دکتر اکبر کرمی، پزشک و پژوهشگر مسائل دینی، در تاریخ سوم آذرماه 1388 در قم بازداشت شده و کماکان در بازداشت بسر میبرد.
شیرین فیروزی، همسر این پزشک دربند، قطعه شعری را به همسر آزاده اش تقدیم کرده است که متن آن در اختیار «تا آزادی زندانیان سبز» قرار داده شده است:
برای دکتر اکبر کرمی به پاس آزادی خواهی و پنج ماه مقاومت شجاعانه اش در برابر استبداد و تقدیم به تمام زندانیان سیاسی و عقیدتی،چه آنها که شهره اند و می شناسمشان ،چه آنها که گرچه نامشان را نمی دانم با این حال رویایشان را باور دارم.
«جرم سبز»
شب که می رسد
به دنبال نور می روم
شب که می رسد
به دنبال چراغ می گردم
شب که می رسد
ناگاه به یاد تو می افتم
به یاد تو ومشعل های کوچکت
که سخاوتمندانه بر جاده نهادی تا راه از بیراهه نمایان باشد
شب که می رسد
به یاد تو می افتم
به یاد تو و سیاهی که اسیرت کرده
تا شاید شعله وجودت خاموش گردد
شب که می رسد
به یاد تو می افتم
به یاد تو و تکیه کلامت
«نور را در پستوی خانه نهان باید کرد
روزگار غریبی است نازنین»
اما نه
تو نتوانستی
هرگزنخواستی ونتوانستی چراغت را پنهان داری
واین تمام جرم تو بود
جرم تو وگناه من
کوچک- کوچک
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر