اشکهایم خاک را می آشوبند
تا مگر لبخندی، صدایی، نغمه ای ، یا عطری از تو رابازپس گیرند.
دیر و دور، اگر تو را در آغوش نگیرم باکی نیست!
روزی آزادی را بر سینه ام سخت می فشارم
بر گونه اش بوسه ای می نشانم
دستش را می گیرم وبه او می گویم : بوی بچه ام را می دهی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر