امروز: رئیسمجمع تشخیص مصلحت نظام اظهار داشت : در اطراف ایران، مسائل جدی در حال مطرح شدن است و آنهایی كه از انقلاب ما ضربه خورده بودند برای رسیدن به اهداف شوم خود خیز برداشتهاند.
به گزارش پایگاه خبری فراکسیون خط امام(ره)مجلس«پارلماننیوز»، آیتالله هاشمی رفسنجانی، در دیدار جمعی از مسئولین و اعضای خانه صنعت و معدن جوانان هدف اصلی از خصوصیسازی در سیاستهای كلی اصل 44 را ارتقا بهرهوری عنوان كرد و گفت: استفاده از مدیریت موفق بخش خصوصی میتواند بسیاری از شركتهای دولتی را از حالت سكون و ركود خارج كند.
وی افزود: واگذاری شركتهای دولتی به بخش خصوصی واقعی میتواند سرمایه هنگفتی را وارد بودجه كند و استفاده از این سرمایه در بخشهای عمرانی رونق اقتصادی را به همراه داشته و سالیانه بسیاری از خلاءها را در بخش مالیاتی برطرف میكند و میتواند مشكلات حوزه اشتغال را كاهش دهد.
هاشمی رفسنجانی ایجاد تعادل میان واردات و صادرات و كاهش اتكا به نفت در هزینههای جاری و حمایت از تولیدكنندگان را موجب رونق اقتصاد كشور بیان كرد و گفت: استفاده از ظرفیت بالای بخش صنعت كشور و حضور مدیران جوان، سختكوش و خلاق میتواند نوید بخش آیندهای مطلوب برای صنعت كشور باشد.
رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام با اشاره به تحریمهایی كه علیه جمهوری اسلامی ایران تصویب شده است، تأكید كرد: در اطراف ایران، مسائل جدی در حال مطرح شدن است و آنهایی كه از انقلاب ما ضربه خورده بودند برای رسیدن به اهداف شوم خود خیز برداشتهاند.
وی تأكید كرد: آنها از جنگ، كودتا و ایجاد موانع برای جمهوری اسلامی ایران به نتیجهای نرسیدند و اكنون به سراغ تحریمهای هدفمند رفتهاند.
هاشمی رفسنجانی تصریح كرد: مقابله با تحریمهای فعلی، نیازمند عقلانیت و پرهیز از ماجراجویی و تنش است و با یك سیاست خارجی فعال و حفظ اتحاد در داخل میتوانیم آثار آن را كاهش دهیم.
در ابتدای این دیدار صدری، رئیس هیئت مدیره خانه صنعت و معدن جوانان، سحرخیز رئیس خانه صنعت و معدن جوانان خراسان رضوی، قدرتی رئیس خانه صنعت و معدن جوانان استان فارس هر كدام مطالبی را در خصوص لزوم ایجاد اشتغال، اشكالات در خصوصیسازی، جایگاه فعلی سند چشمانداز و سیاستهای كلی در اداره كشور، موانع صادراتی و مسائل مربوط به مالیات را به اطلاع رساندند.
سلام بخوانندگان گرامی و مسؤلین سایت
پاسخ دادنحذفآقای هاشمی رفسنجانی می گویند « مقابله با تحریمهای فعلی، نیازمند عقلانیت و پرهیز از ماجراجویی و تنش است و با یك سیاست خارجی فعال و حفظ اتحاد در داخل میتوانیم آثار آن را كاهش دهیم.»
آیا این سخنان آقای هاشمی رفسنجانی همهء داستان است ؟ از خاطرمان نباید برود که آقای هاشمی رفسنجانی باره ها تکرار کرده اند که جمهوری اسلامی ، از تولدش تا به امروز همیشه مورد تحریم کشور های سلطه طلب بوده است و لذا اختصاص به تحریم های کنونی سازمان ملل نداشته و ندارد.
آیا واقعا" ما باید بعد از 22 بهمن ماه 1357 مورد تحریم قرار می گرفتیم؟ آیا برای اینکه مورد تحریم قرار نگیریم از عقلانیت بهره جستیم و از ماجراجوئی پرهیز کردیم ؟
آیا سیاست خارجی ما در روز های بعد از 22 بهمن ماه 1357 تا امروز تغییر کرده است ؟ مگر نمی بینیم که انقلاب مردم ایران علیه نظام حکومت دست نشاندهء پهلوی را از « ملت ایران » مصادره کرده در اختیار «امت مسلمان » گذاشتند ؟ مگر تاوان این مصادره را ملت ایران نپرداخت و نمی پردازد؟ در ازاء این مصادره ، آیا ملت ایران به آزادی دست یافت ؟ و بر سرنوشت خویش مسلط شد؟ ایا منابع خدادی این کشور برای رشد و رفاه ملت ایران بکار گرفته شده است؟ برای سربلندی کشور بکار رفته است ؟ عقلانیت و پرهیز از تنش حکام ایران قبل از تحریم های رسمی سازمان ملل چگونه بوده و در کجاها کارساز بوده است ؟ آیا این همه فحشا، اعتیاد ، بیکاری ، قانون گریزی،از بین رفتن سرمایه های مادی ، پایمال کردن حقوق فردی و اجتماعی آحاد جامعهء ملی ، اینهمه فرار مغز ها و آواره شدن ملیونها ایرانی سرگردان در گوشه و کنار دنیا که بعد از سی و یک سال که از عمر جمهوری اسلامی می گذرد، هنوز عاشقانه مسائل ایران را تعقیب می کنند نتیجهء عقلانیت و سیاست های تنش زای جمهوری اسلامی در تمام عمرش نبوده و نیست؟
مگر ،اینها و لیست بلند بالائی که می توان فهرست کرد همه و همه از یک اصل اساسی سرچشمه نمی گیرد که در دستگاه فکری حکام جمهوری اسلامی ایران « ملت ایران نقش تزئینی » داشته اند و لا غیر ؟
آقای رفسنجانی کسی بوده است که از قبل از 22 بهمن ماه 1357 و تا همین امروز در ساختار سیاسی و اقتصادی جمهوری اسلامی نقش بسیار مهم و تعیین کننده داشته است . برای دادن نقش جدی و واقعی به مردم ایران چه کرده اند ؟ برای جلوگیری از « تیغ قصابی نظارت استصوابی » شورای نگهبان علیه کاندیداهای مردم چه کرده اند ؟
معلوم است که سیاست های سلطه طلب ، هنگامی که ایران بعنوان یکی از حلقه های مهم کشور های تحت سلطه آنان از مدار خارج شود، بیکار نخواهند نشست. اما آیا اثر سیاست های انتقام جویانهء آنها هنگامی که مردم آن کشور مستقیما" خود را در معرض سیاست های انتقام جویانهء سلطه گران ببینند تا اینکه خود را بعنوان جزئی از ملت ولی در حاشیه ببینند ، یکی است؟ مگر چنین زمینه ای که بخشی از ملت خود را درحاشیهء ببیند از نظر سیاسگذاران کشور های سلطه گر پنهان می ماند ؟ و تصور می کنید که برای بهره برداری از این جمعیت خاموش و در حاشیه سرمایه گذاری نخواهند کرد؟
درست است که طمعی که کشور های سلطه طلب نسبت به ملت در حاشیه قرار گرفته دارد در جائی که این ملت برای کسب حقوق حقه اش دست بکار می شود عامل فشار استبداد داخلی خواهد بود ، اما فشار هائی از این دست که بر مبارزین وارد می شودبرای آن کشور ها و در راه رسیدن به اهداف پلیدشان تأثیری نخواهد داشت.
بنابراین بهترین عقلانیت و سیاست تنش زا برای مقابله با عواقب تحریم های کنونی و بطور کلی هر فشار خارجی ، برداشتن موانع سیاسی از راه رسیدن « ملت و نه امت » به حقوق حقهء ملی آنها است و نه چیز دیگر.