عریضه نهم فخرالسادات محتشمی پور به دادستان تهران

از : همسر سید مصطفی تاجزاده یکی از امضاء کنندگان شکایت نامه از کودتاگران نظامی
به : دادستان تهران
بسم الله الرحمن الرحیم
اللَّهُمَّ طَهِّرْنِی فِیهِ مِنَ الدَّنَسِ وَ الْأَقْذَارِ وَ صَبِّرْنِی فِیهِ عَلَى کَائِنَاتِ الْأَقْدَارِ وَ وَفِّقْنِی فِیهِ لِلتُّقَى وَ صُحْبَةِ الْأَبْرَارِ بِعَوْنِکَ یَا قُرَّةَ عَیْنِ الْمَسَاکِین

سلام آقای دادستان
عریضه نهم را در حالی برای شما می نویسم که دعای روز سیزدهم را بارها تکرار کرده و هم نشینی با نیکان و اهل تقوی را از خدای رحمان و مایه چشم روشنی مسکینان، طلب کرده ام و شما چه نیکو مصاحبی را ده روز تمام است از من که شریک زندگیش هستم و از دردانه هایش و خانواده و دوستانش جدا کرده اید و خوشا به حال آنان که در این ماه رحمت و برکت، چون او هم صحبت و هم نشینی دارند. اما دریغ که هنوز کوچکترین خبری از او به ما نرسانیده اید و لابد او را هم در بی خبری محض از خانواده قرار داده اید ولی چرا؟ آیا سید مصطفی تاجزاده یک خدمتگزار سی ساله که به پاداش محافظت از آرای مردم و ایستادن در برابر آنان که پایه کج تقلب و تخلف را در انتخابات مجلس ششم گذاشتند، سی ماه انفعال از خدمات دولتی نصیبش شد چه جرمی مرتکب شده که باید دوران اجرای حکمش در ناکجا آباد باشد؟
آقای دادستان شما هیچگاه از خود پرسیده اید رأی مردم که امانتی در دست هیأت اجرایی و نظارت است و شرف و ایمان همسر عزیز من در اثر مشاهده جابه جایی آن در آن دوران، موجب شکایت از متخلف شده چه میزان اهمیت داشته است؟ یکی را از ورود به مجلس بازداشته و دیگری را به جای او بر کرسی نشانده اند و ... همین؟ از رئیس ستاد انتخابات وقت انتظار داشتند که از این امر به سادگی بگذرد و چشم پوشی کند اما او نپذیرفت و شاکی شد و شکایتش ماند تا آیندگان بگویند در نظام جمهوری اسلامی برخی مصونیت قضایی دارند و ماند تا شاید سرانجام روزی آنان که حق را نا حق کردند خود بر اثر عذاب وجدان به محکمه مراجعه کنند و عقاب بطلبند. گیریم شکایت ده سال پیش را به بایگانی ذهنتان سپرده اید در مورد این شکایت اخیر چه می گویید؟ البته در این مورد شما نباید پاسخگو باشید. ما خانواده های عزیزان شاکی بی شک ساکت نخواهیم ماند و از کسانی که شکایتنامه خطاب به آنان نوشته شده پی گیری خواهیم کرد.اما شما در مورد محل و نحوه نگهداری همسر بی گناه و آزاده من که بایدپاسخگو باشید.
آقای دادستان
مبادا تصور کنید من از این طرح مکرر پرسش ساده و ابتدایی خود خسته می شوم نه؟ من به میزان دغدغه های روز و شبم و به میزان سکوت در مقابل سوالات بی پاسخ فرزندانم و پدر و مادر و خانواده همسرم برای خودم حق سوال قائلم و شرمنده ام از این که عریضه های روزانه برای وادار کردن شما مقام مسئول به پاسخگویی در نظام جمهوری اسلامی که برای تأسیس و قوامش زحمت ها کشیدیم، کفایت نمی کند.
آقای دادستان
امروز شکایت شما را به مقام مافوقتان کردم. حالا که دادستان به خود زحمت پاسخ گویی نمی دهد، برای چه من باید با این وحشت و اضطراب از بلاهای احتمالی که بر سر یار و یاور و تکیه گاه زندگیم در این چند روزه آمده یا خواهد آمد، سر کنم؟ کدام انسان عاقلی سکوت مرا و رخوت و سستی مرا می پذیرد در حالی که ما تجربه سال گذشته را داشته ایم؟
آری من امروز از رئیس قوه قضائیه خواستم حالا که مسئولیت قاضی القضاتی را پذیرفته پاسخ یک شهروند نگران را در اسرع وقت بدهد و منتظر می مانم تا ایشان با رویت نامه من و شنیدن صدایم به رفع این مشکل ساده که شما و همکارانتان طی این ده روز به مسئله ای بغرنج تبدیلش کرده اید، بپردازد.

آقای دادستان
من وقت قاضی القضاتمان را زیاد نگرفتم و پاره ای نکات را به یاد ایشان نیاوردم. بماند برای بعد. اما دوست دارم از شما بپرسم آیا در سفره افطار و سحرتان میوه تازه دارید؟ و آیا می توانید به راحتی این میوه ها را نوش جان کنید؟ من اما از همسر آیت الله قدوسی در یکی از جلسات ختم قرآن و دعایمان که شما دوستش ندارید، شنیدم که می گفت ایشان وقتی به دلیل بیماری طبیب برایشان شیر تجویز کرده بود، گفته بود تا زمانی که همه زندانیان نتوانند شیر بنوشند من نیز نوشیدن آن را بر خود حرام خواهم کرد و نیز گفته بود خانواده زندانی نباید به دلیل مجرمیت او مجازات شود. تصور می کنم که شنیده های شما در این زمینه بسیار بیشتر است و رمضان فرصت گرانبهایی است برای پالایش روح ها پس شما هم با ما تکرار کنید:
«اللهم طهرنی فیه من الدنس و الاقذار»