آیا نامه نوریزاد به رهبری می رسد؟

"مردم صدای انقلاب شما را شنیدم."

این جمله ای است تاریخی که شاه در آغاز سقوط و پایان حکومتش به زبان آورد و چقدر دیر. سؤال این است که آیا واقعا شاه از ماهیت واقعی حوادثی که در جامعه در حال روی دادن بود، ناآگاه بود؟ پاسخ را می توان در توضیح زیر دستان به شاه در باره اوضاع جامعه یافت: گروهی اندک و اغتشاش گر می خواهند جامعه را به آشوب بکشند اما ما بر اوضاع مسلتیم. این روند ادامه یافت تا پس از رسیدن به شرایط بازگشت ناپذیر، شاه آن جمله تاریخی را گفت و دیری نپایید که حکومتش سقوط کرد و انقلاب به پیروزی رسید. همین توصیف (اغتشاش) را مسئولان جمهوری اسلامی هم درباره اعتراضات مردمی بکار می برند.

واقعیت آنست که در حاکمیتهای دمکراتیک و مردمی کانالهایی به نام رسانه های آزاد، احزاب منتقد و نهادهای مدنی(صنفی) وجود دارند که مسئولان را از نداها و اعتراضات مردمی آگاه می کنند. اما در حکومتهای استبدادی در نبود این کانالهای ارتباطی، سران حکومت تنها با گزارش نهادهای امنیتی و رسانه ها و مسئولان حکومتی از اوضاع جامعه خبر می گیرند. و البته طبیعی است که آنان چون خود مجری سیاستها هستند، در نبود منتقدان، ضعفها و ناکارامدیها و ستمهای خود به مردم را بازتاب نمی دهند.

متاسفانه در کشور ما نیز اوضاع چنین است. گروهی چسبیده گرد شیرینی قدرت و بهره مند از مواهب آن منتقدان و دلسوزان را با همدستی و دستور قدرت مطلقه از صحنه حاکمیت کنار زده اند. و بازار چاپلوسی، ریا ودروغ داغ است. و بیش از پیش سران حکومت را از واقعیات جامعه دور می کنند. البته این ناآگاهی هرگز از بار مسئولیت حاکمان کم نمی کند زیرا که آنان خود در پدید آمدن چنین شرایط خطرناکی دست داشته اند و بدان فرمان داده اند. این چرخه باطل ناکارآمدی، دوری از واقعیتها و نارضایتی مردم آنقدر ادامه می یابد تا کارد به استخوان برسد و سرانجامی جز سقوط نخواهد داشت.

نامه آقای نوریزاد به رهبری هم از از جمله انزارها وهشدارهای صادقانه و شجاعانه بود که انصافا حرف دل ملت است. البته امیدی نیست که از راههای معمول بدست رهبری برسد. زیرا وی تنها شنونده گزارشهای امنیتی و سخنان نزدیکان خود است. در دیدارهای عمومی هم شنونده موافقان و دستچین شدگان است و در موارد معدود مانند انتقاد یک دانشجوی شجاع به اوضاع کشور، نوع پاسخ رهبری متاسفانه اما نشان از ناآمادگی و بی میلی او در شنیدن انتقادات است. واز همه بدتر در راستای توجیه ناموفق وضع موجود بود. البته خوشبختانه هنوز هم در حکومت هستند معدود کسانی مانند آیت الله هاشمی رفسنجانی که در جریان واقعیات جامعه و نارضایتی عمیق مردم است. همچنان که وی نامه تکان دهنده سردار حمزه کرمی را به رهبری رساند، می تواند و باید که از او بخواهیم آخرین نامه آقای نوریزاد را و آخرین هشدارهای مردم را به مخاطبش برساند.