در باب توسعه شبکه های اجتماعی برای افزایش نفوذ جنبش سبز در درون جامعه سخن بسیار رفته است. آنچه کمتر مورد توجه قرار گرفته بررسی ضریب نفوذ شبکه های اجتماعی مختلف در سطح اجتماع می باشد. در این مجموعه مقالات که قسمت اول آن امروز ارائه می شود، قصد آن را داریم که راهکارهای ارتباطی شبکه های اجتماعی را بررسی کنیم و معیارهای نفوذ پذیری آنها را معرفی نماییم.
وقتی صحبت از شبکه می شود بیشتر به ایجاد شبکه یعنی ساختن ارتباطات با افراد یا گروههای اجتماعی می اندیشیم. در صورتیکه شبکه قبلا موجود است. شبکه همان روابط فردی و اجتماعی ایست که داریم. ما به عنوان افراد گره های شبکه، و روابطمان با افراد و گروههای دیگر اتصالات شبکه اجتماعی مذکور را تشکیل می دهند. افزایش اتصالات بسیار نیکوست ولی آنچه باید بیشتر بدان اندیشید ارائه راهکارهایی برای ارتباط گره های شبکه و انتشار ایده ها، اخبار و پیامها می باشد.
حرکت های مردمی ۲۲ و ۲۵ خرداد نشان داد که توده جامعه به آن سطح از آگاهی رسیده اند که مشکل را تشخیص داده و راه حل را نیز می دانند. اکثریت جامعه با شعار احیای اصول فراموش شده قانون اساسی و بازگشت همگان به قانون وارد صحنه شدند و پس از کودتای انتخاباتی سال گذشته بر علیه مردم، باز هم با آگاهی و بدون بکار بستن خشونت به خیابان آمدند تا رای خود را پس بگیرند. بنابراین چنانچه ایده ای در سراسر این شبکه عظیم به طور صحیح منتشر شود، به دلیل شعور اجتماعی ای که در ۲۲ و ۲۵ خرداد شکلگیری خود را به منصه ظهور گذاشت، مورد توافق سراسری واقع می شود.
موضوع ارائه و توافق بر روی یک راهکار ارتباطی، خود به اندازه ساخت شبکه ای جدید سخت و دشوار است و در تئوری داستان اولویت مرغ و تخم مرغ است. برای سراسری کردن راهکار ارتباطی ابتدا نیاز به راهکار ارتباطی دیگری داریم که راهکار جدید را در شبکه منتشر کند و این حلقه بی پایان ادامه می یابد. راه حلی ساده برای این موضوع انتشار راهکار ارتباطی از طریق تمامی اتصالات موجود است. برای مثال چنانچه می خواهیم ایده یا خبر «الف» در شبکه پخش شود، باید «الف» را همراه با راهکار انتشار آن برای همه اتصالات خود ارسال نماییم. واضح است که راهکار ارتباطی همراه «الف» نیز باید به این مضمون باشد که پس از دریافت «الف»، آنرا برای تمام ارتباطات خود ارسال کن.
با این راهکار ساده که کاربران اینترنت حتما قبلا مشابه آنرا در ایمیلهای مختلف دریافت کرده اند، می توان در تعداد محدودی مرحله یک ایده را در جامعه منتشر کرد. کافیست وقتی دوستان خود را می بینیم حتما با آنها اخبار خود را رد و بدل کنیم. چنانچه همه خود را موظف به این روند اطلاع رسانی کنیم خواهیم دید که بسیار سریع این روش انتشار اظلاعات در جامعه مرسوم خواهد شد.
اطلاع رسانی و آگاهی همچون خون برای پیکر این شبکه اجتماعی می باشد. برای زنده نگه داشتن این شبکه باید هر روز به تمام گره های آن خون تازه برسانیم. کودتاچیان نیز این موضوع را به خوبی درک کرده اند و تمام عزم خود را برای قطع کردن جریان این خون به کار بسته اند.
(ادامه دارد)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر