درحالیکه طی روزهای اخیر آلودگی شدید آب در زندان گوهردشت کرج؛ سبب انتقال دهها تن از زندانیان سیاسی و عادیِ زندانِ گوهردشت کرج به بهداریِ زندان و بروز بیماری های عفونی و گوارشی زیادی شده، فرزند یکی از زندانیان سیاسیِ محکوم به اعدام، رنجنامه ای برای پدر و دیگر زندانیانِ محبوس در آن وضعیت نوشته است.
زینب صارمی، فرزند علی صارمی، در رنجنامه ای که پیرامون آلودگی و قطع آبِ آشامیدنیِ آن زندانِ مخوف منتشر نموده، خاطرنشان ساخته است:
"روز عید 89 به منزل مادرم برای تبریک سال نو رفتم، دیدم عکس پدرم علی صارمی را در قابی در کنارش گذاشته و نشسته. با دیدن آن صحنه عید ما رنگش را باخت و مثل همان شمعی شده بودم که داشت ذوب می شد نمی دانم کی و به کی سال نو را تبریک گفتم یا نگفتم. که به خود می گفتم چه عیدی ؟
هزاران هزار مثل من الان باید با قاب عکسها دور هم جمع شوند در حالی که خودشان وجود دارند و وجودشان از هزاران شمع و سبزه و سکه پر نورتر سبزتر و ارزشمندتر است . به زیبائی سیب اند ،به طراوت شکوفه ها ،به خوش صدایی بلبلان مست بهارند و بودنشان شیرین تر از هر شیرینی . گلهای شقایق نمادی از آنها است و چشم اندازسبز شمال نماد شگوه و جلال انسان وارانه زیستن شان .
اما این عزیزان در غل و زنجیر ،زنجیر تهمتها و افتراها که در هر صفحۀ تاریخ ایران هزاران نمونه از این دست دارد و تنها به سرکوب روشنفکران توانسته اند اندی بیشتر در ثروت و حکومت بگذرانند.
نمی دانند؟ زندان رجائی شهر یک ماه است آب ندارد! و هیچ مسئولی هم ندارد که کسی به آنها بگوید که حتی برای خوردن و سرویسهای بهداشتی هم آب به قدر کافی ندارند .
در فروردین ماه سال یعنی ماه برکت و بارش در شهر چسبیده به پایتخت آن هم در زندان که مسئولیت تک تکشان با دولت است آب نیست. واقعا شنیدن و یا باور نکردنی است که مملکتی در آن آب هم گیر نیایید ."
لازم به ذکر است علی صارمی ۶۲ ساله، از قدیمی ترین زندانیانِ سیاسیِ ایران است که ۱۴ شهريورماه ۱۳۸۶پس از شرکت در مراسم نوزدهمين سالگرد قتل عام زندانيان سياسی با يورش مامورين وزارت اطلات دستگير و به سلولهای انفرادی زندان اوين منتقل شد و بعد از ۷ ماه حبس در بند ۲۰۹ وسپس ۳۵۰ زندان اوين، به گوهردشت منتقل شد. وی به اعدام محکوم شده است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر