امروز:گروهی از دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه علامه طباطبایی با ارسال نامه ای به آینده نوشتهاند:
آنهایی که دکتر محمدرضا ضیایی بیگدلی را از نزدیک می شناسند، می دانند که ایشان یکی از بزرگان عرصه دانشگاهی کشور به خصوص در عرصه علوم انسانی و حقوق بین الملل می باشند.
چاپ دهها عنوان کتاب و مقاله در حوزه حقوق بین الملل و تعلیم و تربیت دانشجویان دوره های مختلف آن هم با جدیتی وصف ناشدنی و سپری کردن عمری طولانی در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی از ویژگی های غیر قابل انکار ایشان می باشد. ایشان به عنوان عضو موسس دانشگاه علامه طباطبایی (تنها دانشگاه علوم انسانی کشور) و موسس دانشکده حقوق و علوم سیاسی این دانشگاه و تأسیس کرسی دکتری در این دانشکده از جایگاه والایی در نزد اهل علم و تحقیق برخوردار هستند.
سال گذشته ایشان را علیرغم میل باطنی بازنشسته کردند، اما علاقه ایشان و دانشجویان به صورت متقابل باعث شد تا از محضرشان فیض برده شود. به گونه ای که بعد از بازنشستگی اجباری به تدریس ادامه می دادند.
اما متاسفانه دیروز در راهروهای دانشکده خبری پخش شد که همه ما را متاثر کرد. به دستور مقامات دانشگاهی و یا شاید غیر دانشگاهی تدریس چند واحدی را که نیز متقبل شده بودند از ایشان گرفتند و با لحنی بی ادبانه در مورد تحویل اتاق کوچکشان که در شأن استاد تمامی چون ایشان نبوده و نخواهد بود، ضرب الاجلی معین کردند و تهدید کردند در غیر اینصورت از فردا از ورود ایشان به دانشگاه جلوگیری خواهند کرد.
واقعاً این است عاقبت و نهایت مقام و مرتبت علمی یک استاد فرهیخته¬ای که عمری را به آبادانی و دانایی این مملکت و فرزندانش همت گماشته اند و سئوال این است که اگر با دکتر بیگدلی این چنین می کنند وای به حال آینده جامعه علمی کشور و کسانی که آن را مدیریت می کنند
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر