خداحافظ هم باشگاهی!/ سامان طهماسبي رسما به تيم ملي كشتي آذربايجان پيوست

مشغول گشت و گذار اینترنتی بودم که ناگهان از خبر((خداحافظ «سامان»! سامان طهماسبي با دوبنده‌ي تيم ملي كشتي فرنگي آذربايجان در مسابقات جهاني مسكو به ميدان مي‌رود. به گزارش ايسنا، سامان طهماسبي فرنگي كار وزن 84 كيلوگرم ايران و دارنده‌ي دو مدال برنز جهان و طلاي آسيا كه در المپيك هم نماينده ايران بود، به دليل مشكلات مالي و عدم توجه لازم به وي، دوبنده تيم ملي كشتي فرنگي آذربايجان را در مسابقات جهاني مسكو خواهد پوشيد تا يك كشتي‌گير ايراني رقيب ايراني‌ها شود. فدراسيون جهان كشتي رسما حضور طهماسبي در تيم ملي آذربايجان را تاييد كرد و بر اين اساس وي جانشين "شالوا گادابادزه" در ليست نهايي شده است. طهماسبي امروز به روي باسكول وزن كشي مي‌رود. آذربايجاني ها براي كشتي‌گيراني كه صاحب مدال جهاني شوند از 100 تا 200 هزار دلار پاداش در نظر گرفته و حقوق ماهيانه قهرمانان‌شان نيز حدود 4 هزار دلار است. اين شرايط مالي باعث شده تا بسياري از كشتي‌گيران روسي براي آذربايجان كشتي بگيرند. )) جا خوردم. برایم دشوار بود که باور کنم، آخر خیلی خوب می شناختمش سالها با او در باشگاه استقلال سنندج تمرین می کردم سر به زیر، محجوب ، با اخلاق و ... جمشید خیرآبادی مربی زحمت کش ما در آن زمان بود، همیشه می گفت این پسر قهرمان المپیک می شود آخر او از نظر ژنتیکی برای کشتی آفریده شده بود دست های کشیده که او را از همه جدا می کرد، خیر آبادی برای او سالها زحمت کشید تا بالاخره صاحب دوبنده تیم ملی و گردن آویز برنز جهان شد دو سال پیاپی البته بد شانسی می آورد در المپیک هم که خیرآبادی را به همراهش نبردند ضربه روحی خورد و نتوانست در عین شایستگی مقام کسب کند بعد از آن هم شنیدم که به مصدومیت شدید گرفتار شده و کسی سراغش را نگرفته اوهم مجبور به ترک میهن شد.
سامان در خانواده کارگری بزرگ شده بود و توان لیاقتش او را به این حد رساند اما چه بگویم که افرادی مانند عبدالله عزیزی که رئیس هیئت کشتی بود همه کاری می کرد تا به او کمک نشود چون نمی خواست کسی دیگری جز او جزو مدال آوران صحنه کشتی کردستان بشود تا همه افتخارات برای خودش بماند، جدای از آن عزیزی با خیرآبادی هم همیشه مشکل داشت و به همین خاطر در کارهای سامان مشکل ایجاد می کرد تا به نوعی حال خیرآبادی را بگیرد. به هر حال پس از کسب مدال جهانی ومصدومیتش کسی به او کمک نکرد، خیرآبادی هم هرچه مصاحبه کرد و داد زد که او به خاطر مشکل مالی کلاس های درسش را هم تعطیل کرده به گوش کسی نرسید حتی شایعه حضور او در آذربایجان و کشتی گرفتن برای اذری ها هم دو ماه پیش، مسئولان را از خواب بیدار نکرد تا او برود برای همیشه... نمی خواهم این قضیه را به مسائل قومی ربط بدهم اما اگر او تهرانی یا اصفهانی یا... بود باز هم با او این گونه برخورد می شد خدا عالم است. آیا در استانداری کردستان ، فدراسیون، سازمان تربیت بدنی و... کسی نبود تا پای حرف های این جوان 25 ساله بشیند. تنها چیزی که می توان گفت تاسف است و تنها تاسف....
او برای ما همیشه ایرانی باقی می ماند.