امروز:جمع روحانیون مبارز با صدور بیانیه ای ضمن محکومیت حمله به بیت حجت الاسلام مهدی کروبی تاکید کرد: بیتفاوتی نیروهایی که مسؤول امنیت و نظم جامعهاند در برابر رویدادهایی اینچنین میتواند آثار وحشتناکی را به بار آورد که بیشترین لطمه آن به اصل نظام و ارزشها و موازین پایهای آن است.
به گزارش کلمه، متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:
در شب مبارک قدر که بهار دعا و استغفار به درگاه حضرت حق است و نیز در آستانه روز جهانی قدس که مؤمنان نفرت خویش را از جنایات اسرائیل ابراز میکنند، بار دیگر در جمهوری اسلامی که میراث ارجمند حضرت امام و نوید دهنده استقرار نظامی مبتنی بر عدل و انصاف است شاهد رفتار جنایت آمیزی بودیم که عدهای تخریبگر و هتاک و مجهز به ادوات و ابزاری که فقط در اختیار نیروهای رسمی است از خود نشان دادند. امری که تاکنون بارها اتفاق افتاده است و باعث وهن نظام و تخریب شخصیتها و اهانت به خدمتگزاران صدیق انقلاب و روحانیت معظم و حاکمیت جریانی منحرف است که با امنیت کامل و بدون پایبندی به معیارهای قانونی و شرعی به اقدامات ویرانگر خود ادامه میدهد و متأسفانه به اعتراض دردمندانه یاران واقعی امام و دوستداران حق و عدل هم در این زمینه تاکنون وقعی نهاده نشده است.
حمله وحشیانه به بیت یار دیرین انقلاب و شخصیت رنج کشیدهای که عمر خود را در دفاع از آرمان های امام و انقلاب و خدمت به مردم صرف کرده است یعنی حضرت حجتالاسلام و المسلمین آقای کروبی و تخریب منزل و تیراندازی به سوی آن و سردادن شعارهای وقیحانه، حادثهای نیست که به سادگی بتوان از کنار آن عبور کرد. بیتفاوتی نیروهایی که مسؤول امنیت و نظم جامعه اند در برابر رویدادهایی اینچنین می تواند آثار وحشتناکی را به بار آورد که بیشترین لطمه آن به اصل نظام و ارزش ها و موازین پایه ای آن است.
مجمع روحانیون مبارز ضمن محکوم کردن این جنایت و اظهار همدردی با یاران امام به خصوص جناب آقای کروبی از مسؤولان ذی ربط میخواهد که بدون هر گونه تعلل و تأخیر در شناسایی عوامل این جنایت و برخورد با آنان اقدام کنند و نگذارند که بیش از این به امنیت جامعه و حیثیت اسلام و نظام جمهوری اسلامی لطمه وارد آید.
این موارد واقعا تعسف اور میباشد مخصوصا که انسان ادعای ظرفیت را داشته باشد . به محض شنیدن انتقادی دست به اقدام فزیکی زدن نشان ظرفیت نیست و خرد در احساساتی شدن انهم در امور سیاسی و اجتماعی کلا مواردی میباشد که در کشور ما متعسفانه هنوز مشکلاتی را به بار می اورد تا به جای گفتگو و اجازه دادن سخن و کارکرد ان بی درنگ به کنش نبرد و درگیری برسد که درگیری باز ما را به جایی میرساند که گفتگو کنیک و مسیر گفتگو بر اثر ان بسیار طولانی تر میشود و شاید به ان هیچ وقت نرسید نرسیدن به ان و در درگیری ماندن یعنی هزینه .
پاسخ دادنحذفروزی فردی از سریلانکا را ملاقات نمودم و از اوضاع انجا پرسیدم فرد گفت گروها در حال نبرد هستنند و مدام از هم قربانی میگیرند گفتم نمیشود کاری نمود و انان را اشتی داد گفت انقد به هم حمله نموده اند که توان هر کسی نیست انان را به گفتگو برساند و اگر به هر طرف سوق کنی باید بجنگی دیدم واقعا اگر کسی بخواهد در این بین قرار گیرد و نقش پیامبران را الگو قرار دهد چقدر سخت است و چقدر کار پیامبران سخت بوده چه در چنین شرایطی برای نزدیک نمودن هسته ها برای گفتگو به جز از راه انتقاد نمیتواند باشد و هر انتقادی منجر به جبه گیری میشود و یا طرف مقابل از فرصت استفاده نموده و برای حضف دیگری با تائید یه انتقاد بر می اید و فرد مزبور در میان این دو بعید نیست جان خود را از دست دهد و از نظر طرفین منفور شود . ایا یکی کارهای حوزه علمیه پرداختن به این نقش و پژوهش در این مورد تا دیر نشده نیست چه کینه و چرخه قربانی کینه ویرسی میباشد که کل جامعه را متلاشی نموده و هزینه ای برای همه میباشد . اما کجاست ظرفیت پیامبران که توانیی ایجاد صلح و برادری در بین مردم و گروهای سرسلانکایی باشد و در مقایسه با انجا چرا ظرفیت کشور ما نباید در این حد باشد که متوجه اقدامات خود شود
ایا ناتوانی در گفتگو و منطق و عقل و خرد میباشد ایا نداشتن مخالف نشان یک جامعه الاهی است یا داشتن ان ایا انقاد نباید باشد ایا گروها نباید باشند ایا مراجع نباید باشند و فقط یک مرجع باید باشد تمایز ارگانها به یگانگی پیچیده با ظرفیت بالا یعنی چه سعی ما بر این میباشد که نظامی با چالشی بر مبنای گفتگو ایجاد کنیم چه جلوگیری از ایجاد و شکل گیری هسته ها در ید قدرت هیچ کسی نیست انچه در ید قدرت ماست گفتگو میباشد ایجاد ارتباط و باور و دانست بودن گروها کار خداوند چه هر هسته تولدی در ید قدرت خداوند میباشد و نمیتوان از ان جلوگیری نمود انچه انسان بدان باید نیندیشد برقراری ارتباط بین انان میباشد مهری که یگانگی را شکل میدهد نه قهری که دوگانگی را شکل میدهد و یگانگی بلعیدن هسته ها به کام خود نمی باشد اینجا نقش حوزه علمیه هر چند سخت میباشد اما ایجاد ارتباط بین هسته ها میباشد
چه نقش دین قرار گرفتن در دنیای بین هستها بوده ایجاد یگانگی که در تعریف مجموع خرد جمعی شکل میگیرد نه مجموع به عنوان یک شکل با پوسته و هسته در اینصورن خود را محصور نموده و دین دنیایی خارج ان خواهد بود .