پدر با تو چرا دیو ستم در جد و جنگ است؟
چرا قلب بسی بسیار آدم مثل سنگ است؟
چرا ایران شده پر خون و باروت؟
و یک دشتی پر از کافور و تابوت؟
چرا یک سو شده از حیله ها پر؟
و یا جیب خزانه پر زر و در؟
چرا انسانیت نابود گشته؟
و دیوارای زندان ها همه چون کوه گشته؟
چرا رحم و مروت آن چنان شد؟
که یک دنیاطلب راضی به مرگ هم وطن شد؟
چرا صد ها چرا و چاره ها در چرخ چاچی ست؟
همین دانم که آزادی پس دیوار سنگی ست.
تقدیم به پدر خوبم حجةالاسلام احمدرضا احمدپور
دخترت : سپیدیا احمدپور
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر