در دهه فجر سال گذشته، صدا وسیما در جریان ساخت و پخش برنامه های سالگرد پیروزی انقلاب، یکی از خطوط اصلی خود را، برداشتی غرض آلود و تقطیع شده از مواضع بنیانگذار جمهوری اسلامی قرار داد. این رسانه در برنامه های مختلف خود خصوصاً در مستند "شاخص"، با انتخاب گزینشی سخنان امام خمینی که بیان آنها در سالهای نخست پیروزی انقلاب، نوعاً به اقتضای شرایط متفاوت حاکم بر کشور، به مثابه موضعی خاص آن شرایط و استثنایی بر جریان کلی حاکم بر نظام صورت گرفته بود، بدون اشاره به شأن نزول این سخنان و با صرف نظر از سایر مواضع بنیانگذار انقلاب در همان موضوع که در حکم مواضع اصلی و محکمات نظام و انقلاب به حساب می آمد، تصویری وارونه، مخدوش و غیر واقعی از امام را به نمایش گذاشت. این رویکرد قرار بود توجیه گر رفتار غیرقابل قبول حاکمان در مواجهه با اعتراضات مدنی و مسالمت آمیز مردم نسبت به نتایج اعلام شده انتخابات باشد. به بیان دیگر رسانه غیرملی تلاش داشت به هر نحو ممکن به جامعه بقبولاند که اگر امروز با سیاست مشت آهنین و به خشن ترین نحو ممکن با اعتراضات مردمی برخورد می شود، این امر در تأسی به سیره امام انقلاب رخ داده است.
بدین ترتیب در سیمای امامی که صداوسیما برای مردم به نمایش گذاشت، نشانه ای از مدارا، شفقت نسبت به خلق، رعایت حقوق قانونی مردم و اعتقاد به میزان بودن رأی آنان، پیام 8 ماده ای در لزوم رعایت حقوق متهمان، عدم قائل بودن به حقی ممتاز برای خود به عنوان رهبر جامعه نسبت به سایر آحاد مردم و ... به چشم نمی خورد. اما آنچه که با پخش این برنامه ها در عمل رخ داد، نه توجیه رفتار غیرقانونی و نامعقول صورت گرفته در مواجهه با مردم، که مخدوش ساختن چهره تابناک امام انقلاب بود، خصوصاً برای نسل سومی که هیچگونه درک شهودی نسبت به دهه اول انقلاب نداشت.
این رفتار صداوسیما در همان زمان با انتقاد فراگیر بیت امام، یاران صدیق رهبر کبیر انقلاب و احزاب و گروههای سیاسی مواجه شد، اما اصحاب قدرت، هیچگاه حاضر نشدند این خطای استراتژیک خود را بپذیرند و براساس منطق قدرت و حفظ آن به هر قیمت و وسیله، از عمل انجام شده، حتی به قیمت توهین و جسارت به بیت امام، دفاع کرده و برای حمایت از آن، طومارها و نامه ها جمع آوری کردند.
اینک در آستانه سی و یکمین سالگرد پیروزی انقلاب، صداوسیما اقدام به تکمیل و بازپخش برنامه شاخص کرده است. در نخستین قسمت از این برنامه که با عنوان "امام و عدالت"، پنجشنبه شب از سیما به نمایش درآمد، آثار اصلاح و تکمیل سخنان گزینش شده به چشم آمد، به گونه ای که قسمتی از پیام 8 ماده ای و همچنین تأکید امام بر اینکه به عنوان رهبر انقلاب، هیچگونه حق ویژه ای برای خود قائل نیست و هیچیک از منصوبین ایشان نیز از حق ویژه ای برخوردار نیستند، پخش شد. این درحالی بود که این قسمت ها در ورژن گذشته این برنامه وجود نداشت.
این اقدام هر چند تا نمایش منصفانه و واقعی از سیره امام راحل انقلاب، هنوز فاصله زیادی دارد اما می توان آن را مصداقی از توجه عملی رسانه ای که می بایست ملی باشد، به رسالت واقعی خود تلقی کرد.
باید منتظر بود و دید که در سایر قسمت های این برنامه، خصوصاً آنجا که قرار است به بررسی لزوم رعایت حقوق سیاسی- اجتماعی مردم پرداخته شود، ایا همچنان بر مخدوش ساختن اندیشه و سیره امام اصرار ورزیده شده است، یا نشانه هایی از اصلاح به چشم می آید؟ و به عنوان نمونه باید دید آیا در تحلیل زمینه های برخورد با گروهک ها در سال 60، آیا سیما حاضر به پخش سخنان مهجور امام در 21 اردیبهشت ماه سال 60 و تنها 40 روز قبل از آغاز قیام مسلحانه منافقین، در پاسخ به نامه آنان به ایشان که خواستار ملاقات با امام شده بودند، خواهد شد؟ آنجا که امام در تبیین روح و فلسفه اعتقاد نظام جمهوری اسلامی به آزادی فعالیت سیاسی حتی برای برای گروههای غیرمسلمان و مخالفان، به شرط به زمین گذاشتن اسلحه، چنین می فرمایند:
" شما الآن می بينيد كه بعض احزابى كه انحرافى هستند و ما آنها را جزء مسلمين هم حساب نمی كنيم، مع ذلك، چون بناى قيام مسلحانه ندارند و فقط صحبتهاى سياسى دارند، هم آزادند و هم نشريه دارند به طور آزاد. پس بدانيد كه اينطور نيست كه ما با احزاب ديگرى، با گروههاى ديگرى، دشمنى داشته باشيم. ما البته ميل داريم كه همه گروهها و همه احزاب به اسلام برگردند و راه مستقيم اسلام را پيش بگيرند و همه مسلم بشوند. بر فرض اينكه نشدند، مادامى كه آنها با ما جنگى ندارند و با كشور اسلامى جنگى ندارند و در مقابل اسلام قيام مسلحانه نكرده اند، به طور آزاد دارند عمل مىكنند و به طور آزاد حرفهاى خودشان را دارند می زنند، لكن شما بناى بر اين مطلب نداريد. و من اگر در هزار احتمال يك احتمال می دادم كه شما دست برداريد از آن كارهايى كه می خواهيد انجام بدهيد، حاضر بودم كه با شما تفاهم كنم و من پيش شما بيايم؛ لازم هم نبود شما پيش من بياييد." صحيفه نور- ج14 -342
البته چرایی اینکه، چگونه این برنامه مورد نظر امام، عملاً امکان ادامه اجرا نیافت، به رفتار نابخردانه گروهک های برانداز مخالف با اصل حکومت جمهوری اسلامی که به دنبال فرصتی برای خروج مسلحانه می گشتند و همچنین مخالفان اصل آزادی در داخل حاکمیت که در پی بهانه ای برای برچیدن سفره آزادی های مشروع سیاسی از داخل نظام بودند باز می گردد که تحلیل موسع آن، مجال دیگری را طلب می کند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر