نمی دانم چرا ما انسان ها تا هنگامی که نعمتی را داریم به فکر شکر و سپاس آن نعمت نیستیم. شاید راز و رمز فرمایش خداوند خطاب به پیامبرش(ص) « واما بنعمه ربک فحدث = نسبت به نعمت پروردگارت، آن را بیان کن» همین نکته باشد که داشته هایمان را مرتب به یاد آوریم و آن هارا به دیگران بگوییم.
همچنین راز سخن پیامبر(ص) که فرمود:« من لم یشکرالمخلوق لم یشکرالخالق = کسی که سپاس مخلوق الهی را به جای نیاورد، سپاس خدارا به جای نیاورده است.» در همین نکته نهفته است که به نعمت ها و داشته هایمان توجه کنیم و همواره از آن ها سخن بگوییم.
ما در جبهه مشارکت ایران اسلامی به لطف الهی از نظر نعمت نیروی انسانی متخصص، متعهد، انقلابی، مردم گرا، خدمتگذار، اهل فکر و فرهنگ، دارای خلق و خوی انسانی، متدین و مقید به آداب دینی، بسیار برخورداریم.
به عبارت دیگر جبهه مشارکت ایران اسلامی حزبی سرشار از انسان های نخبه و کارآمد برای خدمت به جامعه ایران است. برخی از نخبگان این حزب در دوران هشت ساله اصلاحات چه در دولت و چه در مجلس شورای اسلامی و شوراهای شهر منشا خدمات صادقانه به ملت ایران بوده اند، که بحمدالله در سلامت کارشان هیچکس تردید ندارد.
شاید به همین جهت است که برخی چون این حزب را رقیب جدی برای خود می بینند، تلاش می کنند تا به هرشکلی از صحنه سیاست و تاثیر گذاری در کشور حذفش کنند! اما، عرض خود می برند و زحمت ما می دارند!
یکی از نخبگان کم نام و نشان حزب ما دکتر داوود سلیمانی است. دکتر سلیمانی چه در دورانی که در مجموعه وزارت علوم خدمتگذار بود و چه در دوره ششم مجلس شورای اسلامی به نمایندگی از طرف مردم تهران، از خود خاطرات بسیاری از ادب رفتاری، متانت، دلسوزی، خدمت بدون جار و جنجال و منت، بر جای گذاشته است.
اما خاطراتی که بنده به عنوان یک همکار در شورای مرکزی از این عزیز در بند دارم در چند نکته بیان می کنم:
1- آقا داوود که دکترای علوم قرآن و حدیث دارد، یکی از قاریان بسیار خوش صوت و وارد به علم قرائت و تجوید است. نغمه داوودی او در آغاز جلسه های شورای مرکزی و یا دفتر سیاسی هنوز در گوشم طنین انداز است. اگر در جلسه ای حضور داشت نوعا قرائت قرآن به او سپرده می شد. داود قرآن را بگونه ای تلاوت می کرد که اهل فن را به معانی و تفسیر آیات توجه می داد. تفهیم معانی در ضمن قرائت آیات، از قاریان برجسته و کارکشته بر می آید.
2- آقا داوود با قرآن زندگی می کند. تاثیر قرآن در رفتار و گفتارش کاملا مشهود است. او متخلق به خلق و خوی قرآنی است. او در حزب همواره الگوی رفتاری برای دیگران بود. کسانی که در زندان با او زندگی کرده اند از خلق و خوی والای انسانی و سنگ صبور بودنش برای دیگران بسیار می گویند. یکی از دوستان که فرزند جوانش مدتی را در کنارآقا داوود در زندان بوده است، می گفت: روزی که فرزندم از زندان آزاد شد، به محض نشستن در ماشین، شروع کرد به گریه کردن، به او گفتم: اکنون که آزاد شده ای چرا گریه می کنی؟ گفت : دوست دارم برگردم زندان پیش بچه ها! می خواهم کنار آقا داوود سلیمانی باشم! شما نمی دانید که چه انسان والایی است. من از او مردانگی و مروت را یاد گرفتم. اخلاق او مرا شیفته کرده است.
3- آقا داوود مثل بساری از دوستان دیگر در حزب دغدغه مسایل دینی را داشت. او همواره بر ضرورت برگزاری برنامه هایی برای ارتقای سطح معرفت دینی اعضا تاکید می کرد. به یاد دارم هنگامی که برخی از جوانان از بنده خواستند تا تفسیری را در حزب شروع کنم، به آن ها گفتم: خوب است این کار به شکل کارگاهی و با حضور آقایان، داوود سلیمانی، جلالی زاده و درایتی باشد. این کار سبب می شود که بحث از غنای بیشتری برخوردار گردد. آن ها پذیرفتند و با ایشان صحبت کردند، بسیار استقبال کرد. حتی قرار شد که مسئول برگزاری جلسات هم باشد. اما با زندان شدن بنده و بعد هم انتخابات، کار برگزاری جلسات تفسیر به تاخیر افتاد.
4- آقاداوود همواره عضو کمیته برگزاری جلسات مذهبی و آیینی بود. جلسات ماه محرم، ماه رمضان، و مراسم های دیگر که از سوی حزب می خواست برگزار شود توسط کمیته ای برنامه ریزی می شد که او یک پایه آن کمیته بود. همین جا لازم است از برادر پرتلاش و پیگیر مراسم های مذهبی آقای حسین نورایی نژاد که مسئولیت کمیته را عهده دار بود و کار برگزاری جلسات مذهبی را هم بر عهده می گرفت، یاد کنم و از خداوند برایش توفیق و سربلندی را آرزو کنم.
متاسفانه اکنون آقاداوود در زندان است. بیش از ده ماه است که نغمه داوودیش در جلسات حزب طنین انداز نیست.
اما او در زندان هم قاری قرآن است و هم دعا می خواند، وهم برای بچه ها مربی اخلاق است!
به نظر می رسد حاکمان جمهوری اسلامی نتوانسته اند توصیه رهبر فقید انقلاب اسلامی را ( که گفت: زندان های ما باید دانشگاه باشد و افراد در آن جا تربیت شوند!) عملی سازند! حالا تصمیم گرفته اند، هم اساتید دانشگاه را زندانی کنند و هم دانشجویان را تا به این توصیه جامه عمل پوشانده باشند!!!
خدایا به درگاهت شکر و سپاس می آوریم، که خوبانت را همواره با ابتلائات مورد توجه قرار می دهی. پیامبر(ص) فرمود:« اذا احب الله عبدا ابتلاه» هرگاه خداوند بنده ای را بسیار دوست بدارد اورا به بلا گرفتار سازد. و فرمودند « البلاء للولاء».
هرکه در این درب مقرب تر است *** جام بلا بیشترش می دهند
شکر به درگاهت، که زندانی های ما، نه برای فساد اخلاق! نه فساد عقیده! نه فساد مالی! که برای گفتن حقایق ومطالبه حقوق ملتشان در بندند!
شکر و سپاس که آلودگی های دنیا عزیزان ما را نیالوده و بر پاکیشان مخالفان و دشمنانشان گواهی داده اند!
گواه بر این مدعا کیفر خواست های صادره ای است که حتی از تحویل و انتشار آن واهمه دارند!
خدایا به درگاهت سر سپاس و بندگی فرود می آوریم و آزادی همه بی گناهان دربند را( با نام و نشان، و بی نام و نشان) از تو طلب می کنیم و نه از غیر تو. یا غیاث المستغیثین.
خدایا چنان کن سر انجام کار *** تو خشنود باشی و ما رستگار
منبع: نوروز
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر