صادق زیباکلام در روزنامه روزگار نوشت: شش سال همه توش و توانشان را به کار گرفتند تا آقای احمدینژاد در انتخابات ریاستجمهوری پیروز شود. در چهار سال نخست، رییس قوه مجریه منتخبشان از هر سیاستی که ایشان اتخاذ کردند، از هر تصمیمی که گرفتند، از هر عزل و نصبی که کردند، ازهر موضعگیری بینالمللی کردند، از هربرخوردی که با مخالفان، منتقدان و معترضانشان کردند و... یکپارچه و تمام قد دفاع کردند...
در جریان انتخابات 22 خرداد هم هر آنچه از دستشان بر میآمد برای وی هزینه کردند و در دوسال بعدی هم باز همچنان برای وی هلهله و دستافشانی کردند اما حالا دارد معلوم میشود چه بر سر مملکت در این شش سال نرفته است. اگر ونزوئلا، لبنان و سوریه انقلابی را مستثنی کنیم، تقریبا با همه کشورها و قدرتها، در منطقه و عرصه بینالملل اگر خصومت نداشته باشیم خیلی هم رابطه گرم و صمیمانهای نداریم. تورم و گرانی، رکود بخش خصوصی، بیکاری و... رشد اقتصادی نزدیک به صفر، تصویر وضعیت اقتصادی کشور بعد از شش سال مدیریت اصولگرایان و رییسجمهور منتخب شان است.
...اکنون همان اصولگرایان که تا دیروز احمدینژاد را بر روی سر گذاشته و حلوا حلوا میکردند، به گونهای با او برخورد میکنند کانه اساسا نه او را میشناسند. نه نقشی در بروی کار آمدن وی داشتند، نه از او حمایت میکردند و نه هیچ ارتباط و مرواده دیگری با وی داشتهاند.
...البته از حق و انصاف نباید گذشت، این فقره را کاملا درست میگویند، جریانات اصولگرا نه نقشی در به روی کار آمدن احمدینژاد داشتند و نه حمایتی از او میکردند. هاشمی رفسنجانی، خاتمی، اصلاحطلبان، ملی- مذهبیها و دفتر تحکیم وحدت در اصل عوامل به روی کار آمدن احمدینژاد بودند، نامزد اصولگرایان در انتخابات 84 و 88 اساسا فرد دیگری بود. از همه جالبتر اساسا عین خیال اصولگرایان نیست که دولت نهم و دهم دستپخت آنها بود برای مملکت و خوب و بد آن نیز بر گردن آنهاست.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر