چند روزیست که ناوگان آزادی غزه به همراه فعالین حقوق بشر برای رساندن آذوقه و مهمتر از آن، پیام سیاسی آزادی مردم غزه به گوش جهانیان، راهی آبهای دریای مدیترانه شده است. طبق آخرین اخبار، حکوت اشغالگر اسراییل این ناوگان را متوقف کرده و اجازه تحویل مستقیم محموله به مردم غزه را نداده است.
وقتی نام ناوگان «آزادی» به گوش می رسد بی اختیار یاد اسارت عزیزان در بندی می افتیم که نه به اتهام موشک پراکنی بلکه به جرم اعتراض به نتایج یک انتخابات مهندسی شده (یا نامه نگاری به سران نظام) در زندان های نه رژیم صهیونیستی بلکه حکومتی که خود را ام القراء ممالک اسلامی می داند و پیاپی از عدالت علوی دم می زند، گرفتار شده اند.
محاصره نظامی غزه نیز با یک انتخابات آغاز شد. انتخاباتی که نتایج آن به مذاق بعضی ها خوش نیامد و نخواستند به خواست مردم فلسطین تن در دهند. مردم غزه محکومند به اسارت، زیرا به «حماسی» رای داده اند که اسراییل غاصب را به رسمیت نمی شناسد و مشروعیت آنرا زیر سوال می برد.
ما و مردم غزه بس داستان همنوایی داریم. دردمان ریشه در انتخابی شجاعانه دارد. دردمان ناشی از این است که می خواهیم از آراء خود صیانت کنیم.
...
و هر دو ملت روزی را انتظار می کشند که باد شرطه وعده الهی وزیدن گیرد، تا بادبان ناوگان آزادیشان به اهتزاز درآید... باشد که روی صلح و آرامش را باز بینند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر