دیدارهنرمندان و ورزشکاران نامدار جهان با اهل سیاست امری است بدیهی و اجتناب ناپذیر که در اکثر کشورهای دنیا اتفاق می افتد؛ اما در کشور ما به جهت نگاه ویژه ای که به اهل هنروجود دارد افکارعمومی انتظارات بیشتری را از هنرمندان و ورزشکاران نامدار دارند.هنرمند به عنوان چکیده ای از جامعه در واقع وظیفه بازتاب اتقاقات ریز ودرشت را بر دوش می کشد.
وقتی مایکل مور دوربین به دست سراسر دنیا را زیرپا می گذارد تا حقیقتی راروشن کند، هنگامیکه برای شکار شاید ثانیه هایی، روزها منتظر می نشیند، نتیجه آن می شود که یک اثر مستقل ومستند هنری را تولید می کند که در بسیاری از کشورهای دنیا؛ از ایران گرفته تا مستبد ترین حکومت ها اقدام به پخش گوشه هایی از اثر این هنرمند بزرگ می کنند تا سیاست های استعماری را از زاویه دوربین "مور" نشان دهند.
در ایران همنوایی و همدردی مشاهیر هنری و ورزشی با مردم سابقه دیرپایی دارد. از جهان پهلوان تختی که در حادثه زلزله با حضور در بین مردم به جمع آوری پول برای حادثه دیدگان همت گماشت تا همین اواخر ودر حادثه زلزله بم که هنرمندان و ورزشکاران نقش بزرگی را در کاستن از درد مردم رنجدیده ایفا کردند، همه و همه نشان از تاثیر هنر و هنرمند و ورزشکار در روند تحولات اجتماعی دارد.
پس از دیدار جمعی از هنرمندان با مقام رهبری حرف و حدیث های مختلفی در جامعه شنیده شد که بعضی قابل قبول و تعدادی نیز از سر تند روی هایی بود که در ما ایرانیان به وفور دیده می شود. ملتی هستیم ستمدیده و به سبب عاطفی بودن همواره از هنرمندان انتظار داریم بازگو کننده درد و رنج عامه مردم باشند و وقتی تریبونی در اختیار انان قرار می گیرد این قشر می باید صدای مردمی باشند که هیچ گاه مجال سخن گفتن در برابر بزرگان را نمی یابند که توقع بیجایی نیز نمی نماید.
به نظر می رسد هنرمندان سینما و تلویزیون که در دیدار هفته گذشته با رهبری مجال درد دل با ایشان را یافتند، فراموش کردند دربرابر افکار عمومی و قشر آسیب پذیر جامعه چه مسئولیتی دارند. اینان که در این دیدار با موقعیت پیش آمده به ذکر نکات حرفه ای و کاستیهای صنفی خود پرداخته بودند ظاهرا از یاد برده اند که مخاطب اصلی آنان همین مردم کوچه و بازار هستند و اصولا به دلیل اینکه در بین عامه مردم محبوبیتی دارند توقع می رفت گوشه هایی را که شاید از دید دیگران پنهان مانده به سمع و نظر رهبری که در امور هنری نیز صاحب نظر و دارای بینش هستند برسانند.
انتظارمی رفت هنرمندانی که موفق به درددل مستقیم با رهبری شدند درگوشه ای از صحبت هایشان به مسائل روز از جمله دربند بودن روزنامه نگاران که از طیف هنرمندان محسوب می شوند اشاره ای نموده و از ایشان درخواست مساعدت برای تسهیل در امر پرونده این عده از هنرمندان جامعه را نمایند.
از هنرمند برجسته ای که در فیلم ها و سریال ها چهرۀ یک مادر مهربان را به نقش می کشد، انتظار می رفت در موقعیتی که شاید در عمر هر کسی بیش از یک بار تکرار نشود، مادرانه مشکلات روزمره کسانی را که به او وبازیهایش چشم دوخته اند عنوان نموده و از رهبری تقاضایی در جهت بهبود اوضاع اجتماعی می کرد که برای درخواست های کوچک صنفی مجال و موقعیت های دیگری نیز فراهم می شد.
وقتی هنرمند عزیزی در برابر رهبری از هنرمندان به عنوان سربازان فرهنگی نام می برد و البته نام بی مسمایی هم نیست، ناغافل به یاد مشکلاتی می افتیم که این سید به عنوان بازیگر بارها آنها را در نقش هایش به چالش کشیده و نقد کرده است و اینجا بهترین زمان بود که می توانست حضورا این موارد را به بحث بگذارد.
بنابر این توقع زیادی نبود اگر هنرمندان محترم در این دیدار از دردهای اجتماعی می گفتند و نه از مشکلات صنفی و حرفه ای خود که کم هم نبوده و نیست که اصولا درهیچ جای جهان هنرمندان بدون مشکل نبوده و آسوده و با فراغ بال به تولید اثار هنری مشغول نیستند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر