«نخبگان اصول گرای فرتوتی که از زمان عقب اند». این اصطلاحی است که مرتضی نبوی برای توصیف حال و توان سیاسی خود، در جنگ نرم به کار می برد(مصاحبه با جوان). جنگ عجیبی که نبوی آن را محصول تقابل نظام با یک «جنبش ضد فرهنگی» می داند و معتقد است مرکز این جنبش ضدفرهنگی دانشگاههای ما و به ویژه دانشگاههای تهران است» و تاکید دارد که «مختص دانشجویان نیست و اساتید هم تندتر از دانشجویان در آن حضور دارند».
چند ماه پیش ، این عضو کمیسیون فرهنگی - اجتماعی مجمع تشخیص، در مصاحبه ای با پایگاه خبری جوان آنلاین ، به همفکرانش تذکر داد که « ما دیگر باید اقرار کنیم که نمیتوانیم از پس این تهدیدهای نرم بر بیاییم » و به صراحت تاکید کرد «ماها دیگر نه حال و حوصله و نه توانش را داریم که در فضای سایبر و وب سایت و این حرفها برویم».
در آن مصاحبه ، نبوی به همین بسنده نکرد کند و هنگامی که مصاحبه کننده از او در خصوص « تضعیف ثبات فکری کارگزاران نظام » پرسید، این گونه جواب داد :
« دقیقاً، ما الان این را بهنوعی احساس میکنیم آن ثباتی که باید در مسؤولان ما باشد و همه یک جور فکر کنند و در برخوردها منسجم باشند، وجود ندارد و حتی در بین نخبگان اصولگرا هم تفرقه و تشتت آرا دیده میشود و از ثبات فکری برخوردار نیستند و بعضی از دوستان نزدیکمان با صراحت میگویند ما بریدهایم! و در صحنه مقابل، شما اینها را مشاهده نمیکنید.»
هنوز چند ماهی از آن مصاحبه و اعتراف مرتضی نبوی ، به «بریدن و بی ثباتی فکری » خود و همراهانش نگذشته است که « این نخبه ی اصول گرا» به مصاحبه ای دیگر با خبر نشسته تا «طرف مقابل را به بیتدبیری و ضعف عقلانیت و عدم تحلیل درست متهم کند» و بخواهد که « اعلام کنند، اشتباه کرده اند تا بتوانند از حقوق عادی و شهرونی! خود استفاده کنند.
معلوم نیست دراین چند ماه بر این «نخبه ی اصول گرا» چه گذشته است و چگونه از تفرقه و تشتت آراء همراهانِ خود فارغ شده است! که به منبر موعظه و نصیحت به طرف مقابل نشسته است که «اینها برای اینکه این جریان با سابقه تاریخی و جایگاه اجتماعیاش از دست نرود چارهای ندارد جز اینکه برای خود از بین رهبران دست دوم رهبری انتخاب کنند تا بتوانند به فعالیتهای خود ادامه دهند.»
نبوی از طرفی دیگر ، آن چنان از شکل گیری مثلث اصولگرایی و فرمول ۵+۶ می گوید که گویی همه چیز بر قاعده بوده است و در انتخابات دهم ، نه خانی آمده و نه خانی رفته است . جالب آن که نبوی ، وقتی در مقابل این سوال قرار می گیرد که « چرا اصول گرایان همه تخم مرغهای خود را در سبد آقای احمدینژاد گذاشتند؟ » به همان « دور مشهور » مرغ و تخم مرغ دچار می شود و آخرش معلوم نمی شود که « احمدی نژاد پیروز شد چون اصول گرایان از او حمایت کردند و یا اصول گرایان از او حمایت کردند چون احمدی نژاد پیروز شد؟»
سخن کوتاه ، کاش جناب نبوی ، حداقل به همان توصیه ها و اعترافات خود وفادار بماند و مادامی که حال و حوصله و توان کافی ندارد، به گوشه ای نشسته و از حقوق عادی و غیر عادی خود استفاده کند و بنا به فتوای « بزرگان » از حضور فرهنگی در جبهه های جنگ پرهیز کند و به جای آن که دیگران را به کناره گیری و جایگزینی فراخواند و به «بافته های» این خیال دل خوش کند، به همان « دورِ باطل حمایت و پیروزی » بیاندیشد . شاید او هم بداند این «پیروزی» حرام از جنس دیگری است و این «حمایت» مدام از نوعی دیگر. شاید او هم راز سکوت ِ نخبگان اصول گرای جوانتر از خود را دریابد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر