مرداد ۱۰، ۱۳۸۹
عضو فراکسیون خط امام(ره): سکوت در برابر هتاکان و افراطیون نشانه رضایت از اعمال این افراد است
محمدعلی کریمی نماینده كرمان، در گفتگو با ایلنا، درباره دلایل سكوت اصلاحطلبان در شرایط سیاسی كنونی كشور گفت: این سكوت مختص اصلاحطلبان نیست. این روزها حتی اصولگرایان معتدل هم روزه سكوت گرفتهاند. این به دلیل وجود جریان تندرو و افراطی است كه عرصه را بر همه تنگ كرده است.
وی ادامه داد: وقتی در اوایل سال جاری به دفتر یكسری از نمایندگان حمله شد من همان روز به آقای ابوترابیفرد نایبرئیس مجلس گفتم جلوی این كارها را بگیرید كه دامنهاش گستردهتر نشود. البته من همان موقع هم باور نمیكردم كه دامنه این تندرویها به این سرعت به بیت مراجع و مراسم سخنرانی نوه امام(ره) برسد.
عضو فراكسیون خط امام(ره) با اشاره به سخنان فرزند شهید مطهری خاطرنشان كرد: حجتالاسلام احمد مطهری یك جملهای گفتند كه به نظر من بسیار جمله درستی میآمد. ایشان چند وقت پیش جایی گفته بودند: جلو این هتاكان را بگیرید تا خواص به حرف بیایند.
نماینده مردم كرمان افزود: وقتی كه یك شخصیت سیاسی كه عمرش را پای انقلاب و نظام گذاشته اظهار نظری میكند بعد در پاسخ او طوری برخورد میكنند كه شان انسانی او هم حفظ نمیشود؛ این است كه بسیاری از انسانهای فهیم و دلسوز ترجیح میدهند سكوت كنند و از اظهارنظر در مسائل بپرهیزند.
عضو فراكسیون خط امام (ره) با بیان اینكه تاریخ نشان داده كه این جریانهای تندرو و افراطی دوامی نمیآورند، خاطر نشان کرد: متاسفانه سكوت عدهای كه علامت رضایت از فعالیت این افراد است باعث تشویق شدن آنها شده اما چیزی كه برای من روشن است اینكه این جریانات و خطوط دوامی نمییابند.
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
با سلام بخوانندگان گرامی و مسؤلین سایت
پاسخ دادنحذفشرائط حاکم بر کشور نه تنها رضایت بسیاری از علاقمندان به کشور را بدنبال ندارد بلکه از آن نیز ناراضی هستند.
در برابر این شرائط ناگوار اما افراد و گروه های سیاسی ، اجتماعی ، شیوه های متفاوتی را در پیش گرفته اند که « سیاست سکوت » یکی از آن شیوه ها است.
آنچه مسلم است و تجربهء سی و یک سال عمر جمهوری اسلامی مؤید آنست اینست که « سکوت » در برابر مجریانی که علاقمندند در خارج از نظام حقوقی کشور عمل نمایند که دست اندر کاران امروزین حکومت جزء این گروه ها محسوب می شوند به هیچ وجه کار ساز نبوده و نخواهد بود. بعبارت دیگر شرائط نا گوار امروز حاکم بر کشور نتیجهء همان سکوت ها و مصلحت اندیشی های نا صوابی بوده است که به دلیل ناموجه « حفظ نظام » و یا « جلوگیری از سوء استفادهء بیگانگان » ، در برابر هر کجراهه ای در پیش گرفته شده است.
مسأله دو حالت بیشتر ندارد . یا مراکز قدرت « حقیقی » خواهان ادامهء این وضع نابسامان هستند و یا بدلیل ساختار ناقص الخلقه « حقوقی » کشور ، متصدیان امور حقوقی جامعه در جلوگیری از ادامهء این کجراهه ها عاجزند.
اما در هریک از دوحالت فوق ، قدر مسلم آنست که آنچه را که آقای محمد علی کریمی نمایده کرمان می گویند که « ...اما چیزی كه برای من روشن است اینكه این جریانات و خطوط دوامی نمییابند.» با سکوت در برابر آنان متحقق نخواهد شد. زیرا سکوت نه از اراده و « قدرت حقیقی » حاکم می کاهد و نه ساختار ناقص الخلقهء « نظام حقوقی » کشور را بهبود می بخشد.
کسانی که به وضع ناگوار امروز جامعه معترضند آیا بر این باورند که با دادن آدرس هائی به ناکجا آباد ها، مسؤلیت از دوش هایشان برداشته می شود؟ آیا با التماس از کسانی که کشور را به کجراهه و دره های هولناک هدایت می کنند ، می توان به جلوگیری از سقوط امیدوار بود؟ آیا هنگام آن فرا نرسیده است که در مقابل ارادهء مخرب نظام حقیقی نهراسید و هر کدام از ما در هر موقفی که هستیم قدر ی قاطعانه تر برخورد کنیم؟
به عنوان نمونه می توان گفت کسانی که نمایندگان مجلس هستند و می بینند که در روز روشن عده ای که هویتشان دیگر مخفی نیست ،خارج از تمام ضوابط نظام حقوقی کشور هر کاری که دلبخواهشان هست ،انجام می دهند ، فقط با دادن یک سری آدرس های گنگ ، مسؤلیت های خود را انجام شده تلقی می کنند؟ آیا وقت آن نرسیده است که این نمایندگان بعنوان احترام به رأی و مصوبات خود هم که شده صدای اعتراضشان را بلند تر کرده و اگر باز هم فایده نکرد دست به تحصن در خانهء ملت بزنند تا جلو این بازی های حیدری و نعمتی گرفته شود؟ این خواستی نیست که به حیثیت نظام صدمه ای وارد آورد بلکه برای جلوگیری از صدمات بیشتر به نظام است ،این اقدام در جهت آبرومند کردن کشور است و مطمئنا" در راستای تضعیف حرکت های تند روانه در کشور خواهد بود.
دیگر گروه ها نیز هر یک به تناسب موقعیت خود می توانند راهکار هائی عملی برای جلوگیری از هر چه بی آبرو تر شدن جمهوری اسلامی ایران اقدام نمایند.
سی و یک سال زمانی کافی برای آن بوده است که برای خواست های انقلاب ایران ، نظم و نسق قانونی ساخت و با قانونمندی کشور را اداره نمود.
آنانی که به این امر باور ندارند مطمئنا" در نظام بی قانونی کشور، در جستجوی خواسته های دیگری غیر از خواسته های انقلاب و منافع و مصالح ملی ایران هستند. در برابر این جماعت سکوت کردن نه تنها علامت رضایت به آن اعمال بلکه خیانتی نا بخشودنی در برابر ملت و مردم ایران است.