در ماه هاي اخير ، اخبار زيادي راجع به احتمال اجراي حکم اعدام تعدادي از زندانيان کرد به اتهام محاربه از طريق عضويت در احزاب مسلح منتشر شده است.انتشار اين دست از اخبار در افکار عمومي ابهام ، نگراني و اعتراض هاي زيادي بر انگيخته است . نمونه اخر اين مسئله در روزهاي اخير با قوت گرفتن احتمال اعدام زينب جلاليان نمايان شده است .
زينب جلاليان در بند 209 زندان اوين زنداني است . پيش از اين نامبرده در دادگاه به اعدام محکوم شده است . عضويت در پ کا کا اتهام اصلي اوست . اتهامي که خود جلاليان نيز آن را پذيرفته است . هر چند او عضويت در بخش نظامي اين تشکيلات را نپذيرفته و فعاليت خود را فقط تبليغي يا تدارکاتي مي داند.
در رابطه با صدور احکام براي اين زنداني و نيز ديگر افرادي که با اتهامات مشابه محکوم شده اند نکاتي در خور توجه است:
1- بنا بر گزارش خانواده و تعدادي از هم سلولي هاي زينب جلاليان که در رسانه ها منتشر شده ، وي در طول محاکمه از دسترسي به حقوق قانوني چون وکيل اختياري محروم بوده است . وکيل پيشين او در جريان مراحل دادرسي ، وکالت زينب را رد کرده و علت کناره گيري را ناشي از برخي فشارها اعلام کرده است . برخي گزارش ها از گلايه و اعتراض جلاليان نسبت به رفتار تند و خشن دوران بازجويي حکايت دارد . ملاقات هاي وي با والدين و خانواده اش نيز محدود بوده است . ايا اين وضعيت و ساير ابهامات اين پرونده نمي تواند به تجديد دادرسي منجر شود؟ حتي اگر فرض شود اين گزارش ها با واقع منطبق نباشد ، اما با در نظر گرفتن حساسيت افکار عمومي و به ويژه آنکه نتيجه اين پرونده با جان و هستي يک دختر و انسان و يک شهروند ايراني سرو کار دارد ، ايا نمي توان به تجديد محاکمه پرداخت ؟ ايا سرنوشت و زندگي يک انسان ارزش آن را ندارد تا فرصت ديگري به وي بخشيد؟
2- ايا اين احکام نمي تواند تشديد کننده فاصله ها و شکاف ها باشد ؟ ايا گسترش اعدام ها مي تواند به حل و فصل مشکلات منجر شود ؟ ايا براي جواني که دربمب گذاري يا ترور دست نداشته ، و البته در نوجواني به جرياني پيوسته و اينک به اعدام محکوم شده است نمي توان فرصت تازه اي ايجاد کرد ؟ ايا دادن فرصت زندگي به جواني از ميان فرزندان کشور نمي تواند در راستاي دستورات ديني و اخلاقي ارزيابي شود ؟ اعدام يک جوان چه مشگلي از مسائل مملکت را حل مي کند ؟ ايا اين اعدام ها همراهي افکار عمومي را به همراه خود دارد ؟ مگر نه اين است که اين پرونده شاکي خصوصي هم ندارد و دستگاه قضا مي تواند از اين موقعيت براي تجديد بررسي پرونده يا عفو وي استفاده کند!
پيامد هاي چنين روشي يعني اعدام براي حل مسائل پيش رو چيست ؟ ايا بالارفتن امار اعدام ها در ايران و در صدر آمارجهاني قرار گرفتن ، دستاورد قابل دفاعي است؟
براي نجات جان انسان هاي در استانه اعدام همه ايرانيان وظيفه اي سترگ در پيش رو دارند ! حتي اگر با روش و باور هاي اين افراد همدل نباشيم يا در طرف مقابل آنان قرار گرفته باشيم ! همانگونه که در برابر روشهاي مسلحانه و خشن هر گروه و جرياني بايد واکنش نشان داد در برابر احتمال اعدام اين افراد نيز نبايد بي تفاوت ماند!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر