امروز: عضو فراکسیون خط امام(ره)مجلس با بیان اینکه «زمانه عجیبی است در این زمانه كه هیچكس خودش نیست و غبار فتنه و تملق و چاپلوسی جلو روشن شدن حقایق را گرفته چه باید كرد»، گفت:« دفترم را آتش زدند چون جرمم این بود که من خودم هستم باهمان نام وهمان امضا، درخط امام و انقلاب.»
به گزارش پایگاه خبری فراکسیون خط امام(ره)مجلس«پارلماننیوز»، متن کامل نطق میان دستور نصرالله ترابی در جلسه امروز مجلس شورای اسلامی بدین شرح است:
بسم الله الرحمن الرحیم
عرض سلام خدمت ملت ایران - رهبر انقلاب- دلاوران چهار محالی وغیورمردان بختیاری خصوصا عزیزان در شهرستان شهركرد - گرامیبادسالگرد ورودازادگان و یاد نمایندگان شهید شهركرد برادران رحمن ومجتبی استكی با آرزوی قبولی طاعات وعبادات همكاران در ماه مبارك رمضان و با اجازه هیات رییسه محترم
حدوددوسال واندی از عمر مجلس میگذرد واین سومین فرصت است كه میتوانم حرف بزنم گرچه در نوبت اول سئوال كردم پاسخ نشنیدم ودر نوبت دوم نصیحت كردم و چهها شنیدم، حال نمیدانم چه كنم! به قول شادروان قیصر امین پور :حرفها دارم اما بزنم یا نزنم - چه كنم؟ حرف دلم را بزنم یا نزنم از ازل تا به ابد پرسش آدم این است دست بر میوه ممنوعه حوا بزنم یانزنم؟ پس با تفالی در دل شب ماه رمضان خلوت گزیدم وبا پیردرون مشورت نمودم
شب در دل خویش جستجویی كردیم در اشك دوباره شستشویی كردیم
این بار به جای گفتگو با دگران با خویش شدیم وگفتگویی كردیم
حاصل این گفتگو را ارایه مینماید تا چه قبول افتد و چه درنظر آید
گفتم : امسال چه باید كرد ؟
گفت : همت بلند دار كه مردان روزگاز از همت بلند به حایی رسیده اند
صبر وظفر هر دو دوستان قدیمند در اثر صبر نوبت ظفر آید
گفتم:به نظر شما انتفاد ار مسئولین اشكال دارد ومرتب باید از انها تعریف وتمجید نمود.
گفت: امام راحل فرمودند انتقاد بلكه تخطئه یك هدیه الهی است.
گفتم :هزار پرسش و اما دارم.
گفت :هزار خواهش و آیا- هزار چون وهزاران چرا- هزاران شاید وباید-هزار حرف نگفته -هزار راه نرفته -مگر تو ای همه هیچ -مگر تو نقطه پایان بر این هزار توانی بگذاری كه ثابت كنی كه تو- تویی !
گفت: روز گار را چگونه میگذرانی ؟
گفتم: این روزها كه میگذرد شادم -زیرا یك سطردر میان آزادم- ومیتوانم هرطور وهر كجا دلم خواست جولان دهم البته در بین دو خط - گر چه برخی با فشار میخواهند دو خط را یكی كنند.
گفت : در استان چهار محال وبختیاری چه خبر ؟
گفتم :مسئولین میایند ومیروند ومردم با این امید كه شاید اینده بهتر از گذشته باسد باز هم منتظر اینده می مانند غیراز این چه كاری از مردم ساخته است البته آنها كه با بند "ش"میآیندة زحمت میكشند و آنان كه با بند "پ" میآیند زحمت میدارند.
گفت :مگر مردم استان چهار محال وبختیاری چه میخواهند.
گفتم :مردم سهم اضافهای نمی خواهند انتظار دارند درآمد سرانه -رفاه نسبی -نرخ بیكاری وسایر شاخص ها دراستان برابر میانگین كشوری باشد آیا انتظار بالایی است ولی وقتی درامد سرانه حدود نصف میانگین ونرخ بیكاری 5درصد بالا تر از میانگین است پدر ومادرهابا اشتغال وازدواج فرزندشان چه كنند؟
آیادرخواست مردم حاشیه زاینده رود برای عدم واردات هلواز تركیه ومراجعین به ادارات وبانكها دركاهش كاغذ بازی ورعایت قانون در استخدامها وحقوق معلولین و گلایه ازگرانی احناس وهزبنه زندگی درخواست زیادی است.
صرفنظر از تبعیضهای آشكاری كه میبینند ولی صدایشان به جایی نمیرسد!
ایا كسی باور میكند در كشوری كه حتی برای مناطق كویری مشكل آب اشامیدنی حل شده در استان پرآب چهار محال وبختیاری با تانكر برای روستاییان آب ببرند.
آیا در حالی كه از اكثر استانهای كشور راه اهن عبور میكند در خواست مردم برای عبور راه آهن از مركز استان غیر منطقی است؟اگر مردم میپرسند چرا جاده خوزستان كه قسمتی از جاده ابریشم است مسدود شده و آنرا احیا كنید انتظار زیادی است؟
در حالیكه در كشور شهرستانهای زیادی با 30یا 40هزارنفر تشكیل شده آیا در خواست مردم سامان وبن ولارو فرخشهر برای تبدیل شدن به شهرستان وبخش انتظار بالایی است
ایا انتظار مردم برای اجرایی شدن طرحها وپروژهای مهم باقیمانده از سه سفر استانی هیات دولت بیجاست.
گفت: مجلس را چگونه تصویر میكنی؟
گفثم :انگار حباب را تماشا كردم یا رقص سراب را تماشا كردم، رندی گفت: درپرده نه طرحی بودو نه لایحهای. انگار كه قاب را تماشا كردم گر چه برخی حرمت قاب را هم شكستند
گفت:چرا شما نمایندگان دردمندانه درد مردم رابیان نمیكنید.
گفتم:دردهای من جامه نیستند تا زتن درارم -یا نعره نیستند تا زنای جان برارم -دردهای من گرچه مثل دردهای مردم زمانه نیست ولی درد مردم زمانه است
شعاع دردمرا ضربدر عذاب كنید مگر مساحت رنج مرا حساب كنید
بلاغت عم من انتشارخواهدیافت اگركه متن سكوت مراكتاب كنید
گفتم :عامل هلاكت ونجات انسان چیست؟
گفت: كبروحرص وحسد عامل هلاكت وتواضع به هنگام دولت-عفودروقت قدرت وخونسردی به هنگام غضب عامل نجات است
گفتم: مگر نه این است كه اخلاق جاده مدیریت است وعقلانیت مركب مدیران
گفت:امابرخی تازه بدوران رسیده با ماشین اخرین سیستم در جاده سنگلاخ و مالرو میتازند وبرخی سوار برالاغ در اتوبان عمر میگذرانند و سد دیگران میشوند
گفتم:بدترین مردم در روز قیامت كیست؟
گفت: كسانی كه مردم در دنیا آنها را احترام می كنند تا از شر آنها در امان باشند
گفتم :اخبار تازه را شنیدهای؟
گفت: وضع هوا خراب است از سقف كاذب باران هستهای میبارد شرق وغرب باهربهانهای عتیه انسانیت وخدا جویی صف آرایی میكنند با این همه خبر در عصر شب- درعصرخستگی درعصرخواب وخلسه وخمیازه درعصراخرین خبرتازه درروزنامه عصر-در30/20 درvoa وbbc خبری نیست كه نیست
گفتم:نظرشما راجع به دیروز- امروز- فرداچیست؟
گفت:خوشبختی ما درسه چیز است تجربه ازدیروز-استفاده ازامروز-امیدبه فردا- ولی ما باحسرت دیروز- اتلاف امروز- ترس از فردا زندگی را تباه میكنیم
گفت :راستی به چه جرمی دفتر شما را آتش زدند؟
گفتم: جرمم این بود من خودم بودم جرمم این است من خودم هستم باهمان نام وهمان امضا وهمان شماره تلفن درخط امام وانقلاب . مثل همیشه ساكت آرام هرچند هنوزمسولین پاسخی ندادهاند گرچه وقتی امثال آقای خاتمی در محافل وتریبونها بدون جرم محاكمه میشوند تكلیف دیگران روشن است
گفتمش نقاش رانقشی بكش اززندگی/با قلم نقش حبابی برلب دریا كشید
گفتمش تصویری از لیلی ومجنون رابكش/عكس حیدردركنار حضرت زهرا كشید
گفتمش برروی كاغذعشق راتصویر كن/دربیابان بلا تصویری ازسقا كشید
گفتم :جهان سوم كجاست؟
گفت: جایی است كه هركه بخواهدمملكتش را آباد كند خانهاش خراب میشود و هركه بخواهد خانهاش را آباد كند بایددر تخریب مملكتش كوشش كند درجهان سوم دویدن سهم كسانی است كه نمیرسند و رسیدن حق كسانی است كه نمیدوند.
گفتم: زمانه عجیبی است در این زمانه كه هیچكس خودش نیست و غبار فتنه و تملق و چاپلوسی جلو روشن شدن حقایق را گرفته چه باید كرد
گفت :خوشا چون سروها استادنی سبز /خوشا چون برگها افتادنی سبز
خوشا چون گل به فصلی سرخ مردن /خوشا در فصل دیگرزادنی سبز
برای هر دریچه سهمی از نور /لب هر پنجره گلدانی از سبز
گفتم : التماس دعا
گفت:كوله بارت بر بند/شاید این چند سحرفرصت اخربا شدكه به مقصدبرسیم/ بشناسیم خداراوبفهمیم كه یك عمر چه غافل بودیم /میشوداسان رفت میشود كاری كردكه رضا باشداو/ای سبكبال دراین راه شگرف در دعای سجرت/درمناجات خدایی شدنت هرگزازیاد مبر /من جامانده بسی محتاجم
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر