همسر احمد قابل در گفتگو با جرس: کماکان به لطف خدا امیدواریم، نه الطاف مسوولین

امروز: زندگی در پایتخت، چه آزاد و چه دربند، مزایای مختلفی دارد؛ از جمله استفاده از بسیاری مزایای مادی و معنوی مرکزنشینی؛ از جمله دسترسی به رسانه و ابزارهای اطلاع رسانی. دوری از مرکز کشور، حتی اگر مجتهدی نواندیش باشی و درسهای آیت الله منتظری را هم سالها تلمذ کرده باشی، موجب دور بودن از توجه رسانه هاست. حتی اگر چهار بار در عمر سی ساله جمهوری اسلامی بازداشت و ماهها در انفرادی به سر برده باشد، موجب نمی شود که آنگونه که شایسته است، مثل تهران نشینان مورد توجه قرار گیرد. این حدیث مفصل همه زندانیان شهرستانی و دور از مرکزست .



احمد قابل از جمله افرادیست که برغم ماهها اسارت، آنگونه که درخور چهره ای چون اوست، از وی، و ایام اسارتش خبررسانی نشده است.



احمد قابل تحصیلات خود را در مشهد آغاز و سپس در قم ادامه داد و پس از مجموع 23 سال تحصیل به درجه اجتهاد رسید.در این باره می گوید، "رسیدن به این مرتبه ی علمی را استاد بزرگوارم آیة الله العظمی منتظری چند بار به صورت شفاهی و در فاصله ی سال های 1372 تا 1374 و پس از آن به صورت کتبی در سال 1377 هجری خورشیدی تأیید کردند و برخی فقهای دیگر نیز آن را کتبا و شفاها تأیید کرده اند "



. تا کنون از قابل مقالات متعددی در نشریات مختلف درج شده است. دو کتاب ؛ « نقد فرهنگ خشونت » و « اسلام و تأمین اجتماعی » از او منتشر شده، و لی با ممانعت حکومت ، از چاپ و نشر کتاب های دیگرش محرومست . شریعت عقلانی عنوان وبسایت احمد قابل است که مقالات علمی- تحقیقی اش در آن منتشر می شود.



فرصتی دست داد تا با همسر این مجتهد آزاده خانم مرضیه پاسدار گفتگویی کوتاه در مورد نحوه بازداشت و وضعیت فعلی همسر و خانواده اش داشته باشیم. توجه خوانندگان محترم را به این گفتگو جلب می کنیم:





ـاول بفرمایید آقای قابل کی و کجا بازداشت شدند؟



29 آذر و در پلیس راه نیشابور در حالیکه قصد عزیمت به قم جهت شرکت در مراسم تسییع پیکر آیت الله منتظری را داشتند بازداشت شدند.



-آیا شما هم در زمان بازداشت حضور داشتید؟نحوه ی برخورد بازداشت کنندگان با ایشان چگونه بود؟



من حضور نداشتم اما دوستانی که با ایشان بودند می گویند که برخوردها محترمانه بوده است.



ـآیا پس از بازداشت ماموران به منزل شما برای بازرسی و بردن مدارک احتمالی آمده اند؟



فردای همان روز مامورین اداره ی اطلاعات به منزل ما واقع در فریمان مراجعه کرده و وسایل شخصی ایشان شامل رایانه و نت بوک و تعدادی دیسکت و همینطور یادداشت های پژوهشی ایشان و اشعار و خاطرات را ضبط کردند.



ـاین چندمین مرتبه است که آقای قابل بازداشت می شوند؟دفعات قبل کی و به چه دلیلی و چه مدت زمانی بود؟



این بار چهارم است.بار اول در بیرجند در سال 73 و به خاطر همراه داشتن اعلامیه های آیت الله منتظری بازداشت شدند.دومین بار سال 76 بود که در زمان حصر آیت الله منتظری و ضبط اموال و منزل ایشان در مشهد در محل منزل آن مرحوم دستگیر و به مدت 46 روز در بازداشت نیروهای امنیتی مشهد بودند.و بار سوم سال 80 در تهران بود و به مدت 125 روز در سلول انفرادی زندان اوین بازداشت بودند و اتهامات کلی ایشان؛توهین به رهبری و تشویش اذهان عمومی ذکر شده بود.در حال حاضر هم مدت بیش از 3ماه است که در بازداشت به سر می برند و تاکنون مرخصی به ایشان داده نشده است.



ـاز زمان بازداشت آیا امکان تماس با ایشان را داشته اید؟ملاقات از کی شروع شد؟چند وقت یک بار با ایشان تماس داشته اید؟



زمانی که در اداره ی اطلاعات بازداشت بودندٰهفته ای یک بار تلفنی با ایشان در تماس بودیم و در طول این مدت فقط 2بار امکان ملاقات حضوری برای ما فراهم آمد و اکنون هم که در زندان وکیل آباد هستند هفته ای یک بار ملاقات کابینی داریم و تماس تلفنی هم داریم.



ـایشان در کدام بند زندان بازداشتند؟آیا از نحوه ی برخورد بازجوسان،فضای زندان و...به شما نکته ای گفته اند؟



در حال حاضر در بند 1/6 حفاظت زندان وکیل آباد به سر می برند.مطلب خاصی راجع به طرز برخورد بازجویان عنوان نکرده اند.



ـ خودتان آیا پیگیری از وضع ایشان داشته اید؟نحوه ی برخورد چگونه بود؟



بله به طور مداوم پیگیر هستیم. نحوه ی برخورد مامورین اطلاعات خوب بوده است و در مجموع بی احترامی صورت نگرفته است.



ـاتهام ایشان چیست؟آیا تفهیم اتهام صورت گرفته است؟زمان دادگاه به شما اعلام شده است؟



بله تفهیم اتهام شده اند.توهین به رهبری،تشویش اذهان عمومی از طریق نشر اکاذیب و اقدام علیه امنیت داخلی است.زمان دادگاه هم مشخص نیست و به ما اطلاعی نداده اند.



ـآیا فکر می کنید موج آزادی های اخیر شامل آقای قابل هم بشود؟چرا؟آیا خودشان نسبت به آزادی خوش بین هستند؟



به طور کلی رویکردی که در پیش گرفته اند و اینکه در عید نوروز اجازه ی مرخصی به ایشان داده نشده،گمان نمی کنم که قصد آزادی ایشان را داشته باشند ولی ما کماکان به لطف خدا امیدواریم و نه الطاف مسوولین!.برای خود آقای قابل اهمیت چندانی ندارد که آزاد شوند یا خیر.ایشان بارها در زمان آزادی می گفتند که وقتی آزادم بار مسوولیت بیشتری بر روی دوشم احساس می کنم و در زندان آرامش بیشتری دارم و کمتر خودم را سرزنش می کنم.در مجموع با شناختی که از آقای قابل دارم گمان نمی کنم ایشان دغدغه ای برای آزادی داشته باشند.



ـوضعیت خانواده ی زندانیان،از جمله خودتان را در غیاب عزیزانتان چگونه می بینید؟با چه مشکلاتی روبه رو هستید؟



در وهله ی اول توکل ما بر خدا ست.ضمن اینکه ما به راهی که آقای قابل رفته اند ایمان داریم و با ایشان همراهیم.البته دوری این عزیز طبیعتا برایمان غم بزرگی است اما یاد خدا و حضور و مشایعت دوستان،صبر زیبایی به ما عطا کرده است و موجب دلگرمی است.



ـنحوه ی برخورد مردم با خانواده ی افراد بازداشتی از جمله خودتان را چگونه ارزیابی می کنید؟



مردم بسیار به ما احترام می گذارند و لطف دارند و ما را همیشه شرمنده می کنند.احساس می کنم عزت و احترام ما نزد مردم بیشتر از گذشته هم شده است و مسلما خانواده ی سایر زندانیان نیز وضعیتی مشابه دارند.یقینا چیزی که احترام را برمی انگیزاند خدمت به مردم است و مبارزه برای حقوق عمومی برانگیزاننده ی اصلی است که اسیران جنبش سبز را مورد لطف مردم قرار می دهد.



ـدر پایان اگر مطلبی مدنظر دارید مطرح کنید.



از شما تشکر می کنم و از خدای بزرگ برای همه ی خانواده های حوادث اخیر صبر طلب می کنم و امیدوارم که بزودی شاهد برقراری صلح و آرامش و آزادی در ایران باشیم و شاهد آزادی همه ی زندانیان بیگناهی باشیم که جرمشان مخالفت با حاکمان است.