برای دوست عزیزم ، استاد دکتر داوود سلیمانی که به اوین عظمت داده است .
آنانی که کوی دانشگاه را به خاطر دارند ، خاطره مردی سرسخت و سازش ناپذیر و شجاع را نیز خوب به یاد دارند که در برابر ارعاب و تهدید و تطمیع قاتلان و اوباش و زورمندان کوتاه نیامد و تا آنجا که در توان داشت در افشا آنان کوشید و بر پیمان با حقیقت و دانشجویان پایمردی کرد . آنان از همان روز کینه او را به دل گرفتند و چون شتران کینه ورز ، در صدد انتقام بودند . آنروز او در کسوت نماینده مجلس بود و دست تطاول بسیج و قوه قضائیه به او نرسید . امروز او تاوان دو مجاهدت را پس می دهد . - هم کوی دانشگاه ، هم انتخابات 88 را -
او در انتخابات بیش از آنچه می توانست و از او انتظار بود خوش درخشید و در استان تهران منشأ رویکرد فراوان جوانان و تحصیل کردگان و مومنین به ستاد جناب آقای موسوی بود . وجود مبارک ، متدین ، پاک ، شجاع و صمیمی او خیلی ها را به جرگه همراهان ستاد انتخابات استان تهران کشانید و او در این عرصه از هیچ تلاشی فروگذار نکرد . همه جا و همه وقت حضور داشت ، با تواضع و عشق کار کرد و استان تهران را خروشی و جوششی سترگ بخشید .
آنانی که او را می شناسند می دانند او ، مجاهدی پارسا ، سیاستمداری شریف و اصلاح طلبی شجاع و استادی اندیشمند بود .
اکنون او به پاس آن شرافت و مجاهدت و پایمردی بر حق ملت و دانشجویان در چنگال لشگر اهریمن اسیر است . آنانی که او را نمی بخشند و هرروز اسارت او را تجدید می کنند ، می دانند که دکتر داوود سلیمانی به جز از خدا نمی ترسد و به جز او به کسی وامدار نیست و به جز او به چیزی نمی اندیشد .
در این روزها یادش را به عنوان آتشی برای پیمانی جاودانه با اصلاح و اخلاق و تغییر و مبارزه ، فریاد می کنیم و از خداوند برای آزادیش التماس می کنیم .
و افسوس که اینان چه می کنند ؛
شرافت را می کشند
و
ذلالت و جهالت را تکثیر .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر