پشت دیوارها خبریست
و هیاهوی سکوتی سنگین
که به هم می زند آرامش شب
این چه هنگام اذان است، عجب !
باد پیچید میان زندان
میله ها می لرزند
وصدای طپش سلول ها
به شمارش افتاد
قهرمانی برخاست به نمازی دیگر
روزه دارانی سبز، با لبانی عطشان
جشن افطار را منتظرند
در دلم باز هوایی دگر است
مرغ روحم گرفته و غمگین
بال و پر بسته به شوق سحر است
جغدهای شوم تباهی ، ترسان
چشم ها گشوده در سیاهی شب
تا مبادا سحری آید ، لیک
حکم قرآنست بی مکر و فریب
صبح می آید " ألیس الصبح بقریب "
هان ای طلایه داران فخر و غرور !
وقت آن رسیده که افطار کنید
مرغ خوش طنین آزادی را
ندا رسیده که بیدار کنید
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر