهبران جنبش سبز خودداری کنند. بگذریم از اینکه وزیر ارشاد همراه نبودن با خواسته های دولت را هم از موجبات قطع یارنه دولتی به نشریات دانسته است.